faruk çelik gibi bir belediye başkanı olursa ihya olur. bursa'ya bursa'yı ve halkını tanıyan, hizmet etmekten gocunmayacak bir büyükşehir belediye başkanı lazım.
Dar kaldırımları, büyük sanayisi, uludağ’ ın eteğinde bulunması, iskender kebap, pideli köfte, kestane şekeri gibi gıdaları, dört büyükler dışında şampiyonluk yaşamış tek süper lig takımı olan Bursaspor, ulu cami, yeşil türbe gibi tarihi eserleri, Görükle’ de bulunan Uludağ üniversitesi kampüsü ile tanınan büyük şehir.
yani 20 yıl bu şehirde yaşadıktan sonra, sevmediğimi hissediyordum. ardından 5 yıllık çanakkale maceramın ardından bursa hakkında özlem hissi gelip 1 hafta kaldıktan sonra geçiyordu. sonra bursa'ya döndüğümde ilk 1 ay allah belasını versin böyle şehirin havasında takılıyordum. sonra geçen şehreküstü metrosundan çıktım, altıparmak tarafına doğru bakıyordum. havada kapalı, o kadar müthiş bir manzara vardı ki, şehrin ruhunu tam o an hatırladım.
evet, saçma sapan yapılarla anasını siktiler, ama hala mudanya'da deniz havası, uludağın eteklerinde dağ havasını alıyorsun. nilüfer gayet yaşanacak bir düzeyde. ama tabi altıparmak ve çevresinin suriyeli istilasında olması can sıkıyor. sanki yavaş yavaş eski kozmopolitan havasını kaybetmiş gibi. ha birde görükle'de kendimi mülteci gibi hissediyorum. çok değişik bir ortamı var. yine de bugün bursa övgüsü yapmak istedim. dinlediğiniz için tşk.
Burada yaslanamasam da yaşlılığımi geçirmek istediğim şehir. Çok seviyorum Bursa'yı. Bu güzel yerden ayrılıp bir sürü akraba, tanıdığın olduğu, sanki herkesin birbirini tanıdığı bir yere taşınacağım. Misafiri, eşi dostu severim. Severim de böyle uzakta olunca kıvamında görüşüyoruz. Şimdi gideceğim, ben sınırlarımı koyarken birilerini kıracağım, insanlar beni böyle kabullenecek derken aylar geçecek. Of sözlük, böyle bağımsız rahat yaşamaya öyle alıştım ki. Neredeyse her haftasonu bir tanıdığımın düğünü olduğu bir yere geçici olarak da olsa taşınmak çok zor geliyor. insanlar istediği kadar soğuk desin, bildiğimi okuyacağım.
şuan yemyeşil bir manzaraya karşı çayımı içtiğim şehir. gidilecek yerleri bilmeyenler için avm çöplüğü, gerçek bursa' yı sevenler için bir tarafı mavi deniz bir tarafı koskoca uludağ.
Amacımız nostalji aşıklığı yapmak, eski bursa'yı ulaşılmaz maşuk yerine koymak değil. Fakat şu kareye bakınca insanın içinden bir şeyler kopuyor. Hani güzel olan bir şeyi geri gelmemecesine kaybedersiniz ya onun hüznü işte. Ya da çocuk saflığının bittiği gecenin sabahı gibi bir his. Baktıkça ahmet hamdi tanpınar'a sonuna kadar hak veriyor insan. Şöyle iki saat hakkımız olsaydı. Şu karlı sokaklarda gezebileceğimiz iki saat...
istanbuldan kaçmak için alternatif olduğunu düşünüyordum ama trafik konusunda istanbul’u aratmadığını öğrendim üzülerek.
Gidecem buralardan, ama halen nereye gideceğimi bilmiyorum.
Sadece gitmeye ihtiyacım var
