baş rollerini tarık akan, halit akçatepe ve küçük yıldız, kahraman kral'ın paylaştığı, türk sineması'nın en dramatik filmidir. küçük çocuk kanserdir ve sayılı günleri kalmıştır. sürekli olur olmaz yerlerde bayılmaktadır. en büyük isteği, bir televizyonlarının olmasıdır. paralarının olmadığından dolayı sahip olamamışlardır bir türlü hayallerindeki televizyona. küçük çocuğun son zamanlarının yaklaştığını anlayan abisi, yani tarık akan, arkadaşı halit akçatepe ile bir televizyon çalmaya karar verirler... ve yola koyulurlar bir akşam vakti... dükkan'ın camını yerden aldıkları taşla kırarlar büyük bir gürültüyle. televizyonu kucakladıkları gibi koşarak uzaklaşırlar oradan... evdelerdir artık. ve bu sevinçle tarık akan kardeşini uyandırmaya gider ama uyuyordur kardeşi henüz... abisi onu, televizyonu kurduktan sonra uyandırmaya karar verir, sürpriz olsun diye. sonunda televizyonu kurarlar arkadaşı halitle beraber tarık akan. halit, tarık akan'a çocuğu artık uyandırmasını söyler. tarık akan sevinçle kardeşini uyandırmaya gider. 'kahraman, uyan bak sana sürprizimiz var' der. kahramandan ses çıkmamaktadır. 'kahraman uyan' der tekrar tarık akan ama kahraman ölmüştür artık ve bizim yüreğimiz dağlanır...
öylesine bir hüzündür ki bu, haykırsan fayda etmez. kanını döksen fayda etmez. dövünüp yırtınsan, saysan sözden fayda etmez... geriye kalan tek şey, titremek ve ağlamak...
şairin dediği gibi 'ağlayın su yükselsin, belki kurtulur gemi'...
ah o müzik, o müzik yok mu beni perişan eder, ne zaman bu film çıksa, çevirin dayanamıyorum derim, içimden sanki birşeyleri koparır gider. o mezarlıktaki sahne, içimde kapanmayan yaralar açar, sanki benim anam babam kardeşim ölmüştür, o sahipsizlik bu kadar mı içten anlatılır, insanı, acılarımızı bu kadar güzel anlatmışlar ellerine sağlık.
bu sözler filmin müziğini yapan cahit oben abiye. abi allah aşkına gözünün önünde çocuğunu mu parçaladılar karına tecavüz mü ettiler de sen öyle dokunaklı bir müzik yaptın. bizi hiç mi düşünmedin cahit abi? hiç mi acımadın bunu dinleyecek adamlara cahit abi?
70'lerin acımasız istanbul'unu ve o yıllarda belirgin olarak hissedilen yoksul-zengin farkını gözler önüne seren etkileyici film.
benzer konuda ancak günümüzü anlatan yeni versiyonları yapılmalı. millete aşılanmaya çalışılan 'ekonomi süper gidiyor, artık herkesin karnı tok' mesajındaki yalan, sanat aracığı ile insanlara anlatılmalı.
''bak senin ellerinde hayatımız...'' diye devam ediyor ya şarkı, o zaman ister istemez filme gidiyor aklım ve ''uçan kuştaki güzelliği kaybettik hastayız...'' hatırlıyorum ki hep beraber hastayız,
bu bizi hep beraber umut etmeye zorlarsa iyi, çünkü o filmde yaşamak tarafı ağır basmıştı ölüme birkaç dakika kalmışken bile.
uyanmasına uğraşmış bir film ve yine aynı amaçta bir şarkı yaptırmış canımızın ta içidir o.
türk sinemasının en doğal anlatımlı filmlerindendir. tarık akan'ın da severek oynadığı filmdir büyük ihtimal, zira kendisi yakışıklı, zengin genç temalı filmlerden daha çok böyle hayatın içinden filmlerde oynamak istemiştir.
Umut Dünyası filmine çok benzer bu anlamda. basitliği ve doğallığıyla.
Film müziğini her dinlediğimde içimde bir burukluğa yol açan filmdir. Çok sevdiğim bir eşyayı yahutta insanı kaybettiğim de içimde oluşan burukluğun bir değişiğidir bu burukluk. (bkz:
eğer ailenizden uzaktaysanız, eğer kardeşleriniz şen şakrak evde sizsiz devam ediyorsa hayatına, eğer ki sarılacak bir omuz arıyorsanız "kardeşim" diyerek, bir başınıza asla izlememeniz gereken bir filmdir.
hollywood için nasıl citizen kane filmi bir şaheserse türk sineması için de canım kardeşim filmidir. bu senaryonun, bu oyunculuğun, bu rejinin üstüne birşeyler eklemek imkansızdır.
su an trt birde yayinlanan her izledigimde oldugu gibi ustumde bir kac kisi oturuyormuscasina hissettiren filmdir. ulan ne gerilimli muzikmis cigerimi yakti yine.
