özgürlük hissini suratımda saçlarımda hissettiren aynı zamanda kontrolü de elinden kaçırmayı engelleyen (mümkün olduğunca) pratik bir ulaşım aracı fakat sadece ulaşım değil tabiki. bir tutkudur bisiklet sürmek.
dengeyi kurabilenler için zevkli bir olaydır. belki komik gelecek ama gerçekten ben iki tekerlekli olanları süremiyorum. dengemi kurma sorunum olduğundan, bir iki metreden sonrasında direkt düşüyorum. dört tekerleklilerle de "I want to play a game" diyen o canavarımsı'ya benzememek için ve yaşımdan dolayı binemiyorum. yani kısaca bisiklet sürmek bana şu an ne yazık ki çok zor bir beceri olarak gözüküyor.
Eğer sahile yakın, sessiz bir yerde oturuyorsanız tadından yenmeyecektir. Kulaklık takılır, düşünceler netleşmeye başlar. Gecenin nemli havası sıkıntıları bir süreliğine unutturur.
Günde ortalama 90 dakika bisiklet surerim , işe 1 aydir bisikletle gidiyorum. Karın ve bacak kaslarının toparlanmasını istiyorsanız tavsiye ederim. Sporun keyifli hali.
Havalar ısınsa da sahile inip pendikten Kadıköye kadar sürsem dediğimdir. Cadde bostan sahilde de çimlere uzanıp mola veririm. Ne güzel olurdu yarın tatil olsa ve hava güzel olsa.
