doğrusu cehalet vurdumduymazlıktır olması gereken önermedir. cahil isen öğrenmeye yönelmeyip "emaaan boşver koy g.tune gitsin" mantığındaysan ve bu seni rahatsız etmiyorsa; vurdumduymaz, sorumsuz insansındır.
cehalet: saklanmak, korkmak, kendine güvenmemek, ilgisiz olmak, anlamamak kısacası verilen hayatın etrafında gerçekleşen oluşan düzenin farkında olmamaktır. cehalet mutluluk değil, zombi gibi yaşamaktır.
katılmadığım önerme. (bkz: tekamül)
zira, mutluluk kelime anlamı olarak kendi içinde bir paradokstur. ve amiyane tabirle ütopyadır.
yani ortada sözde cühelaya, sözde akil insanlar tarafından biçilmiş mutluluk donu vardır.
kısa vadede düşünüldüğünde doğrudur. cahil insan bilmediğinden kendini mutlu sanır. ancak bütün hakikatlerin apaçık serileceği günde cehaletinden pişman olacaktır. çünkü cehaleti istemiştir.
bilmemenin verdiği sorumsuzluk duygusu da denilebilinir. bilgiyle birlikte farkında olmadan sorumluluk duygusu ve kaygı da artar başa çıkılamaz düzeye geldiğinde başlıca stres sebebi olabilir.
farkındalığın mutsuzluk getirmesinden heyecan bırakmamasından dolayı doğru önermedir.
herşeyin farkına varmış olmak insanlardan nefret etmek ve de asla güvenememek demektir.
imaları anlayamamak başkalarının seni neden ve nasıl incitmek isteyeceğini bilememek sadece inanıp sevmek hatta onların avutmasını mutluluk saymaktır en güzeli ya.
Sadece kendine bil. Cehalet Mutluluktur bunu ifade eder. Hiç birşey bilmez diye hiç bir işe, yardıma çağrılmazsın. Bilirsin ama kendine bilirsin. Ben format atmayı biliyorum dersen her komşunun formatına koşarsın. Ama bilmiyorum dersen, mutlusundur.
