nedendir bilmem bir zenginlik alameti bir statü sembolü gibi gelirdi bana. aklımda capri sun ile ilgili kalan tek enstantane haber bülteninde öss birincisini gösteriyordu eleman yurt dışından bilgi yarışmasından geliyordu. arkadaşları ile beraber hava limanında önce içip sonra gümletiyorlardı. şimdi sorsalar tadı nasıldı diye "fakirliğin gözü kör olsun" derim ben... swh
her aklıma geldiğinde deli gibi canımın çektiği bu dünyaya ait olamayacak kadar güzel içecek. en son ne zaman içtiğimi hatırlayınca da içimi hüzün kaplatan hede ayrıca.
içinde mutluluk verici bir madde olduğunu düşündüğüm çocukluğumuzun meyve suyudur. ne olduğunu anlamadım ama kesin var bir şey. bir markette eskaza gören havalara uçuyor. yakında karaborsası çıkarsa şaşırmam.
bir de şöyle bir cingılı vardı:
capri capri caaapriii suuun
capri capri caaapriii suuun
lezzeti münasebetiyle değil insanın içinde uyandırdığı duygular için alınan içecek. bildiğin soğuk, portakallı oralet gibi. kişide izler bırakmıştır tabi. bir diğeri için;
çocukluğun vazgeçilmezidir öncelikle büyük bir zevkle arkadaşlarla içilir sonra o turuncu pipetiyle dişler temizlenir ardından şişirilip bir güzel patlatmaya çalışılır.
içmediğim onca zaman sonra bir markette görüşüm,aramızdaki bakışma,onu raftan alışım dışarı çıkar çıkmaz aynı çocukluğumdaki gibi heyecanla o pipeti oraya sokmaya çalışım ağzıma götürürken gözüme sokuşum,bir deneme daha yaparak ağzımı buluşum ve o lezzetin ve o tadın hiç değişmemiş olması.insana özlettirendir.
