edip cansever

entry917 galeri57
    596.
  1. 597.
  2. Gün günden odamın şeklini alıyorum
    işliyorum bu iniltili varlığı yeniden
    Kimbilir, duyuyorum yazgısını belki de
    Kuru bir dal parçasını içinden yiye yiye
    Dal olan bir böceğin
    O garip yazgısını

    Ne ölüme benzer ne ölümsüzlüğe.
    0 ...
  3. 598.
  4. ne gelir elimizden insan olmaktan başka şiirini kaleme alan şair ama insan. zikrettiğim şiirindeki ümitsizlik veya insan ve oluş kavramlarını bir başkalaşım gibi ele alışı etkileyicidir. defalarca okunması gereken şair.
    0 ...
  5. 599.
  6. yıkansam, yıkansam, hep o güneşlerle yıkansam
    dişleri tenime geçse yaz rüzgârlarının
    izine pek rastlamasam
    ama kalbini sert ve serin tutan bir denizciye
    bunu bir daha sorsam
    ne çıkar bir daha sorsam
    sonra hiç konuşmasam, sonra hiç konuşmasam
    ve bu yorgun, bu üzünçlü yüreği
    benim değilmiş gibi, benim değilmiş gibi
    kimse görmeden şöyle bir yol kenarına bıraksam.
    0 ...
  7. 600.
  8. bir çiçek sergicisi der ki, isimli şiiri kaleme alan şair ama insan... Ve o güzelim şiirin en vurucu dizelerinden biri;

    "Anlaşılmak! -değil mi ama- sanki kimsenin olamaz.."
    1 ...
  9. 601.
  10. Akşama Lusin şiiriyle eşlik eden şair ama insan...

    "Anlıyorum Stepan, ne var ki, ben de
    Çıkmalı diyorum bu boğuntudan
    Bu yanlış orospuluktan, bilmiyorum
    Bana yardım edebilir misin? Daha doğrusu
    Bir yol gösteren değil, bir uğrak
    Olabilir misin bana?"
    2 ...
  11. 602.
  12. ikinci yeninin imge ustası hayran bıraktırır kendisini imgeleriyle. Varoluşçuluğun dibine vurur şiirlerinde. Felsefeyi şiire en fazla katan ikinci yeni şairidir.
    0 ...
  13. 603.
  14. Devrinde birçok iyi şair mevcuttur. Ama kendisi bir yana devrinin diğer büyükleri bir yana.

    Gittiği yeri bilmeyen böcekler gibiyim, ne peki, yere dökülen un sessizliği mi? gibi okunduğunda hassiktir doğru lan dedirten imgelerin efendisidir.
    2 ...
  15. 604.
  16. gördün mü hiç suyun yanmasını tuzda
    gördüm ben bu yaşam boyu iniltiyi...
    0 ...
  17. 604.
  18. Hey gidi duyumuna yandığımın dünyası
    Alıp vereceğin olacak ille
    Aşk maşk buz gibi yaşayacaksın.
    0 ...
  19. 605.
  20. "ne gelir elimizden insan olmaktan başka"
    1 ...
  21. 606.
  22. "gökyüzü gibi şu çocukluk,
    hiçbir yere gitmiyor"
    1 ...
  23. 607.
  24. Benim yüzümde her şeyler var
    Üç dilim ekmek bunlardan biri
    Annem bir taşa oturmuş bunlardan biri
    Sur dışlarında hafif bir eskici olur
    Olur ya bir kendil olur biraz da elleri
    insan yalnız mı buna bir çare düşünmeli.

    Dün biraz ağlamıştım bunlardan biridir şimdi
    Çok gülünç bir şekilde kahveye giriyorum
    Sorsam ya kapıdayken gözyaşı girilir mi
    Girilmez, girilmez, bunu her mahmut biraz anlatır
    Korkuyla anlatır, yüzünü baygın tutar anlatır
    Kahveci, seni sevmiyorum bunlardan biri.

    Bir deniz yandı gene, yansın ne çıkar sanki
    işte horoz öttü yüzümün yarısında
    Yüzümde bir horoz var dünyanın biri
    Seni sevmek neden mi, acı ve güzel
    Geldikçe geliyorlar ellerinin elleri
    Odalar! çıplak masalar! buna bir çare düşünmeli.

    Bu da bir şarap olmalı şimdi boşluğu dolduracak
    içince bir korsan ağzıyla içmeli
    Eskidir, yorgundur, akyıptır diye yüzler
    Bir sinek sinek mi vurunca öldürmeli
    Ve sinek oldu muydu hafif bir uzaklık olur
    Olur ya, hem biraz dargındır hem biraz evli
    insan sevdi miydi buna bir çare düşünmeli.
    0 ...
  25. 608.
  26. Bir gün akıp gitmeye her yerim
    Suyundan içmeyle alışık
    Gitmek! yazmışım defterime çoktan
    Rıhtımlar,güz halatları,daha bir sürü şey
    Şuramda darmadağınık.
    0 ...
  27. 609.
  28. Hafifçe ısırılmış bir elmanın dilindeyim
    Elmanın kokusundayım
    Anısındayım -kimbilir kimin- .
    2 ...
  29. 610.
  30. `Dizlerinde kalırsın bir akşam vakti
    Soluklarına uğrarsın, kısılmış gözlerine
    Geçersin geçersin geçersin
    Gökteki tek yıldızdan üşüyerek.

    Görüyorsun değil mi
    Ne kadar inceldi kent
    Ansızın bir kent daha görünecek.

    Bak işte, duyuyor musun
    Öpüldün bırakıldın sanki
    Bir değil iki tülü senin de soluğun.`
    2 ...
  31. 611.
  32. Güz ve kış ve ilkbahar geçti
    Yaz çarçabuk geçti
    Hepsi tekrar tekrar geçtiler
    Bu bana uzun geldi

    Gecem avurtlarım gibi çöktü
    Ve çoktum
    Sabahım, sabahlarım
    Kabından taşan sütler gibi büyüdü
    Ve taştım
    Gün güne taşındı, yıl yıla
    Gitmedim, gidemedim..
    3 ...
  33. 612.
  34. Edip Cansever ne güzelde söylemiş. " Bana kalbimdesin deme! Bilirsin kalabalık yerleri sevmem"
    3 ...
  35. 613.
  36. II. yeni şiiri temsilcilerinden usta bir şair.
    0 ...
  37. 614.
  38. "Güzelim, bir mendil niye kanar Diş değil, tırnak değil, bir mendil niye kanar Mendilimde kan sesleri" dizeleriyle beni derinden etkileyen şairdir
    1 ...
  39. 615.
  40. Bu yüreğe bu kadar acı fazla dersin bazen kendine
    ama hata bizde.
    küçücük yürekle kocaman sevmek ne haddimize?

    edip cansever
    1 ...
  41. 616.
  42. şair. müthiş şahsiyet.
    böyle düğüm düğüm olmuş insanlar var, acıdan. böylesine derin. ne muhteşem bir insan. dünyanın manası olabilir kendisi.
    0 ...
  43. 617.
  44. 618.
  45. Bir Gün

    O "bir gün"
    Yuvalanmış sanki içinizde
    Buğulu cam tıpkı
    Hiçbir şey görünmüyor
    Besbelli dışınızdan bakıyor size.

    Yokuş aşağı, yokuş yukarı
    Düzlerde, eğrilerde
    Yansır ondan size her ışık
    Bırakılmış bir bıçaktan döğüşte.

    Beklemek, avuntu--bir silah patladı uzakta--
    Yakında bir tel koptu
    Durmanın durgunluğu--yeterse--
    Sürsün bir süre böyle--ne çıkar--
    Emzirsin içinizi o sonbahar bulutu.

    Gelecekte, dediniz--ama ne zaman--
    Kim bilir, belki de geçmişte
    Yağmurlardan kalan kimsesizliğin
    Saklıdır acısı o "bir gün" de

    "Bir gün" buluşuruz--çok iyi--
    :Bir gün" dü, hani nasıl--silinti--
    Gerisi döküntü günler
    Ola ki beslemekte "bir gün"ü hepsi.
    3 ...
  46. 619.
  47. Korkmuyorum artık solmaktan
    Solmaktan ve solgunluktan.
    0 ...
© 2026 uludağ sözlük