galatasaray'lı olmama rağmen sempati duyduğum takımdır.
ancakkkk ;
biz şampiyon olamazsak,fener olacağına bari onlar olsun dememe rağmen ayağına gelen kısmeti tepen ilginç bir takım.
gerek taraftarıyla gerekse gelmiş geçmiş tüm yönetici ve sporcularıyla şanlı bir geçmişe sahip kluptur. öyle ki bizim sevgimiz sadece futbola değil alt yapısıyla, dişiyle tırnağıyla saygın oyun çıkaran her spor dalınadır. sevgimiz taraftarın takımıyla bir olmasıdır, yek vucüt olmasıdır.
bir takımı sevmek demek onunla gurur duymak demektir. tıpkı kendi çocuğun gibi büyümesini, tökezleyip düşmesini izleyerek işte bu benim takımım diyerek yüreğinin çarpması demektir. üzüntüsüyle göz yaşı dökebilmek demektir. içlerinden birine bir zarar gelse yek bir vücut olup kollamak demektir. dün şöle böle diyip bugün yalama yapmak yoktur bizde.
nedendir bilinmez hep ikinci sınıf türk futbolcuları oynatır. asla milli takımın vazgeçilmezi bi oyuncusu yoktur hiç büyük bi klübe giden oyuncusu yoktur (avrupada) ikinci sınıftır ve gene nedendir bilinmez çok iyi yabancı futbolcu alıp onları iyi kullanamaz. hep türkiye liglerine bi numara büyük gelen yabancı futbolcu getirirler ama 1 sene sonra kovarlar o kovdukları adam gittiği takımda efsane olur falan. enteresandır.
o caanım ilçeyi görene kadar pek çoğu için ilkin bjk olan beşiktaşı hatırlatan kelime.*** baharda ıhlamur kokularına bezenen barbaros caddesi, sıcak bir alışveriş ortamı sağlayan sokakları **
(bkz: 28 ocak 2007 besiktas v manisaspor maci) ile taraftarini ikinci yarida inönüde selamlayacak takimdir.. Her zaman ki gibi büyük bir coskuyla karsilanacak takimdir.. Sevgimizi haykirmak icin saatleri geriye saydigimiz takimdir..
Ama ayni zamanda büyük bir üzüntüyle belirtiyorum ki dönem tatili nedeniyle yarin yaninda olamayip, destegimi veremeyecegim takimimdir..
