mizahın malzemesinin hepsinin olmasa da bir bölümünün uluorta konuşulmayan mahrem konulardan kaynaklandiğinin kanitidir. tabiki başarılı yerleri vardir ama başarili değildir.
yanlışlıkla bakma gafletinde bulunduğum, göz atmaya harcadığım 5-10 dakikama yazık, bok gibi, kağıt israfı bişey. entrylerden anladığım kadarı ile haftalıktan aylığa, aylıktan 3 aylığa düşmüş. 2 lira değil , bedava dağıtsanız, 3 ayda değil 3 senede bir çıkarsanız yine de okumam. dedim ya harcanan vakite yazık.
zekanın z'sini barındırmayanların eleştirdiği mizah dergisi.
sizlerin beğenisine mazhar olması için malum mizah dergileri gibi sisteme-askere tek bir eleştiri getirmeyip, tam gaz hükümete yüklenmesi lazım değil mi!
eğer sadece hükümeti eleştirmezseniz sonunuz cafcaf gibi olur. "dini tabuları yıkın" diyen aklı evvelerin "kemalist tabuları" ekseninde nefret kustukları bir dergi cafcaf. bunun için seviyoruz. *
dinci-amerikancı örgütlenmenin eksik kaldığı bir nokta mizah dergileri idi.
mizah dergileri halkçı idi, medyanın goygoylaması dışında şeyleri gösterir, tebessüm ettirerek acı gerçekleri afişe ederdi. kendince kitlesi olurdu. bağımsız kalabilmek adına bir kalemdi. farklı yönelimlerden insanların ortak buluşma mekanı idi. kimi olayı merkezinden yakalar ve gösterir kimi ıskalardı ama hepsi samimi idi..
şimdi bu sistemi yıkmak için, hükümeti arkasına alıp, bir dergi çıkardılar. eleştirileri bakıp ulan mesele bu mu nasıl bu kadar götün ile algılarsın bu meseleyi diyorsun, sonraki sayfaları çevirince dergi sayfaları içindeki dolar ve yalamaktan kaynaklı tükürük kokusunu fark ediyorsun.
usulca dergiyi kenara koyup, ya yaradana sığınıyorun yada bir mağlubiyet hüznü çöküyor içine. insandan, insanın çıkarcılığından tiksiniyorsun.
mendil satan çocukların sattığı mendiller gibi dergi. nasıl mendil satan çocuktan mendil, ihtiyaç duyulduğu için alınmıyorsa bu dergi de gülmek için alınmıyor, "bunlar bizden, alalım da yardım olsun" mantığıyla bağış olarak alınıyor. bu kadar zebil durumdadır mizahi açıdan.
mizahın göreceli olduğunu bilmeyen gerzeklerin eleştirdiği dergi. lan mal ben ata demirer'e zerre gülmüyorum ama cem yılmaz'a gülerken resmen boşalıyorum. e şimdi senin güldüklerine gülmek zorunda mıyım? zorunda mıyım lan?
