sünni(türk) ve alevi(türk ve zaza) vatandaşların bin yıldır kardeşçe yaşadığı bir ilimizdir. işin ilginç olanı bu şehrin sünnisi de, alevisi de aşırı derecede tutucudur, buna rağmen hiçbir husumetin görülmemesi sevindiricidir...
edit: ayrıca kürt vatandaşlarımızın nüfusunun, neredeyse 0 olduğu tek doğu anadolu ilidir. (göçle gelenler hariç)
asla unutmayacağım biri en şerefsizinden diğeri en mertinden iki insanın memleketi.
güzel, küçük, bakımlı, güzide şehir.
vatan sever insanı, gezilecek yerleri, yenecek yemekleri ile görülmesi gerekir.
(#3937919)
1930-1931 yıllarında Ali Kemali'nin kaleme aldığı ERZiNCAN tarihi kitabını öneririm. Ayrıca böyle kopil şeyler yazarak siyaset yapma gavat. ( yiğittir sözüne bir şey demiyorumda diğerlerini anüsten fırlatmışa benziyorsun)
etrafı dağlarla çevrili bir ovanın üstüne kurulu şehir.
insanları çok sıcak kanlıdır. et yemekleri harikadır.
devletine ve dinine bağlı bir şehirdir.
6 aylık sürede doğu ile ilgili düşüncelerimi değiştirmiş şehirdir.
askeriyenin yanında bulunan 1 dönümlük ekili arazisini gece askerleri gözetlemek için girenleri gördü diye yakan adamlar mevcuttur.
memleket. bir kez üç yaşındayken gidilmesine rağmen çokça sevilen yer. insanı sıcakkanlı ve yiğit olduğundan diğer illerin sakinleri tarafından iki can erzincan olarak bilinir. babamın anlattığına göre eskiden karpuzları soğutmak için çayın içine saklarlarmış. çayın suyu yazın buz gibi olduğundan karpuzlar hemen soğurmuş. insanlar çoğu vakit kapıları açık uyurlarmış yazın. ne hırsız olurmuş ne arsız. bir de her köyün at kadar köpekleri var. onları ben de tanıyorum resimlerden. köye giren yabancıyı köyde barındırmazlarmış. annem hep anlatır. beni ilk götürdüklerinde köpeklerden biri beni sıkıştırmış. dedem geçmiş hayvanın karşısına almış beni kucağına köpeği severken benimle de oynamış. hayvanı tembihlemiş orada. bu bizdendir dokunmak yok diye. hayvan bir iki koklamış beni. bir daha da sürekli sevmeye gelmiş. öyle de akıllıymış. ben dokuz-on yaşlarındayken öldü tomi reis. oturup ağladıydım evde sanki hayvana ben bakmışım gibi. tehey tehey.. ayrıca;
(bkz: kemaliye)
memleketimdir. küçükken 7 harikadan biri olduğunu düşündüğüm enfes bir şelalesi var, doğa harikası. metropollerde hiç göremeyeceğim öyle çok doğal güzellikleri var ki. erzincan'ın bir köyüne giderken dağların arasından şiddetle su akıyordu ki, uzun süre hayranlıkla izlemiştim. köylerin yeşilliği, insanları ile mükemmel bir şehirdir. henüz pek gelişmemiş olsa da gelişeceğine eminim yakın zamanda, ama kültür açısından. mimaride gelişmesin, doğallığını, organikliğini hep korusun.
4 ay önce kadar gittiğim, tabiri caizse hayran kaldığım temiz ve güzel bir ili Türkiyemin, tek bir yerde yokuş demek imkansız,çünkü yok. dümdüz bir vadi sanki. ama gelişme gösterdiği aşikar
sehrin merkezinde ne yana baksaniz daglari gorebileceginiz yer. ,sehir daglarla cevrili tamamen sanki; cok ayri bir havasi var.
sehrin merkezinde; ya da merkez girisinde diyelim uc katli bi market vardir: adi ergan. bir cesit carrefour sanki, fiyatlar pek ucuz olmamasina ragmen erzincanin memuruda, koylusude , doktoruda ordan alisveris yapiyor cunku ikinci bir alternatif yok. neyse ergani bosverelim; kaplicasi var, eksi su diye bir yer var, carhanek diye piknik yapabileceginiz bir alan var vs vs. yani gidilesi minik bir sehir. *
ps: harika bir nargile cafesi var ki giden tekrar gitmek ister. *
gidin buraya rasgele sohbetler yapın. ciddi, munis ve sıcak insanlar ilk tespitiniz olur.
biraz daha derinlemesine bakarsanız, türklük ve devlet olmanın kodlarını görürsünüz hem insanında hem atmosferinde.
memleketim olduğundan gurur duyduğum şehirdir. bazen erzincanlıyım çok heyecanlıyım yada 24 ayar erzincanlı gibi saçma sapan esprilerle baş başa kalmak zorunda olsamda gurur duyuyorum.
