Depresyon dünyadaki iş görmezlik halinin başlıca sebebidir. Fakat zihinsel bir rahatsızlık olduğu için yüksek kolesterol gibi bir hastalığa göre daha zor anlaşılır. Zorluğun sebeplerinden biri 'depresyonda olmak' ile 'depresif hissetmek' arasındaki farktır. Herkes zaman zaman keyifsiz hisseder. Kötü puan almak, işini kaybetmek, tartışmak, hatta yağmurlu bir gün bile hüzünlü hissettirebilir. Bazen tetikleyici bir durum bile olmaz. Apansız ortaya çıkıverir. Sonra şartlar değişir ve hüzünlü hisler kaybolur. Klinik depresyon ise farklıdır, tıbbi bir rahatsızlıktır ve sırf siz gitsin istiyorsunuz diye gitmez.
En az 2 hafta sürer ve kişinin iş görmesini, sosyal hayatını ve aşk hayatını engeller. Depresyonun çeşitli belirtileri vardır: Düşük bir duygu durumu, normalde seveceğiniz şeylere ilgi kaybı, iştahın değişmesi, işe yaramaz veya suçlu hissetmek, çok fazla veya çok az uyku, zayıf konsantrasyon, yerinde duramama veya yavaşlık, enerji kaybı, yinelenen intihar düşüncesi...
Bu belirtilerin en azından 5'ine sahipseniz, psikoloji rehberine göre depresyon tanısına uyuyorsunuz. Yalnız davranışsal belirtileri yoktur depresyonun, beyin içinde fiziksel bulgular da olur. Öncelikle, çıplak gözle ve X-ray'de görülebilir, değişimler olur. Mesela daha küçük beyin ön lobu ve hipokampal hacim. Daha mikro ölçekte, depresyon birkaç şey ile bağlantılıdır: Bazı nörotransmiterlerin (sinir iletici) anormal iletimi veya tükenmesi, özellikle serotonin, norepinefrin ve dopamin . Günlük ritmin bozulması, uyku döngüsündeki REM ve derin uyku aşamalarındaki değişimler, yüksel kortizol ve troid hormon düzensizliği gibi hormonel anomaliler. Ama nörologlar hala depresyona neyin sebep olduğuna dair bütün resme sahip değiller. Genler ve çevresel şartlar ile karmaşık bir ilişkisi varmış gibi görünüyor ama hala nerede ve ne zaman görüleceğine dair bir teşhis yöntemi / aracı yok. Ve depresyon belirtileri soyut olduğundan iyi görünmesine rağmen depresyonla boğuşan birini anlamak zordur. Zihin sağlığı Ulusal enstitüsü'ne göre zihinsel rahatsızlığı olan ortalama bir kişi yardım isteyene kadar 10 yıldan fazla zaman geçiyor. Aslında çok etkili tedavi yöntemleri mevcut. ilaçlar ve terapiler beyin kimyasallarını destelemek üzere birbirini tamamlar.Bazı uç örneklerde, hasta beyninde kontrollü bir felç gibi etki eden, elektroşok tedavisi oldukça faydalı olur. Transkranyal manyetik stimülasyon (tms) gibi diğer umut vaadeden tedaviler de araştırılmaya devam etmektedir. Yani depresyon ile mücadele eden birini tanıyorsanız nazikçe, bu tedavi seçeneklerinden biri için teşvik edin. Hatta, yakınlardaki terapistleri araştırmak veya doktora sorması gereken soruların listesini hazırlamak gibi belli işlerde yardım teklif etmek gerekiyor. Depresyondaki birine bu ilk adımlar aşılamaz gibi görünür. Suçlu veya utanç hissederlerse depresyonun astım veya diyabet gibi tıbbi bir durum olduğunu hatırlatın. Zayıflık veya kişisel bir özellik olmadığını kırık bir kolu kendi kendilerine iyileştiremeyecekleri gibi depresyonu da tek başlarına atlatmayı beklememeliler. Eğer kendiniz depresyonu deneyimlediyseniz, depresif hissettiğiniz dönemler ile karşılaşmaktan kaçının. Onların yaşadıklarını normal, geçici hüzünlü hisler ile karşılaştırmak, kendilerini mücadeleleri yüzünden suçlu hissetmelerine sebep olabilir. Yalnız açıkça depresyon hakkında konuşmak yardımcı olabilir. Örneğin araştırmalara göre, birine intiharla ilgili soru sormak intihar risklerini azaltıyormuş. Zihinsel rahatsızlıkla ilgili açık bir konuşma engelleri aşındırır ve kişilerin yardım istemelerini kolaylaştırır.Böylelikle daha çok hasta tedavi aradıkça bilim insanları depresyonla ilgili daha çok şey öğrenecek ve tedavi yöntemleri daha da iyileşecektir.
öyle basit bir can sıkıntısı değil. sinsi hastalık. tekrarlarla kendini gösteriyor. depresyon nedenli intihar eden insanların intihar etmeden bir gün önce çekilmiş fotoları falan vardı, o kadar normal duruyorlardı ki gülüyorlar falan hatta sevdikleriyle. o zaman anlıyorsunuz ki bu öyle kolay bir şey değil, ilaç artı terapiyle hemen üstesinden gelmek gerek. bakınız:https://goo.gl/DNTJnM
hayatımız basit bir oyun hamurundan ibaret ve biz ona şekil verdikçe anlam kazanacaktır. eylemlerimiz ona şekil verecek en önemli unsurdur ve bu yüzden asla harekete geçmeyi ihmal etmemiz gerekir.
bir diğer konusu ise şudur ki; bizler dünyaya boş bir kağıt gibi geliyoruz. içini doldurup kendi özümüzü yani varlığımızı-insanlığımızı yaratmak bizim elimizde. hayat tamamen biziz. anlam da tam olarak biziz ve daha önce dediğim gibi eylemlerimizdir.
Depresyon yukarıdaki yazdıklarıma karşı çıkan ve bizi kandıran en kötü ve acı verici düşmandır. Gerekirse medikal destek almaktan dahi çekinmeyin.
içinde bulunduğum durum. Hayatımın her döneminde 0'ın altına düştüğüm anlar yaşadım. Çaresizlikten kaynaklı oluyor genelde. Ne yapacağımı bilemiyorum tıpkı şimdi olduğu gibi.
Zamana da bırakamıyorum çünkü zamanın değiştirebileceği veya üzerini örtebileceği şeyler de değil kafama taktıklarım. Öyle bir çözüm ki; ya hallolacak, ya da her şey bitecek.
Hallolmayacağını bildiğim halde direniyorum Belki hafifler diye. Gözümün önünde canlanan türlü işkence senaryolarını izlemekle yetiniyorum şimdilik. Belki allah bir şeyleri bize göndermek için bu kadar düşkün olmamızı bekliyordur diye...
türlü çeşidi vardır, bi çoğu anksiyete ile birleşiktir. çoğu insan depresyondadır ama bunun farkında değildir, hemen ilaca başvurulmamalıdır... hafif depresyonlar için bi çok bitkisel çay mevcut.
Bu toplumda cahilden daha tehlikeli bir kişi varsa yarı cahil olandır. Depresyon yokmuş. Sanırsın psikiyatr. Depresyon diye birşey vardır ve anksiyetenin tam tersi ruh halini simgeler. Her ikisi de insan ruh sağlığı için tehlikelidir. Anksiyetenin ilaçsız Tedavisi çok zor, zamana bırakarak, hayatınızı düzene sokarak ve terapi eşliğinde kurtulabilirsiniz lakin depresyon için ilaç tedavisi gereksiz. Zamanla herşeyi unutuyorsunuz. Ciddi ilaçlar kullanıyorsunuz ve bu ilaçlar herkeste farklı yan etkiler doğurabiliyor. Beynin yapısı itibariyle hangi ilaca nasıl tepki vereceğini tahmin etmek güç.
1 yıldan fazladır bunun tedavisini görüyorum. Hemen her ay en az 3 kez de doktor ile görüşüyorum.
Mesela benim en yakın arkadaşım efexor xr oldu bununla tanışınca. Maalesef en yüksek dozda iteledi doktor ama epey işe yaradı sanırım. Son günlerde istesem bile depresif olamıyorum. Bu güzel bir gelişme.
Edit: doğru ilacı bulana kadar vücuduma yaklaşık 8-9 farklı ilaç daha girdi.
