tam 5 yıl geçmişti. küsuratı vardır muhakkak karıştırmayın.
17 yaşında sevdim 23'e kadar deli gibi büyüleyici, kör olmuşçasına. 23'te ilk tökezlemeler. sonra tekrar tekrar dönüp dönüp deliler gibi sevmeler. araya giren şehirler, dağlar, nehirler. yani gurbetlik halleri. yani yeni ve modern haliyle uzak mesafeler. bunlar dahi yetmedi çoğu zaman kadim bir aşkı dipten sarsmaya. her bahar dallara düşen tomurcuklar gibi filizlendi sevda. ölü toprağını atıp tekrar dirildi. uzun ve dahi uzun yıllar sürdü. eğilip bükülmedi bilekler. belki eğdi en güçlü fırtınalar uzun çayılarda güneşe duran başakları ama o başaklar bir şekilde yine dikti başını, yine güneşe durdu yine samanından can verdi kendi kendine. lakin gel zaman git zaman artık sular duruldu. dağlar eğdi sevdalı başları yürekler karşı koyamaz oldu başka sevdalara. ve bitti. ölüm gibi bir sessizlik çöktü bedenlere. önce karanlıktı sokaklar, yollar çamurdan güneş nar gibi değildi kara bir lekeydi, ay lanetli. ne uzandığın yatak ne de ensesinden tuttuğn uyku. her şey boş...
bu yüzyılda çokta uzun sürmüyor biten aşkların acısı. katıksız, derin anlamlar taşıyarak uzun yıllar süren bir aşk en fazla 1 yıl kendi acısının sarnıcında seni dehşet acılara gark eder ve sonra biter. açarsın perdeyi dışarıda masmavi gökyüzü, insanlar, şehirler, doğa ve hayat. tekrar başlarsın. biri girer hayatına. çıkar gider. koymaz artık acısı. zira feleğin çemberinden geçmiş bu babta. öteki gelir o da gider. bir başkası, beriki, öteki, bir sonraki vs. artık hepsi nokta, virgül, ünlemden ibaretti. hiç biri yanyana gelip iki kelime olmaz. bir de bakmışsın yıllar geçmiş.
ne diyorduk tamı tamına 5 yıl. siktirtmeyin küsüratı. (taktım he ben de küsuratlara).
neyse 5 yıl arada sonra -küsürat- (neyse lan) bir mesaj gelir. açarsın bakarsın. kalbin çarpar ve tekrar koşarsın. bu kadar mısın lan bu kadar mı oğlum? olayın bu mu yani? hiç mi direnemezssin? yok abi direnemezssin insan oğlu sever böyle boktan şeyleri. neyse gidersin geride 5 yıl önce bıraktığın (lan) o efsunlu "şeye". bir karartı gelir alacalı bulacalı. yaklaşır. göz göze gelirsin. sarılırsın. çok eski bir koku sanki yüzyıl öncesinde kalmış bir koku yine sarıp sarmalar seni. yürürsün yanında en tanıdığın insala. oturursun çay içersin. derin bir sohbet. sonra sorular. ve anlarsın ki her şey bir hiçten ibaret. yatağa geçersin uzanırsın yanına. ne öpeceğin bir dudak ne tutacağın bir eldir o. o da sadece bir kambur virgüldür artık. bir dönem hayatını kanatmış ve kendinden sonra gelenlere değer yüklemeyi engellemiş acı bir yara.
saatler ilerler. kalkarsın camı açarsın. dışarıda şehir karanlık. karanlığa batık binalar. binalar öksürür? öksürür mü lan binalar? öksürür işte. ağaçlar eğilir yorgun omuzları çöker. ayın aynasında bulutlar geçer. boş ve anlamsız. odaya dönersin. sabah olsa da kaçsam burdan dersin. kaçıp bir nefes alsam. ne tuhaf bir dönem deli gibi sevdiğin, o ilk aşkın, o ilk ustan, ilk dokunuşun ilk büyük kavgandan kaçmak istersin artık. üstelik o uzun ayrı kaldığın yıllarda dahi hiç aklından çıkmayan sevdandan.
eski sevgili.
edit: imla falan ortalığı bok götürüyor idare edin.
merhaba eski sevgilim.
seni çok özlüyorum.
seni deli gibi özlüyorum.
"sen de beni deli gibi özlüyorsun" diyemediğimden, bilemediğimden bütün acım.
şimdi nerde ne yapıyorsun kiminsin kiminlesin bilmek en büyük ihtiyacım.
merhaba eski sevgilim.
elveda dediğim günden beri aklımdasın sevgilim..
ve geceleri daha dayanılmaz oluyor özlemin..
zamanında onun için her şeyi ama her şeyi feda edebilecekken, hiç yapmayacağın şeyleri yapmışken, her saniye onu düşünür, mutluluğun da aşkın da dibine vururken şimdi sokaktaki kaldırım taşından bir farkının kalmamış olması beni dumurlardan dumura sürükleyen insan çeşididir.
adından da belli olduğu gibi gereksiz mahlukattır. tam hayatını yoluna koyduğun an ortaya çıkar, kendini hatırlatır paşam. ha bu arada zaten çıtayı yeteri kadar düşürdüğü için üzerinden ego tatmini yapmak çok basittir. can sıkıntısına iyi gelebilir. durması gereken yeri bildikten sonra eğlenilebilir bile. keyifli geçen konuşmanın ardından asıl olaya gelinir. yaptıklarıyla eski olduğunu 1500. kez kanıtlar, hayatının içine eder ve koşarak uzaklaşır.
arayıp sorulmayan sevgili, önceleri mesaj atılsada bir cevabından sonra umurumda olmayan kişi, artık varsın gitsin yoluna. bu saatten sonra dönmez artık.
eski sevgilim. Yani eski sevgilim desemde hala seviyorum ben onu ve hala konuşuyoruz. Ona büyük bir hata yaptım kırdım onu. 2 Gün sonra doğum günü ve ben ne yapıcağımı bilmiyorum. Kutlayıp kutlamıcağı belli değil. o benim doğum günüme gelmişti ve biz çıkmıyoduk. zaten değişik bi anımız var. 1 ay çıktık 6 aydır seviyoruz birbirimiz ( çıktıktan sonra ki 6 ay. ) Ne yapıcağımı bilmiyorum.
Kimisine göre referans kimisine göre sabıka kaydıdır. Kimisinin kıssadan hissesi, kimisinin iflas etmiş hissesi...
Ama gariptir, neden eski sevgili demeyiz de eski sevgili/m der aitlik ekinden vazgeçmeyiz?
Ebemi siktin gittin eski sevgili
Sevmiştim ben seni oysaki
Kimler var acaba beni çıkarıp attığın yerde şimdi?
ismimi bile unuttun dimi?
Sahipsiz bırakıp gittin ya beni,
Etrafımda hiç kimse kalmadı ki,
Vurdumduymaz çıktın sen de değil mi?
Gemiler kalkmaz oldu kalbimden vurdun demiri
insafın yok mu hiç eski sevgili?
Laleler bile açtı seni görmeyeli.
istemiyorum artık seni, eski sevgili...
Alın işte bu akrostişin değeri ne kadarsa o kadar olmalıdır eski sevgilinin yeri insanın kalbinde ve aklında. Düşünün artık siz gerisini.
yeni bir hayat isteniliyorsa eğer hayattan çıkarılması gereken ilk şeylerden bir tanesidir. eski sevgiliye bağlı kalınarak hiçbir şey yapılamaz şu hayatta.
hiç bir zaman eskimeyen sevgilidir. en azından benim için öyle. daha öncede sevdiğimi zannetmiştim ama hiç biri senin gibi paramparça etmemişti beni. gittiklerinde üzülmüştüm tabi en uzun beş altı ay sarsılmıştım. peki sen gittiğinde ne oldu bana biliyor musun? adam olamadım hala, annen demiş ya ondan adam olmaz diye. işte aynı durumdayım. sen ne haldesin bilmiyorum ama ben gayet iyiyim. eski sevgili yeni sevgiliyi bulana kadardır.
