sevmiyorum. şu an nefret ediyorum. abi, ama, götünü yiyimcili ağızlarla, ultra mega süper esprici, business class olup onu anlayan godoşlara göz kırpan cem yılmaz arasının ekmeğini yedi. yani bakınca pek bir numara yok kendisinde. klasik, embesil arayıştaki kimliksiz türk gençliğini kemirip sömüren birisidir kendisi.
çoğu kişinin aksine en sevdiğim filmi her şey çok güzel olacaktır. daha amatör, daha samimi, içten, bizden. elbette diğer yapımları kadar (gora,arog,yahşi batı) komik değil ama olsun * ayrıca pek yakında filmini beğenmeyen insanların sinema kültürünün korku ve bilim kurgudan öteye gidemediğini düşünüyorum. 300 e yakın film izleyen biri olarak sanat budur diyorum. üstaddır. candır.
beğenenlerinin genelde toplumun aksi imiş gibi görünüp. biz farklıyız cem yılmazcıyız yeaa tribiyle.. mağdur edebiyatı yapan akp'li serenatıyla esrime hali yaşattıkları kişi. sanat ya da benzer konularda kendisi ve beğenenlerinin sınırlı ve eser miktarda katkıları vardır. katkısı yalnızca recep ivedik rezaletine göre dikkate değer olmasıdır. bu ülke ve şempanzelerini bu tip argümanlarla anlamak mümkün. keza bizim en sanatsalımız bu kardeşim. al seyret sev. entel tartışılmasız ol.
Bence cok abartiliyor be abi.
Tamam turkiyenin en iyi komedyeni, muazzam filmleri var ama her seyin bir devri var usta. Stand uplarinda bile benzer espriler fazlayken surekli farkli bir sey beklemek imkansiz ki haksizlikta olur ama yani bu adami oyle bir yuceltip abartanlar var ki aman allahim.
Olum tamam adam komik, zeki ama bu kadar. Bu yani, kendinizi oldurmeyin.
stand up'cı olarak başarılı imiş. ben izlemedim. tv'de karşılaştığım kadar tanıyorum. zeka var eğlendiriyor da. tv'de yayınlanan filmini izlemeye çalıştığımda keyif alamadım, sığ buldum.
Recep ivedik filmleri neden çok seyredildi çünkü toplumda bir karşılığı var ama cem yılmaz karakteri olan " arif " bana göre toplumda yaygın bir tür değil ve bu yüzden cem yılmaz filmleri zorlama oluyor.
o değilde kahvaltı yapıyoruz hanım kanallar arasında zaplıyor o ara cem yılmaz'ın yeni filminin galasını konu alan bir magazin programı denk geldi. durdu. izliyoruz neyse. bütün ünlüler gelmiş klasik bildiğiniz kareler, haller. sonra cem ile birlikte filmden birkaç oyuncunun ve özel misafirlerden oluşan bir fotoğraf karesi oluştu. sunucu anlatıyor cem yeni sevgilisiyle yan yana eski karısı ve oğlu da üç kişi kadar yanında suratları asıkmış.
eşime baktım istemsiz ulan dedim nasıl hayatlar bunlar. hadi öncekileri saymıyorum onlarıda niye saymıyorsak oda ayrı bir konu neyse evlenip çocuk yapmışsın (eski)karında çocuğuyla aha orada üç kişi kadar yanında sende kırkbeşlik bir adam olarak yeni sevgilinle podyumdasın. ibretlik. hiç çağdaş-modern değilim değil mi. vay anasını. ne kadar da eski kafalıyım. oysaki gayette normal bir durum. hayırlı beyinler cümleten.
kalite adam aklı çalışıyo. Çok ince espiri yapıyo mesela. En son Tolgshow a çıktı tolga cevikle hikaye 69 lu yıllarda geçiyordu izleyenler bilir mesela orda ''69 da dil önemlidir'' dedi seyirciden anlayıp gülen olmadı hatta yanımdaki arkdaş bile anlamadı. işte onun için recep ivedikle cem yılmaz seyircisi farklı.
komik değli. en başından beri inceden bir tebessüm edilecek esprileri olduğunu düşünsem de abartılmış balondur. türk toplumunun kalitesiz ve şuursuzluğuna turnusoldur resmen.
bu adama komik değil diyenlere saygı duyarım. fikridir. bir şey diyemem. ama böyle yerden yere vuranları da anlayamıyorum. birini ağlatmak çok kolayken, güldürmek o kadar zordur ki yapamazsanız hemen eleştiri alırsınız. şimdi beğenmeyen arkadaşlara diyorum ki, özgüveniniz ve yeteneğiniz olduğuna inanıyorsanız çıkın sahneye güldürün bizi amk.
espri anlayışı bel altından yukarı çıkamıyormuş. ulan Türkiye burası Türkiye. 10 aylık bebeğe tecavüz edilen, 9 yaşında çocuklara evlilik fetvası verilen, hırsızlığın, yolsuzluğun kol gezdiği, komşunun komşuyu sikmek için uğraştığı bir ülke. nerde yaşıyoruz da bu adamın esprilerine burun kiviriyoruz ki? toplum komple belden aşağıyken, komedyen ne esprisi yapsın?
kendisini bir tat bir doku zamanlarından beri sıkı sıkıya takip ederim, o günden bugüne hiç şaşmadan yaptığı her işte kendisini geliştirdi, vizyon böyle bir şeydir, kendine saygı duymak böyle bir şeydir, mesleğine saygı duymak böyle bir şeydir, hani diyor ya "istese yürür, istese görür" diye, istese bu yaptığı işlerin çok daha kalitesizleriyle yine takdir toplar yine para kazanırdı, hatta şu ana kadar kazandığından daha çok kazanabilirdi...
çoğu insanın hayattayken değerinin bilinmediğinden söz ederiz, ben cem yılmaz'ı devrinin dümbüllüsü olarak görüyor ve onun döneminde yaşadığım için kendimi şanslı hissediyorum.
