hayatın en en en güzel bölümü. sorunların bile harika. yüzündeki sivilceler, sınıfta en arka sırada oturan çocuk, annenin not baskıları... her gün yeni bir macera. dinç oluyosun bir de. enerji dolu yani. hayat var ya hayat sana güzel oluyor. e yaşiyorum ki söylüyorum. not: En arka sıradaki çocukla bi ilgim yok.
90lardan önce doğanlar için öyle ayrıcalıklı, aman aman bir çağ değildir. yok efendim ergen bunalımıymış, yok kimlik arayışıymış...bizde olmamıştır öyle şeyler.
insanoğlunun hayatındaki en 'nalet', en sancılı dönemdir. artık ne çocuksundur ne de yetişkin. sürekli ailene, arkadaşlarına kızmak istersin, uyumsuzluk yapıp dışlanınca da kendine kızarsın. velhasılı zor dönemdir bu ergenlik. bir de şöyle bir gerçek var ki: çocukken halledilmeyen ne kadar problem varsa ergenlikte acısı o kadar şiddetli çıkar. eğer ergen aşırı sinirliyse ana-babanın dönüp kendine bakması gerekir bu durumda.
insanin her turlu hayvanligi yapabilecegi degisik ve bir o kadar da yurek burkan donemdir. esasen bu donemden uzun vadede yara almayan cok az insan cikmistir.
