Kanserden sonra güçten düşüren 2. Hastalık olarak kabul edilir. Toplumun sadece %5 i ağır depresyonla yaşar. Her depresyondayim diyen tabiki depresyonda değildir. Günlük hayat akışına yoğun derecede engel olması gerekir başta.
Anne-baba ile yaşanan olumsuz tecrübeler,hayalkırıklıkları ile geçen bir ergenlik ve gençlik dönemi. Ben yaşamak istediğim şeyleri yaşayamadım. Hep içimde kaldı. Her zaman babası ile iyi anlaşabilen,iyi iletişim kurabilen arkadaşlarıma gıpta ettim, kıskandım,şaşırdım. Aile baskısı ile özgüvenim ve medeni cesaretim yerle bir edildi,yok oldu,kalmadı. Şu zamana kadar iyi bile dayandığımı düşünüyorum ama artık zihnim patlayacak gibi oluyor.
hayvanlarda, özellikle kuşlarda teşhisi zor rahatsızlık. kuşunuz fizyolojik olarak hasta da olabilir, tüy dökme döneminde de olabilir depresyonda da. seç beğen al.
zaman zaman insanı ağına düşüren sinsi bir psikolojik rahatsızlık durumu. kolay bir yolunu bulmalı ve bir an önce kurtulmayı, toparlamayı öğrenmeli insan.
gizlisi de vardır bunun. basbayağı. depresyonda olduğunuzu bilmezsiniz; bir terslik vardır ama ne olduğunu çıkaramazsınız, bir isim koyamazsınız.
birinden duysanız bile "hadi canım" dersiniz, ama tam da içindesinizdir.
"insanlar depresyonun hüzün, ağlamak ya da siyah giyinmek olduğunu sanırlar; fakat yanılırlar. depresyon bir uyuşukluk halidir. sabahleyin tekrar yatmak için uyanmaktır..."
uc dort gundur sanirim depresyondayim. Her seye bagira bagira aglamak istiyorum. Bos yasadigimi hissediyorum. Gece bu saatlerde sabahi dusunup kotu oluyorum nasil yine gece olacak diye. Kahretsin.
içinde bulunduğum durum.
Bir sene olacak nerdeyse bir türlü kurtulamıyorum Şu illetten. Artık kimse huzur vermiyor. Tetiği çeken kişi belli olunca yapacak bir şey de kalmıyor. Hiç bir şey olmamış gibi yoluna devam ediyor insanlar. Bense kaldım bu kapanın içinde kurtulamıyorum. Bataklıkta gibiyim çırpındıkça batıyorum. Tam geçti derken daha da ağırlasmaya başlıyor sanki. Bir kere kaçmaya başladı mı insan imkanı yok duramıyor. Ben de kaçıyorum ama yorgunum kaçmak da istemiyorum durmak da. Nefes almak istiyorum eskisi gibi biri bana gökyüzümü versin.
genelde büyük şehirlerde oturanların başlarına gelen olaylar beden büyük şehirde oturuyorum istanbulda nefes almak için ayda 1 kez mutlaka kampa belgrada giderim tavsiye ederim arkadaşlar imkanınız varsa tek gidin ama mutlaka gittiğinizi haber verin mutlaka .
gerçekten psikolojimin iyi durumda olmadığını düşünüyorum. sürekli depresif bi ruh halindeyim. hayattan zevk almıyorum. evden çıkmak istemiyorum. ama bütün bunlar doktora gitmek için gerekli sebepler mi bilmiyorum.bilen birisi mesaj kutuma bir şeyler yazabilir.
