Bu benim adım. Evet ince uzun, Arap alfabesinin ilk harfi anlamlarına gelir. Ama etrafımdaki herkese konması(beni örnek Alınarak) hoşuma gitmesine rağmen sürekli yanımda o çocuklar varken eliifff denince ben bakıyorum. Herkes koymasın ama bu benim ismim. Olmadı 2 isim koysunlar.
abartılan kız isimlerinden. bi elif bi zeynep sululuğu bitmedi arkadaş. isim işte. öyle abartılı bir fonetiği de yok. ne diye bu kadar yavşanır şu isme anlamam.
Bugün sevgilisiyle buluşacağı için beni hor gören yadırgayan satan arkadaş demeye dilimin varmadığı şahsiyet. Başlığın uplanması da nasıl bi kaderse görünce yazıyım dedim okursan birgün gör de utan halinden.
Kim bilir ne yapıyordum o parkta. Nasıl gördüm, o mu beni fark etmişti, ben mi onu hatırlamıyorum. Selamlaştık. Belli ki aylaklık yapıyordum. Oturdum yanına. Hakkımda bir şeyler biliyordu. Fatoş un arkadaşıydı bu. Başkalarından da öğrenmiş bir şeyler. Kitabımı sordu. Nasıl gidiyor kitap işi? Ne kitap işi dedim. Kitap yazıyordun sen dedi. Aramızda öyle bir bahis geçmemişti. Öyle mi yapıyormuşum dedim. Evet dedi. Nargile kafede bir şeyler karalıyordum ama bundan kime söz etmiş olabilirdim ki? Duymuş demek ki birilerinden. Güneşli bir gündü. Hala düşünmeden bir şeylerin peşinden koştuğum zamanlardı.
Şunlara bak dedi. Sahip olmak için yaşıyorlar. Vitrinde bir şey görüyorlar ve onu almak için yaşıyorlar. Alıyorlar, sonra başka bir şey görüyorlar ve onu almak için yaşıyorlar. Böyle geçip gidiyor hayatları.
Çok etkilenmiştim. Sonra numaralaştık görüştük, konuştuk, aşık olduğumuzu zannettik. Sonra güneş doğdu sayesinde. Sırf sayesinde güneş doğdu diye unutmuyorum onu. Elif hakka doğru yoldur. Elhamdülillah. Yaşasın. Her nerde, kiminle ve nasıl isterse yaşasın. Sanki her şeyin başlangıcı elif.
insan vav şeklinde doğar, bir ara doğrulunca kendini elif sanır. insan iki büklüm yaşar, oysa en doğru olduğu gün ölmüştür. Kulluğun manası vavdadır, elif uluhiyetin ve ehadiyetin simgesidir. O yüzden Lafz-ı ilahi elifle başlar. Elif kainatın anahtarıdır, vav kainattır.
"incecikten bir kar yağar, tozar elif elif diye / deli gönül abdal olmuş, gezer elif elif diye..." sözleriyle başlayıp badem tarafından bestelenerek leziz ve çok duygusal bir düzenlemesi yapılmış enfes mısralar bütünü.
Sen, göğün alnına astığım Elif
Damarlarının nunu çatık, kanlı akışı ürkek
Mimli dilinde kifayetsizliğin lâl
Bir vav kadar uzaksın ömrüne
Bir es kadar yakın gözlerine...
yıllar önce, ilerde kızıma vermek isterim dediğim iki isimden biriydi.
ama bu kadar mı değişir bi isim hakkında düşüncelerim. şu an tanıdığım tüm eliflerden nefret ediyorum resmen. halbuki ne de güzel isim. neden bu kadar uyuzlar anlamıyorum?
almak üzere olan birini görürsem kesinlikle almaması için elimden geleni yapacağım kitaptır. okumayın, okutturmayın ya da okuyun. bi insan 240 sayfa boyunca nasıl saçmalar onu görmüş olursunuz.
paulo coelho'dan neredeyse soğumama sebep olan kitaptır, ama bak neredeyse.
elif'e kadar tüm kitaplarını severek okudum ancak, bu kitap olmamış be. kendi hayatımı anlatacağım derken, gerçekleri yazacağım derken batırmış bence.
ancak simyacı, kazanan yalnızdır, beşinci dağ ve ışığın savaşcısının el kitabının(ki bunlar onun en sevdiğim kitapları) yazarı olduğu için bu kitabını görmezden geliyorum.
