Bence seri halindeki hikayelerin jönü Babür. Esas oğlan o. Yüksel zaten hep yazarın hayatında ilk sıradaymış. Sonra yazar yıllar sonra Babür ile karşılaşıyor. aynı çevrede karşılaşmamış olmaları zaten dünyanın en saçma olayı. Hiç mantıklı değil. Ama kurgu değilse gerçekten ilginç olay. Düşünsenize, ortak tanıdığınız en az 100 kişi olan biri var, aynı şehirde yaşıyorsunuz, siyasi görüşünüzden burcunuza varana kadar her konuda aynısınız ve yıllar boyunca bir insan evladı çıkıp, ikinizi bir araya getirip "siz aslında aşırı derecede benziyorsunuz. Tencere-kapak gibisiniz. Sizden çok süper abi-kardeş olur" demiyor. Oğlum çok büyük talihsizlik aslında bu.
Yazarın yerinde olsam tanıştırmamış herkesin yakasına yapışırdım. En başta Yüksel tanıştırmalıydı. Babür bey inşallah bundan sonra kız kardeşiyle kayıp yılları en güzel şekilde telafi eder. Okuyanlar hayran oluyor ama çok acıklı bir durum aslında.
Hayat sahnesinde herkesin başrolü farklı elbette. Üstteki Yazar iki kişiden bahsetmiş. Benim de en değerli varlığım nişanlımdı. Sonra aldatıldım ve hayatımdaki her şey kapkaranlık oldu. Detaya girmeyeceğim. Bir daha kimseyi bu kadar çok sevebileceğimi zannetmiyorum.
Kız kardeş olarak mükemmel olduğunu çok iyi anladığımız yazar hanımefendide her şeyin en iyisini yapmam gerek takıntısı var bence. Bu çok güzel bir şey. Evlense mükemmel bir kadın, çocuğu olsa yine mükemmel bir anne olmak için her şeyi yapabileceğine eminim. Allah iyilerle karşılaştırsın. Şu sıralar mesleğinde mükemmel olmaya çalışırken sürmenaj olması söz konusu olabilir. Biraz dinlenmesini salık veriyorum.