Türk televizyon tarihinin uzak ara en iyi işidir, senelerce sürmesi gerekirden yerine arka sokaklar gibi mal bir dizi yıllardır televizyonu işgal ediyor.
Çok moralim bozuk olduğunda arada acar izlerim çünkü su hayatta beni en çok mutlu eden şeylerden biri samimi insanların gerçekten içten insanların olması.
Emrah Serbes, hırpalanmış, gerektiğinde dayak diyen, ruhsal sorunlar yaşayan bir kahraman yaratmış. izlerken bu benim lan dedim. Böyle bir kahramanı da kolay kolay göremezsiniz. Karakterler arası diyaloglar adeta arkadaş ortamını anlatıyor. O karışık çerez muhabbetini arkadaşlarımla defalarca yaptığımı hatırlatırım. Verdiği mesajlar ise anlayana cinsinden.
ben iyi bir adam olamadım ama kimsenin de adamı olmadım lafı gördüğüm en sağlam ayarlardandır.
üşüyoruz Behzat reis. Bu bomonti de senin şerefine kalksın.
türk televizyon tarihinin en sürükleyici dizilerindendir. ayrıca kitap karakteri olarak da emrah serbesin türk edebiyatına kazandırdığı mükemmel bir psikotik karakterdir.
Kaybedenlerin dizisidir. Behzat kızını ilk bölümde kaybeden acili bir babadir. Mesleği nedeniyle karısına kızına ve evliligine gereken önemi veremez.kızının intihara eğilimli olması ve ölmesi ile alkol bağımlısı olur. Dizinin en büyük kaybedeni olması bu nedenledir.
