aklımda "birine hayal gücün ne kadar geniş demek, saçmalıyorsun demenin bugüne kadar icat edilmiş en kibar yoludur" cümlesi ile kazınmış ve gerçekten de geniş bir hayal gücü"nün(!)ürünü olduğunu düşündüğüm, harika bir elif şafak romanı.
''çünkü kimlik de bir nevi refleks gibidir. insanların yüzde sekseni kim oldukları sorulduğunda, ''sana ne kardeşim?'' demek yerine boş bulunup kendilerini tanıtır.''
elif şafak ın çok fazla içselleştiremediğim romanı. daha önce baba ve piç adlı romanını okumuştum, oradaki kurgu daha sağlam gelmişti bana, bonbon apartmandaki karakterler ve de bağlantıları biraz kopuk geldi bana. elif şafak türkiyeli bir yazar ve kitapları oldukça türkiyeden izler taşıyor ve fakat kitaptaki tasvirler gereğinden fazla gibiydi üstelik bu tasvirler, karakterler üzerine yapılırken karakterleri detaylı anlatmaya da yetmiyordu.
