"baba ve piç" romanıyla şansı açılan, popüler olmaya oldukça hevesli sığ hatun. yazdıklarındaki derinlik ceviz kabuğunu doldurmaz, boşuna zahmet etmeyin.
mevlana, dergah, zaviye, derviş, abdal, fenafillah, tefekkür ve dahe bir çok bu ve bu gibi kavramları anlamak için kitapları keyifle okunası yazarımızdır.
Hani biriyle tanışırsın, çevrende görmeye alıştığın insanlardan çok farklı biri
Öyle biri ki her şeyi bambaşka bir gözle görür
Ve seni de bakış açını değiştirmeye yöneltir
Dünyaya onun gözleriyle bakmaya başlarsın
içine ve dışına da
Etkilenirsin
Etkilenmek ne kelime, büyüsüne kapılırsın
Gene de ilk başlarda araya bir mesafe koyabileceğini,
Yüreğini kontrol altında tutabileceğini zannedersin
Oysa rüzgâr sandığın fırtınadır
Sınır sandığın yer oynak ve kaygan bir zemindir
Bir bakmışsın, farkında bile olmadan açılmış,
Karadan uzaklaşmışsın
Okyanusun tam ortasındasın
üstünde düşünülmesinin insana fayda sağlamayacağı şeyler üzerine sözde entellektüellik adı altında düşünüp üstüne bi de bu bomboş konuları , zırvaladığı şeyleri kağıda döküp kitaplaştırmış ; toplumun asıl sorgulaması gereken şeyleri düşünmesini engellemiş , her konuda söyleyeceği bir sözü ve her sözü bomboş olan , popüler kültürün yozlaşmasını açıklarken kaynak gösterebileceğimiz , para aşığı yazarımız ; sermaye yazarı sıfatını ve edebiyatı , romanı , gerçek entellektüelliğin ne olduğunu bilen , kitap kültürü olan ; yaşar kemallerle , fakir baykurtlarla , aziz nesinlerle büyümüş insanların nefretini bu büyük özverisi ile haketmiştir .
Her hakiki aşk, umumadık dönüşümlere yol açar. Aşk bir milad demektir. Şayet “Aşk’tan önce” ve “Aşk’tan sonra” aynı insan olarak kalmışsak, yeterince sevmemişiz demektir.
Tam bir reklam malı, şey der eskiler her devrin adamı heh elif şafakta öyle popüler ve revaçta olan ne varsa oradan nemalan biri. hiç bir kitabını okumadım kendimi zehirlemediğim ve kitaplığıma saygısızlık etmediğim için aşırı mutluyum. Bugün yaptığı konuşma da ne kadar doğru bir hareket yaptığımı kanıtlamış oldu tekrar.
Bir toplum benzerlikten, monotonluktan, tekrarlardan değil; sentezlerden, yeniliklerden, dinamik ve demokratik bir ritimden beslenir. insan, şu hayatta bir şey öğrenecekse şayet, kendisine benzemeyenden, kendisi gibi olmayandan öğrenir.
