etiket üzerine yazı yazma olayını abartmış marka. neymiş diyemediklerimizi gösterecekmişiz. "ellerine sağlık karıcım" yazıyor. neymiş diyemiyormuş adam bunu karısına. sikerim öyle kocayı. karısına bir ellerine sağlık bile diyemiyorsa siktirsin gitsin başka yerde yesin.
madem bu işi yaptılar tam yapsınlar. misal öğrenci evine ben üzerinde "bulaşığı yıkamayının götüne koyayım" yazılı cocacola istiyorum. ya da ev arkadaşım için "senin yapacağın işi sikeyim" yazılı cocacola istiyorum.
yer mi? yemez.
tuttu diye bu kadar bokunu çıkarıp sömürüye gitmeyin sikerim evveliyatınızı.
her gün tükettiğim meşrubat. ısrarla israil malı diyen sığırların da açıp bi wikipedai okumasını çok istiyorum. çünkü yan ürünü olan cappynin israil içinde satışı bile yok. sen bir şey üreteceksin ve ülkende satmayacaksın he?
ürünün içeriğinden, kalitesinden ziyade pazarlamasına, pr'ına, ar-ge'sine hasta olduğum markadır. bi ürün nasıl satılır, nasıl servis edilir, nasıl reklamı yapılırın dünya üzerindeki en büyük temsili.
"öyle bir içecek icadı yapalım ki; insanlar bunu bol bol içsinler. alışsınlar buna. içemeden edemesinler. bu içecek onların vücuduna zarar da versin. fakat o zararı hemen anlayamasınlar. günlük 2.5 lt. dahi tüketseler aşırı tüketim sonucu akut hastalıklar (ishal, kabız vb..) çıkmasın ortaya. bizim cebimiz parayla dolsun. bunun vücutlarına verdiği zarar çok çok sonra çıksın ortaya."
diyen bir israilli veya amerikalı gurubun icadı.
(yazıyı kendi kafamdan yazdım. fakat icat etmeden hemen önce bunu düşünmüşlerdir bence.)
cennette fabrikası olsa ancak cehenneme servis ettirilmesi gereken içecek. hem zakkumla iyi gider hem de hani cehennem sıcak falan diyorlar ya! susuzluktan öleceğimi bilsem tükürüğümle idare ederim; o derece.
bugüne kadar aldığım kolaların parasını biriktirseydim hissesine ortaktım. abartmıyorum.. sigara alışkanlığım yok ama şu mereti içmediğim bi allahın günü yok. gerçi günler allahın mı o da meçhul.
