kervanlar ile özdeşleşmiş, susuzluğa dirençli, hörgüçlü, çölde yürütülen bir hayvan.
bundan başka da antalya'dan başlayıp batı anadolu'ya kadar yörüklerin tutkunu olduğu hayvan, evin öz evladı gibidir.
eskiden araplar uzun yollarda taşıdıklari deveden diri diri hörgücünden parça keser yermiş ama öldürmeden kullanmaya devam ederlermiş bu bildiğin hayvana işkence gerçi bu araplardan ne beklersin ki.
Develer hörgüçlerinde su değil, yağ depolar; bu yağ da enerji stoku olarak kullanılır. Suyun depolandığı yer vücutlarıdır, özellikle de kan dolaşım sistemleri; bu da onları su kaybından etkin bir biçimde korur.
çöl gibi sıcak şartlara uyum sağlamış binek hayvandır. günlerlerce aç susuz hareket edebilirler inatları ile bilinirler eğitilmezlerse vahşi hayvanlardır.
