3 yıl yaşadığım şehirdir. bazı kötü anılarım olmak birlikte çok güzel anılarım da vardır. bir çok güzel arkadaşlıklar da edindim. tek kötü yanı terör olmasıdır. evet hayati tehlike var. bir de denizi eksiktir. fakat terör olmasa inanın bana yine de çok güzel bir şehir olacaktır.
Havaalanı berbattır ayrıca gps sinyallerinizin bile bozulduğu yanlış yollara sapmak zorunda kaldığınız.tek bir yol işaretinin bile bulunmadığı,trafiği karmakarışık her an bir olayla karşılaşabileceğiniz bir şehir..çok gerekli değilse gitmenin de hiçbir anlamı yoktur zaten.
eskilerde aramız iyidir bilen bilir. ben abilerimden çok duydum diyarbakır' da bizi karşıladılar, yemek yedirdiler diye. fakat son yıllarda aramızda yaşananlardan olayı sevmediğim ve sevilmediğim yerdir. bursasporluyum. olayların hepsini diyarbakıra mal etmek yanlış olur ama aramızda ki husumetde görmezden gelinemez.
1920 lerde türk milliyetçiliğinin kalelerinden 1950 lerde insanların takım elbise fötr şapka iki dirhem bir çekirdek gezdiği bir il iken bu gün ihanetin ve yozlaşmanın başkenti olmasını kendime izah edemediğim şehir.
gittim tekrar yine yeni yeniden gördüm. gün geçtikçe ilerliyor gün geçtikçe gelişiyor. ve emin olunması gereken tek birşey var ki burada yaşayan insanlar üstüne oturdukları tarihin ve kültürün farkındalar. her ne kadar şehirde apaçilerin sayısı artmış olsa da bu böyle.
bizans dönemi diyarbakır'ın ismi. hani med imparatorluğunu kürt sayıp medya diyorlar ya öyle. türkler sümerlerle hititlerle bağlantı kuruyor alay ediliyor kürtler medlerle bağlantı kuruyor bir "aydınımız" bile ses etmiyor. ama şu bile arkeoloji antropoloji ve sosyal antropolojinin ne kadar önemli bilimler olduğunu ortaya koyuyor.
gözümü açtım serin bir bahar esintisiydi odanın penceresi içkale'ye bakıyordu. ve ölmek istiyorum doğduğum yeri görmek istercesine. başkalarının şehri başkaları için ne anlam ifade eder bilmem ama bir diyarbakır'lı için diyarbakır hem sevdadır, hem ölüm! ve onun içindir ki diyarbakır'lı her zaman sevdası uğruna ölendir.
cahil olmayan şehir.belki de türkiyenin en kozmopolit şehri.çoğu zaman siyasi nedenlerden dolayı laf yiyen laf edilmekten haz alınan şehir.görmeden konuşmamak gerek.diyarbakır aşktır.sevdadır.diyarbakır olağanüstü hallerin şehridir.görmek isteyen kişiler olursa yazın seve seve rehberlik yapacağım ve onların ön yargısının değişeceğine adım kadar emin olduğum şehir.diyarbakır evimizdir.diyarbakır male mı ye.
hayatı boyunca bir kere bile görmemiş kişilerin bok atmaya çalıştığı güzel şehrim. her gelişen şehir gibi fakir semtlerle zengin semtler arasındaki fark belirginleşmeye başlamıştır ve bu durum gerçekten endişe vericidir. bağlar ile diclekent-metropol semtleri arasındaki uçurum örnek olarak verilebilir.
gerçekten çok ilginç bir şehir. izmir, ankara ve istanbul'lu arkadaşların özellikle gidip birkaç gün kalmalarını tavsiye ederim. mezopotamya'nın en güzel şehri, ülkemizde bir şehir. sinemanızdan, manitanızdan, kntörünüzden, yemeğinizden kısıp iki günlüğüne gidin ve görün burayı.
ben gözlerimle gördüm, hiçbir şey bildiğiniz gibi değil. hiçbir şey.
genç adam minibüse biner ve parayı şoföre uzatır;
-bir kişi.
-neresi?
-!? (genç adamdan ses seda çıkmaz)
-neresi? (şoför daha yüksek sesle sorar)
-!!?? (genç adam ses vermeden mal gibi bakmaktadır)
-arkadaşım neresi? (şoför arkasını dönüp biraz sinirli öncekinden daha yüksek bir sesle)
-ha! diyarbağkır. (genç adam hafif bir gülümseme ile)
şoför ve ön koltuktaki yolcu kopmuştur.
