hayatımda bir defa gördüğüm korkunç doğa olayı.
merkez gökova körfezi, tam da bizim olduğumuz yer.
(bkz: http://arsiv.sabah.com.tr/2005/01/11/gun98.html)
10 yaşındaydım, küçük bir sahil kasabasında oturuyoruz o zamanlar.
1. dereceden deprem riski olan bir bölgeydi orası. aynı şehir içinde başka bir yere taşındık. taşındığımız ilk gece.
annem ben ve kardeşim aynı yerde yatıyoruz, babam işte. birden annemin tekmesiyle yere düştüm. gözlerimi açmamla üstüme doğru düşüyormuş gibi olan dolabı görmem bir oldu.
-deprem oluyor!! koş!!
annemdi bu. kendime geldim hemen. koşturarak kapının önüne çıktım. korkudan nasıl titriyorum anlatamam. kendi titremem yüzünden yere düştüm. belki yer sarsıntısındandı tam hatırlamıyorum. yalın ayak toprakta koşuyoruz, ayaklarım acıyor ama o sıra aklıma gelmedi hiç.
annem de kardeşimin kolundan tutmuş yerde sürükleyerek götürüyor çocuğu. açık bir alan vardı hemen oraya gittik.
bütün gece orda beklediğimizi hatırlıyorum komşularla beraber.
5.1lik bir deprem, benim hayatımda bitmek bilmeyen bir korkuya sebep olmuşken, 99 depremini yaşasam delirirdim herhalde...
"eski" japon inanışlarına göre dünya oluşurken yer kabuğunun altında kalan bri balığın çırpınışlarıdır.
böyle (#18179553) islamiyet cahili yobazlara göre de allah'tan gelen bir ikaz'mış.
sonuç olarak; mal mısınız olm siz? hiç mi coğrafya dersi görmediniz lan? hadi japonlar artık balık teorisine inanmıyor ama sen ve senin gibiler (gelmişiz milenyum çağına amk) nasıl hala deprem'in ilahi bir güç olduğuna inanabilirsiniz lan?
14 sene önce gölcük de meydana geldi. Fiziksel etkileri telafi edildi az çok. Kırdığı kollar bacaklar düzeldi. Yıkılan evler yeniden inşa edildi. Ya kırdığı kalpler, yıktığı yuvalar.. Hayır, şahidim onların düzelmediğine ve eminim götürdüklerinin geri gelmeyeceğine. Her depremi duyduğum, hissettiğim ya da gördüğüm an derin bir hüzüntü kaplar her bir yanımı. Neden mi? Çok sevdiğim atari m kırıldıydı. Bu mu diyeceksiniz? Hayır sadece o değil. Bir çok da kasedim vardı içinde güzel oyunlar bulunan.
