Biz Osmanlıdan yobazlığı devraldık. Batının taarruzu karşısında yobazlık bir kaleydi. Yobazlık ananeye kaçıştı. Deniz kızlarının şarkılarını dinlememekti. Korkuydu. Belki zaman dışına çıkmaktı. Aydınlar deniz kızlarım dinlediler ve mahvoldular. Bu yeni yobazlık kendimize ait her mukaddese kulaklarımızı tıkayıştır. Kendimizden kaçıştır.
Pusulaya ihtiyaç var. Pusula şuur tarih şuuru milliyet şuuru kişilik şuuru. Ideolojilerin peşine takılanlar pusulasızdırlar.
Slogan ilkenin ideolojisi.
Kıtaları ipek bir kumaş gibi keser biçerdik. Kelleker damlardı kılıcımızdan. Bir biz vardık cihanda bir de küffar...
Zafer sabahlarini kovalayan bozgun akşamları. Ihtiyar dev mazideki ihtişamıdan utanır oldu. Sonra utanç unutkanlığa bıraktı yerini ben avrupalıyim demege başladı asya bir cüzzamlılar diyarıdır.
Avrupalı dostları acıyarak baktılar ihtiyara ve kulağına hayır delikanlı diye fısıldadılar sen bir az gelişmişsin ve hristiyan batının göğsümüze iliştirdiği bu idam yaftası bir nisan-ı zışan gibi gururla benimsedi aydınlarımız
sen bir az gelişmişsin
Zavallı türk aydını batılı dostları alınmasınlar diye hazinelerini gizlemeye Çalışır. Sonra unutur hazineleri olduğunu. Düşman turlarını takdis eder hayranlıklarını bensimser . Dev papaganlaşır.
' mefhumların kah gülünç, kah korkunç maskelerle raksa çıktığı bir karnaval balosu, fikir hayatımız.
tanımıyoruz onları, nereden geliyorlar bilen yok. Fir'avunlara benziyorlar, kalabalığa çehrelerini göstermeyen fir'avunlara. Ve aydınlarımız, o meçhul heyulâlar için ehramlara taş taşıyan birer köle...'
bu ülke kitabında geçen bu sözlerle siyaset kavramları ancak bu kadar net ortaya konulabilir.
Genel olarak Türkiye ve aydınlar bahsinde Meriç aydınlarla halk arasındaki kopukluktan dem vurur. Hadi halktan koptun, bari sen kimsin diye sorduğunda, aydınların bu soruya doğru düzgün bir cevap veremeyeceğini söyler. Ben Marksistim veya solcuyum gibi cevapların kof olduğunu söyler. Toplumsal sınıfların olmadığı bir toplumda solculuğun mümkün olmadığını; mukaddeslerden kaçan, milleti küçümseyen, tarihini ve irfanını anlamak istemeyenlerin ise Marksizme kaçtığını anlatır. Sağ ile mukaddes değerlerin ise dirsek temasını anlamsız bulur. Mukaddesten Meriçin kastı islamdır. Peki Meriç bu durumda hangi konumda durur? Milletten yana durduğuna şüphe yok. Elitist takılsaydı zaten aydınla halk arasındaki açığı, kopuşu belirtme gereği duymaz, duysa da bundan rahatsız olmazdı.
'Kendilerinin gözü görmüyordu, evet. Lakin benimkiler büsbütün körmüş. Yazdıklarını okudukça görebildim onu.'
yıllar önce yaptığı şu tesbiti"evladım bu ülkede sağcı solcu, ilerici gerici yoktur.namuslu ve namussuz vardır.siz namuslulardan olunuz.göreceksiniz ki çok kalabalık olacaksınız" bugünlerde dikkate alınsa çok şey değiştirecek yazardır.
neden işçi partisi'ne girmiyorsun? girmem, çünkü benim yerim kütüphane. ben ışık arayan, aydınlanmak ve aydınlatmak isteyen bir insanım. politikanın kurtarıcılığına inanmıyorum...
''çağdaşlaşmak'' avrupanın yeni bir ihraç metaı kokain ve lsd gibi... şuuru felce uğratan bir zehir.''çağ-dışılık'' ithamı,iftiraların en alçakçası en abesi. Aynı çağda muhtelif çağlar vardır. çağdaşlaşmak neden Hristiyan batının putlarına perestiş olsun ?
''Bu ülke''.
Bir rivayete göre çok fazla okumaktan gözleri kör olmuş yazardır. Ülkenin büyük değerlerinden biridir. Bu ülke, jurnal ve lamia hanıma mektuplar ı kesinlikle okunmalıdır.
eski sözlüğe kızıl bir külah geçirdiğini söyleyen hugo, tek kelime uydurmamış; sembolizmin üç silahşörü de öyle. ama kullandıkları her kelime yeni. heyhat! batıda cinnet bile terbiyeli.
(bkz: bu ülke)
Olan bitenleri her zaman "kendi fildişi kulesinden" izleyen düşünür.
O günün ve halihazırda devam eden sorunların çözümü için fikirleri ciddiye alınabilecek birisi.
Büyük adam bir devin sırtına tırmanan cüce. Dev: halk.Şuursuz, sevimsiz, tehditkar.
Yığın kadındır. Irzını teslim edecek bir zorba arar.Çobansız rahat edemeyen kaz sürüsü.
Bir çağın vicdanı olmak isterdim, bir çağın. Daha doğrusu bir ülkenin, idrakimize vurulan zincirleri kırmak, yalanları yok etmek, Türk insanını Türk insanından ayıran bütün duvarları yıkmak isterdim. Muhteşem bir maziyi, daha muhteşem bir istikbale bağlayacak köprü olmak isterdim, kelimeden, sevgiden bir köprü... diye ömrünün son yirmibeş yılını fedat etmiş isim.
ölüm yıldönümünde hakkında iki entry girilmesi üzücü.
bizde filozof ve düşünce adamı yetişmiyor diyenler emin olun bu ismin hiçbir kitabını okumamışlardır.
nedeni ise belli, markisit olmaması, dinsiz olmaması, bu millete sövmemesi.
kendilerini ilerici aydın gören sol cenahın, bir cemil meriç, bir nuretin topçu, bir nuri pakdil, bir rasim özdeneren yetiştirememesi ayrıca ilginç.
Toplum zıvanadan çıkmıs. Cinayet cinayeti kovalıyor. Akıl susmus ve mefhumlar
cehennem! Bir raks içinde tepinip duruyor. Sloganlar yönetiyor insanları. ideolojiler yol
gösteren birer harita degil, idrâke giydirilen deli gömlekleri. Aydın dilini yutmus; namlular
konusuyor. Bir kıyametin arifesinde miyiz acaba? Dünyayı Seytan mı yönetiyor? Düzeni
büyücüler mi bozdu? Bu kördügümü çözecek iskender nerede?
Benim için nesiniz? Her sey ve hicbirsey. Belki çaldıgım son kapı.kristalizyon devam ediyor. Halbuki vücudunuzu avucumun ici gibi biliyorum.ne zaaflarınız,ne kuvvetleriniz meçhulüm.benimsiniz benim oldunuz.benim olacaksinız.ama yinede okunmamış bir kitap gibisiniz. Yeganesiniz.ve yeganeyim.gunlerim sizinle baslyor ve sizinle bitiyor.dal bir tuzlaya degil,yangına düştü.
Jurnal.
görme duyusunu kaybettiği halde okumaktan ve yazmaktan vazgeçmeyen ve bu yönüyle beni etkileyen muhteşem bi yazar okumaya olan açlığı hiç bitmemiş harika bir adam.
