“Bazı günler uyandığımda hangi günde olduğumuzu bir türlü hatırlayamıyorum. Pazartesi, perşembe, pazar, insanın hayatında günlerin bir anlamı olmalı. Hafta yedi ayrı gün değil de üç gün olsaydı ne değişirdi hayatımda? Ya da saatin kaç olduğu hangi günde olduğundan daha mı önemli? Bilmiyorum..”
“Alarmı icat eden adam insanların beş dakika daha uyumak isteyeceğini nereden biliyor? Çünkü kendi de beş dakika uyumak istiyor.”
Harun: Abi… Bi kere… Bi kere dedim ki bir şans ver dedim… Hayır dedi… Bir şans istedim hayır dedi abi… Hala Selim'i seviyormuş abi… Çok seviyomuş Selim'i bırakamazmış… Ben böyle dünyanın amına koyim o zaman!.. Ben zannettim ki… Beraber oluruz zannettim işte ne bileyim…
Behzat Ç.: Tamam lan… Hadi tamam…
Harun: Bana hayır dedi abii!
Behzat Ç.: Tamam lan işte tamam tamaam.
Harun: Tek bir şans vermedi abi bana…
Behzat Ç.: Haruunn… Oğluumm, insan sevdiği adama şans verir la! Sevdiği adama… Anladın mı la? He?..
Ortada 2 tane cinayet var. Amirim gönülün peşinde. ilaveten savcıya da dıhalıyor. Harun düğün derdinde. Hayalet ılgını kovalıyor. Cevo harunun kardeşiyle nette goygoyda. Öbür piç hem edayla hem de takıldığı diğer karıyla uğraşıyor. Akbabuş bile büroya gelen gizemli telefonun peşinde.
behzat ç nin kişisel yaşamı dram bakımından çok kaliteli,erdal beşikçioğlu da çok güzel oynamış ancak bunlar dışında kalan cinayetler,geçişler,müzikler,cinayetlerin işlenişi ve kurgusu,görüntü yonetmenliği ne yazık ki pek iyi değil.bu kadar övülmeside türk televizyon dizileri yanında bu dramın diziye güzelce yedirilişi sayesindedir.
Savcı Esra: Niye geldin?
Behzat: Sen niye ağladın?
Savcı Esra: Geçti gitti boş ver...
Behzat: Çık çık çık.. Geçmedi gitmedi, sen niye ağladın?
Savcı Esra: Behzat sen akıllı bir adamsın ama konu kadınlara gelince biraz salaklaşıyorsun galiba.
Behzat: Hee.
Savcı Esra: Ben sana diyorum ki adamlar gelip seni alacak, gideceksin. Bu işin sonu yok! Belki senelerce tutuklu kalacaksın, ne zaman döneceğin belli değil, senin umurunda değil. Ağladım... Çünkü seninle konuşamadım. Ağladım, çünkü sen beni görmüyorsun. Ve ben seni seviyorum.
Behzat: Ama ben bunu bilmiyordum.
Savcı Esra: Bilmiyorsun... Tabi nereden bileceksin. Sen ancak birisi öldüğünde duygusal yaklaşıyorsun. Senin duygu radarına girmek için illa ölmek mi lazım Behzat?
Behzat: Yok, hayır. Yapamam ben.
Savcı Esra: Haklısın. Cesaretin olmadan ne yapacaksın ki? Hayatımda tanıdığım en korkak adamsın. Herkese meydan okuyorsun ama kendi duygularından korkuyorsun. Geçmişe saplanıp kalmışsın. En büyük felaketler senin başına gelmiş dimi? En büyük acıları sen çekmişsin, ben hiç bir b.k bilmiyorum ki. Acı nedir? Bilmem. Yalnızlık nedir? Bilmem. Dünyanın ekseni kaydı Behzat, 12 cm yerinden oynadı sen bana 1 cm bile yaklaşmadın! Saplantılısın..
Behzat: Hee, ne güzel söyledin. Saplantılıyım ben. Benden bir b.k olmaz, biz seninle hep kavga ederiz, mutsuz oluruz biz seninle.
Savcı Esra: Mutsuz olalım, ne var! Biz de mutsuz oluruz. Ben seninle mutsuzluğa da varım.
Kucagına alınca anlarsın. Ceyda hamileyken aynı bende senin gibi düşünüyordum. Ama Berna'yı kucağıma verdikleri zaman her şey değişti lan. Her şey! Yaparım gibi geldi. Baba gibi hissettim yani. Onun her soluk alıp verişinde de ben buna daha da inandım. Hele yürümeye başladığı zaman , varya dünyanın en güçlü adamı gibi hissediyorsun lan kendini. Ona kimse bir şey yapamaz. Yapanın alayını sikerim ha ! Hayatın amınakorum ha ! Baba olmak kolay değil yani. Eşik atlamak gibi bir şey. Her şeye başka bir açıdan bakıyorsun. Çocuğun varsa her şey yalan geliyor. Onun böyle kokusunu ciğerlerine çektiğin zaman , cinayette yalan geliyor , ceset de yalan geliyor. O ölümün kokusu bile yalan geliyor adama. Öyle işte... Dünya sikime ! Onun o yumuşacık tombul yanaklarından gözlerini kapatıp bir öpücük aldığında yetiyor.
Sonra büyüyorlar tabi. Okula gidiyorlar sonra saçma sapan şeyler olmaya başlıyor. Sen onu elimde tutayım derken hayat onu senden almak için çabalıyor. Sonra hayatının baharında daha , en güzel zamanında onu senden alıyor. Soruyorsun tabi seni niye almadı diye. Cevap veremiyorsun. Bilmiyorsun... Anlamıyorsun ki.
Birileri buna sınav diyor. Sınav veriyormuşuz. Lan ben hayatım boyunca girdiğim sınavlarda hep başarısız oldum. Hep geçer not aldım yani. Daha fazlası beni ilgilendirmedi. Geçer not...
Biz hayattan da geçtik zannettik ya , biz o hayatta kalmışız. Biz niye hep bu hayatta kalıyoruz biliyor musunuz ? Ben bilmiyorum amınakoyim. *
