Her gün görmek zorunda olduğumdur.şu an sevgilim olduğunu bilmesine rağmen hala yazan şerefsizdir.güzel günleri unutturmak için her şeyi yapan ve sonunda başarandır.yinede yolu açık olsun diyorum çünkü hastadır ve her şeyden önce bir anne ve babanın evladıdır.mutlu ol ama artık benide rahat bırak
sözlükçüler tarafından neden sürekli tek kişi olarak betimlendiğini anlamadığım kişisel tarih parçaları. eski sevgili x yapsa ne yaparsın, eski sevgili y dese ne edersin. eski sevgili vaaar, eski sevgili var, hangisi önce onu netleştirelim.
sayı hafızam çok yüksek olmasına rağmen telefon numaralarını ezberleme gibi bir yeteneğim hiç olmadı o yüzden kafam rahat bu konuda. eski eskide kalmıştır.
köpek gibi sevdiğim, kadir kıymet bilmeyen, sürekli ayrılan, yıllardır görmediğim eski sevgilim ile nişanıma 2 ay kala ummadığım bir yerde karşılaştık. çok pişmanmış falan evlenme teklifi etti. etkilemedi açıkçası eski sevgili eski sevgilidir geçmişte kalır. böyle iyiyim gerek yok.
2014 yılında vermedi diye ayrıldığım biri vardı lise 3 müydüm sonmuydum neydim 10 ay cıkmıştık mk. sesini yüzünü unutmuştum tek hatırladığım perfection memelerdi. gördüğüm en güzel 5 memeden biriydi kesin..instagramda denk geldi. benden bi hafta sonra cıkmaya basladığı cocukla hala beraber festivalden festivale akıyorlar vermediyse bişe bilmiyorum mk. ve bu sözü bir kez daha düşündüm. her kız verir, sen almayı bileceksin. c:
bi aklım annesine anlat diyor. koca adam, ne annesi.. kim takar anneyi, kadını üzmemek daha iyi. ne bileyim, annesi onu takar mı? o da ayrı bi mesele.
bi yanım sevgilisini çek bi kenara konuş diyor. uyandır, yönlendir. sonra diyorum, bir varoş kezbanı meselenin hassasiyetini nasıl anlasın. anlasa seni niye dinlesin.
bi de bu ihtimal var. uykularım kaçıyor, tedirginim. kendine yaptıklarını görmeye dayanamıyorum, uzaktan izlemeyi kendime yediremiyorum.
gözde çok büyütülendir. kendisini affetmeden de yolunuza devam etmeniz çok zor. algıda seçicilik yapıp durulduğu için sürekli her şey onu hatırlatıyor gibi gelir. ve ne kadar üzdüyse o kadar hatırlanır , aslında bulunmaz hint kumaşı değildir , üzülünen şey verilen emekler ve onun üstüne kurulan hayallerdir. ona karşı olan şey özlem de değildir. alışkanlıktır.
