hayatımda ikinci kez ama ik defa uzun süre kalıyorum.
artık kafamdaki uludağ, kar, soğuk imajı silindi yerine çöl sıcağı (38 derece) yerleşti.
bu nasıl bir sıcaktır ya.
70 lerin ortalarındaki nüfus:550.000 tabelası hala gözlerimin önündedir. keşke hep öyle kalsaydı. niyetim ne nostalji yapmak, ne de geçmişle övünmektir ama bir şehir de bu kadar doldurulmaz ki be kardeşim. bursa' ya bir araba fabrikasının yapılması bile yanlıştı. ama hadi onu yaptın, ikincisini yapacak başka hiç mi şehir yoktu.
yetmişli ve seksenli yıllarda, belediye başkanlığını sadece koltukta oturmaktan ibaret sanan başkanlar ve bir kaç fazla oy için her şeyi yapmaya hazır siyasetçiler sayesinde de bütün bir ova katledilmiş, yeşil bursa beton bursa'ya dönüştürülmüştür.
hiç yaşamama rağmen, ait olduğumu hisstettiğim şehirdir. her zaman yol üstüdür, 2-3 kere de gezmek için gidilmiştir (bkz: uludağ) ancak neden böyle hissettirdiği bilinmemektedir.
merkezi nilüfer' e doğru büyümüş, sanayi ve endüstri adına çok önemli bir yeri bulunan, uludağ üniversitesi' nin görükle ve çevresinde bulunduğu şehir.
Türbelerin yoğunlukta olduğu şehirdir . Bu nedenle evliyaların koruduğu iddia edilir . Tophane tarafları güzeldir buram buram tarihi hissedebilirsiniz . Şehirin en büyük sıkıntısı ulaşımdır , bir yerden bir yere tek vasıta ile gidemezsiniz ve saatler hep ihmal edilir . Dakik insanlar için yorucu bir şehirdir . Ancak ne yalan söyleyeyim ağlayarak gidip aşık olarak döndüğün şehirdir .
Evliya Çelebi'nin en hayran olduğu şehirlerden biridir Bursa. Osmanlı'ya beşiklik yapan, büyüten şehir.. Ben Bursa'lı değilim ama her geçtiğimde hayran olduğum bir şehirdir.
