sözlükteki gerçek galasaray'lı taraftarlardan ve sohbeti de keyif veren insanlardan biri. ayrıca; sıkı bir liverpool taraftarı. entry'lerini ilgiyle takip ediyorum, böyle devam etmesi ve daha güzel yazılar yazması dileğiyle. yürüyedur
hani eski türk filmlerinde birbirini seven çift kızın evine gidip, 'default kız babası' hulusi kentmen'e dönüp flört ettiklerini belirtmek maksadıyla 'baba, biz sevi$iyoruz' der ya, onun gibi..
dur lan iyice sıçtım. öhöm, toparlıyorum dur korkma.
ya i$te ben onu seviyorum, yani erkek arkada$ olarak. lan yani arkada$ olarak erkek değil tamam. yani o erkekte, bende erkeğimde hatta ama öyle değil. ulan nasıl toparlıycam bunu..
dur olcak bu sefer..
ya insan olarak i$te ulan aa ba$lıcam ama $imdi!!1 ben onu o da beni seviyor. bu da sanki bi' o bana bi' ben ona gibi oldu $imdi. sanırım hepsini silip siktir olup gideyim ben. yok lan ya da yazcam 'neyin kafası bu hoca' diye birileri mesaj atar, bir de hatun çıkar bende tanı$ırım falan. böyle zottirik nickaltlarından beni vazgeçirecek yegane yol bu.
ps: ama seviyorum lan. sen, kötü niyetli okuyan: 'öyle değil'!!1. valla. *
(bkz: #6213692) büyük konuşmuş takım kaptanı/yazardır. ancak unuttuğu nokta avrupa pokeri ve amerikan pokeri arasındaki yegane farktır. "elindeki aslar işe yaramaz adamım." zira bulunduğumuz karasuları değişti diyorum öncelikle. sonra mı? evet ben de büyük konuşuyorum "yapamazsan fener'lisin" diyorum. ki sırf bu uğurda bana imza atmaya hazır futbolcuların olduğunu da hatırlatırım kardeşim.*
(bkz: cevap veremedi)
mustafa satıcı'nın penguen'deki köşesinde yer verdiği süper kahraman. "ben mutlu değilsem onunkini de bozayım" insanı. her hafta sabırsızlıkla penguen'i bekleten nedenlerden sadece bir tanesi.
--spoiler--
adam akvaryumcudan çıkmıştır,elinde su dolu poşet ve içinde bir balık:
-eve kadar yaşarsa iyi!
her şeyden önce insana güven veren yazar. hani bir insanı ilk gördüğünüzde hocu bunda iş var dersiniz ya öyle bir şey. uzun bir süre görüşemeyecekmişiz gibi görünüyor lakin sözlük bizi kavuşturur elbet...
özlemle andıgım, cizgi roman kahramanı. tüm düsmanlarının baltası demirden iken, kendisinin tastan bi balta kullanması kahramanlık derecesini arttırmaktadır.zorda kalınca sihahına davranır ve en az tommiks kadar basarılıdır.
sözlükteki galatasaray çetesinin eksi oy verme timinde yer alan, genellikle cephenin gerisinde bulunup verdiği eksi oylarla düşmanını psikolojik açıdan çökertmeye çalışan görev adamı. odasına astığı alex de souza posteri konusunda inkar politikasını sürdürmekte olup başarılı olamamaktadır.
(#5972309) şeklinde bir entry girmiş yazar.
bazı sıkıntıları varmış, sıkıntısını sözlüğün adminine anlatmış. hatta bu sıkıntılar sözlük genelinin sıkıntıları. ve anlatırken güzel bir uslüp takınmış. bunun için takdir ettim. detaya girmiyorum entrynin kişisel yönleri olduğu için.
lakin şöyle bir kelam etmiş;
--spoiler--
bunları yazmadan önce açıkçası çok düşündüm. günlerdir düşünüyorum daha doğrusu... nasıl bir üslup kullansam, derdimi nasıl anlatsam, söylediklerimin anlaşılmasını nasıl sağlasam diye... ama sadece düşüncelerin egemen olduğu bir zihinde harekete geçmek adını verdiğimiz kavram yer almadığından ötürü, aklıma geleni, kafamda birikenleri, toparlayabildiğim kadarıyla aktarmaya başlayacağım buraya...
--spoiler--
bir sözlük yazarı, yazdığı sözlüğü öyle bir içselleştirmiş ki düşüncesinden çıkaramıyor. günlerce düşünüyor sözlüğün gidişatı hakkında ne yazabilirim diye. çok tuhaf bu. yani, nasıl oluyor da sözlük hayatınızı bu kadar kontrolü altına alabiliyor? nasıl oluyor da düşünecek sözlükten daha önemli bir şey olmuyor hayatınızda? nasıl oluyor da bir insanın hayatı sözlüğün gidişatındaki engebelerle boğuşmaya bedel tutuluyor, işte bunları anlamıyorum.
nedir ki? sözlük işte. bir yazarsındır ve buraya gelme sebebin da kendince yazmaktır. doğru olmaya zorunluluğu da yok ayrıca ki bunun en büyük örneği belki de benim. yazdığım hemen hemen hiç bir entrynin gerçekle ilgisi yok. benimle, düşüncelerimle hiçbir ilgisi yok. ee bu durumda ben sanal bir karakter miyim?
kimilerine göre evet. yazarken bunu hissediyorum ama tam olarak sanalım diyemem ben. çünkü internet ortamında yazdığım hiçbir site/sözlük benim hayatımı etkilemiyor. ayrım yapmayı biliyorum. yazdığım yerlerdeki gerginlikler, sıkıntılar, gidişatın bozukluğunu günlerce düşünürsem asıl o zaman sanal bir karakter olmaz mıyım?
hayatınızı tümüyle etkileyen bir sözlük size fayda değil zarar sağlar ancak. bunun için biraz çeki düzen vermeli kendine. ya da sözlüğü hayatının en önemli unsuru halinden, hayatının eğlence unsuruna çevirmeli. o zaman hem keyf alınır bilgisayar başında yitip giden zamandan, hem de gereksiz beyinsel aktivitelerden arınıp hayatın gerçeklerini görmeye başlayabilirsiniz.
hülasa, hayat uludağsözlük'ten ibaret değil. öyle olmadığını fark ettiğinizde bir selam yollayın bana. bir insanın daha "hayat" gerçeğini görebildiğini bilmek hoş olurdu.
not: aile önemli. kapı aralığından hiç değilse bi baksanız? güzel olurdu. hı?
