açılmayan abur cubur. bi açma yeri var, üretici firma "yiyen burdan açmaya kalksın sonra da açamasın. taşak geçelim onlarla" diye düşündü herhalde ki sürekli o açma yeri kopuyor! uçlu kalem de olmasa sözlük..
ambalajı saolsun "açması" her baba yiğidin harcı olmayan, tamamını yedikten sonra kabında kalan minik tanecikleri parmakla toplayıp yeme suretiyle alınan keyfi arttıran, herkesin sevgilisi biricik bisküvi.
küçüklüğümün en lezzetli atıştırmalıklarından biridir.
o zamanlar 4 çeşidi vardı. üstü hindistancevizi kaplı, çikolata şekeri kaplı, pembe şeker kaplı ve renkli şeker kaplı.
hepsi ayrı bir lezzetti.
Hindistan cevizli, çikolata parçalı ve bunlar kadar başarılı olmasa da çilekli versiyonlarıyla deli gibi tükettiğim abur cubur. eti'nin ürün yelpazesi içinde tam anlamıyla olmuş dedirten nadir çeşitlerinden biri. Tadını bir yana bıraktım sadece görüntüsü bile insanı mutlu etmeye yetiyor. Bir süredir bim' de taklidini de görüyorum. ismini hatırlayamadığım bu ürün görüntü olarak bire bir benzetilmiş olsa da, bisküvisinin sertliği nedeniyle eti puf'un yanına bile yaklaşamamıştır.
sonuç olarak Yiyelim yedirelim.