Kalecin oluyorlar çocukken
Sen sevin diye gol oluyor bütün toplar
Bir zaman sonra libero
Arkanı topluyorlar
Top geçse, adam geçmiyor...
Yeni yetmeliğinde hepsi iki yönlü orta saha
Maddi-manevi pasların en güzelini atıyorlar.
Bazen de dokuz numaralar
Öğüt niyetine doksana takıyorlar, çıkartamıyorsun...
Sonra gidiyorlar...
"10 numaralar öldü" diyorlar ya şimdi
Belki de ondan işte...
otogardan biletimi alıp eve öyle gitmiştim. bir kaç kelime söyleyecektim... fazlasına gerek yoktu. oda "ben yarın gidiyorum" olacaktı. eve gittigimde kanepeye oturmuş, her zamanki gibi bir bakış attı, hoşgeldin evladım der gibiydi. askerden yeni gelmiş evladına sarılamamıştı bile doya doya. oturduk... bir süre onu izledim sadece. o yanlız adamı. bütün sıkıntılarını artık içine atmaya başlamış olan adamı izledim. annem gitigi günden beri yanlızdı o koca adam. çayı çok severdi, kardeşime "bir çay koyda içelim" dedi. çayı içerken "ben yarın gidiyorum" dedim. bir şey demedi, diyemedi. konuşulacak yerde caresiz susmak vardırya, ha işte onu yaşıyordu resmen babam. biliyordu evladının gitmesi şuan için en iyi çözümdü. ben gittim. bir seher vakti memleketimden yola çıktım. hiç kimsemin olmadıgı bir beldeye. ama hala babamın o günkü hali içimde bir kor gibidir, desem yüregi yakan bir ateş. arayamıyorum onu... çünkü aradıgımda göz yaşlarımı tutamıyorum. neden sonra ögrendim ki, babam dört senedir her gece yatagından kalkıp balkonda gizli gizli benim için aglarmış. benim için lan!!! benim gibi bir adam için aglarmış.
keşke yanında olsamda "baba aglama yeter" diye bilsem. eger babanız, anneniz yanınızdaysa gidip sarılın. ben yapamadım. bazı şeyler için geç kalmayın.
baba candır lan.
bunları niye yazdım bilmiyorum. yanlızlıgı iliklerime kadar hisettigim şu anda her halde.....offfffff. kısaca babamı çok özledim lan.
babalarınızı sımsıkı yakalayın ki gitmesin. sizleri terketmesin.
evdeki bayat ekmekleri, bilmem kaç günlük yemekleri yiyen, sabahın köründe çıkıp çocuklarına sıcak ekmek alan adam. yemekte çocuklarının sevdiği bir şey varsa canı peynir ekmek isteyen adam. kendi 5 senelik ayakkabısına pençe yaptırıp, çocuklarına, top oynarken patlattıkları 1 aylık ayakkabının hesabını sormayan adam. kendisinden utandığım adam. 4 yıldır bir sürü boktan şeye para ve zaman harcayıp kabrini bir türlü yaptıramadığım adam *.
neden bilmiyorum, bir türlü yaranamadığım insan. evet bugüne kadar istediğim her şeyi gerçekleştirememiş olabilirim, yerinde olmak istediğim insanlar da var ama hiçbir zaman öyle vasat bir insan da olmadım. buna rağmen kendisinden sıklıkla duyduğum yegane laf ''senden bi bok olmaz'' oldu hep. en son ne zaman takdir edildim ya da yaptığım bi şeyi beğendi bilemiyorum.
nasıl ''bok'' olunacağını hiç öğrenemeyeceğim sanırım.
Galiba dünyada dayanacağı hiçkimsesi olmayan adamdır.Dana gibi olursunuz ama yine de ona dayanırsınız,hanım ona güvenir,çoluk çocuk ona güvenir,iş yerinde çalışanlar ona güvenir. Peki ya o zor zamanlarında kime sırtını dayar? kime trip atabilir?
çocukken bir gün gelir; insanlarında ölmek zorunda olduklarını, herkesin öleceğini öğrenmek durumunda kalırsınız ve farkedersiniz ki siz de dahil olmak üzere sevdiğiniz herkes bir gün gelip ölecek. işte o günden bu yana her gün korkarım babamı kaybetmekten, her şeyden kıymetli benim için.
Not: ihtimali dahi bu derece tribe sokuyorken, gerçekten kaybetmiş olanların neler yaşadığını tahmin dahi edemiyorum. allah sabır versin...
şu dünyada gün görmemiş tek adamdır. birazda ben sebeb oldum aslında. boynunun bükük kalmasına. en çok güvendiği evladı, sekiz senede dört üniversite değiştirdi. yani hala öğrenci...
öyle zengin bi adamda değil. ama beni okutmak için canını dişine taktı gidiyor. ne zaman yüzüne baksam gözlerim dolar hayallerini yıktığım için. çilelidri benim babam. bi başka adamdır. güldü mü gözlerinin içi güler.
özledim be babam, kes be oğlum şu sakallarını demeni özledim...
özlediğimi bi sana diyemedim be babam diyemedim. hep tutuk ve soğuk kaldım sana karşı... affet.
kimisinin hayat idolü olur, hayatı boyunca ona özenir, onun yolundan gitmek ister, çok çok sever.
kimisinin kabusu olur, eve gelmemek için bahane arar, nasıl bir baba olmayacağını ondan öğrenir sonrasında anneyi tanıyınca nasıl bir kadınla evlenmeyeceğini anlar, hayatı ondan nefret etmekle geçer.
kimisi için baba her şeydir, kutsaldır.
kimisi için baba her türlü şeydir; yalakadır, ibnedir ve en önemlisi yalancıdır.
babasının gözüne sevgiyle bakan çocuklar vardır,
göz göze gelmekten kaçınan çocuklar vardır.
psikolojik olarak baba en büyük kişilik verisidir;
kimisi şanslı doğar, kimisine çürük elma düşer.
Neden sanki benim babam bu kadar erken öldü? Ne yani. Şimdi benim çocuklarımı göremeyecek mi? Hep hayalini kurduğum kız isteme olayı babasız mı geçecek? e o zaman ne anlamı kaldı bunların? Boşverin gitsin. Ben evlenmeyeceğim o zaman.
her gece saat 2 gibi kalkıp odamın kapısını hafif araladıktan sonra zombi gibi olan haliyle "yatmadın mı sen daha" diyen zatı muhterem.. şükretsin uykulu haline veriyorum yoksa yatmayan bir kişiye yatmadın mı sen dersen ortaya fena taşak muhabbeti çıkar, ona göre..
ne söylenebilir ki? dünyanın en önemli iki olgusundan biri. eğer bir gün baba olursam baba olmak nasip olursa kendi babamdan gördüklerimi aynen uygulayacağım. çünkü o harika bir adam.
