bu başlığı görünce ne kadar hissizlestigimi farkediyorum. özledim demek için hatırlamak gerek. ama artık sanki bir başkasına ait gibi animsiyorum ona dair her şeyi. bir gün çocuğum olursa çocukluğu da gençliği de baba dolu olsun. Canı sıkılırsa babasina söylesin. derdi olduğunda da. kahramanim desin. benim söyleyemedigim kadar söylesin. baba desin.
üzgün olduğumu anladığında öyle bir göz kırpıp n'oldu demesiyle, cevap alamazsa da başımı okşamasıyla, sarılmasıyla, içimde üzünçle karışık öyle bir sevinç duyarım ki; daha önceki bütün sevinçleri aldığım yerlere bırakasım gelir, diğerleri ödünçmüş de sanki, bir tek bu bana aitmiş gibi hissederim.
benim olan sevincimdir babam.
özellikle 13-18 yaş arası pek iyi geçinilmeyen, sevgisini anne, dede veya nineler gibi rahatça ifade edemeyen ama ergenken, çocukken düşülen çoğu fikir ayrılığında aslında yerden göğe kadar haklı olduğu olgunlaşınca anlaşılan ailenin reisi.
bu yazıyı okuyupta babasıyla ilgili sorunları olana diyebileceğim yegane şey o sizden daha fazla yaşadı daha çok tecrübesi var ve muhtelemen eğitim seviyesi çok düşük değilse sizden daha doğru kararlar verebilir. o yüzden ona karşı çıkmadan veya ondan nefret etmeden önce bir kere daha düşünün derim.
hayatım boyunca babama çoğu zaman karşı çıkmakla, muhalefet etmekle geçirilen bir ergenliğin ardından ben de daha yeni anlıyorum babamın aslında ne kadar haklı olduğunu. bunu ona hala daha söyleyemedim orası ayrı. şimdilik yüz yüze söylemeyi bekliyorum.
izlediğim en içten baba oğul sahnesi blow filmine aittir bundan sonrası spoiler filmi izlemediysen inme aşağı.
"hello dad.
you know i remember a lifetime ago, when i was about 3 1/2 feet tall, weighing all of 60 pounds, but every inch your son. i remember those saturday mornings going to work with my dad, we'd climb into that big green truck. i thought that truck... was the biggest truck in the universe pop. i remember how important the job we did was, how if it wasn't for us, people would freeze to death. i thought you were the strongest man in the world. and remember those home videos when mom would dress up like loretta young, barbeques and football games, ice cream, playing with the tuna. and when i left for california only to come home with the fbi chasing me, and that fbi agent trout had to kneel down to put my boots on and you said, "that's where you belong you son of a bitch, puttin on georgie's boots."... that was a good one pop, you remember that. and remember that time when you told me that money wasn't real. well old man, i'm 42 years old, and i finally realize what you were trying to tell me, so many years ago. i finally understand. your the best, pop, just wish i could have done more for you, wish we had more time. anyway, may the wind always be at your back, and the sun always upon your face, and may the wings of destiny carry you aloft to dance with the stars. i love you dad. love george."
Çocukluğumda aramın bozuk ve inişli çıkışlı ilerlediği an itibariyleyse görüşmediğim. Son bir kez şans verdiğim halde fiyaskoyla sonuçlanan babalık vecizelerini yerine getirememiş kişi. Bence lüzumsuzlar günümüzde. Hayat mahvediciler.
bölümümü okuma sebebim, her şeyim, yaşama sebebim, hayata tutunma amacım tek korkum ona mahcup olmak ve dileğim hep yanımda olması. Ona bir şey olursa dayanamam herhalde kendime gelemem.
Bundan tam tamına 3 yıl önce kollarımda son nefesini veren, hayatım boyunca hiç doya doya sarılamadığım, ama gidişine de bir türlü alışamadığım, dik başlı çatık kaşlı sert bakışlı adam... bir erkek babası öldüğü gün büyürmüş derler ya hani. ben büyüyemedim koca adam. hala yanlışlarım, hala yanılgılarım ve kalp kırıklıklarım var. özlüyorum seni, çok özlüyorum.
Hakkında hissetiklerimi asla bilmeyecek, benim onu köpekler gibi sevdiğimi özlediğimi bilmeyecek insan. Bu sevgiyi haketmiyorsun da nasıl hala seni canımdan çok sevebiliyoum? Gururlu bir kızdım ben. Sana gururum yok be adam...
en büyük hayal kırıklığım, en büyük mutluluğum ,inandıkları için savaşmayı sevdikleri için canını cebinden taşımayı öğrendiğim, sabrına hayran kaldığım, geçen yıllara nispeten karakterinin hep aynı kaldığını görüp sevindiğim, geçen her yılda fiziki gücünün yavaş yavaş azaldığını üzülerek gördüğüm bir insandır babam. hani küçükken süper kahramanlarımızı falan sorarlardı ya;
-benim süper kahramanım batman, superman falan değildi. her sorduklarında babam derdim. çocukluğumdan yıllar geçti, ben kendimden geçtim, babam kendinden geçti , süper kahramanım değişmedi.
Bugun fazlasıyla kalp kıran insan. kucucuk, pek de sucum olmayan bi konuda demedigini birakmamis kisi. evet savundugu kisi ablam olabilir onu korumasi degil uzumdugum kisim. beni uzen abartmasi ve olur olmadik seyde kirmasi. Gelip hiç bi sey olmamis gibi davranmalarin yok mu ama ben oyle olamiyorum parcalanmissam toparlanmak icin zamana ihtiyacim var, uzgunum.
gecenin bir yarisi arayip en basit olaylari bile uzun uzun anlatan aslinda sinir bozucu olan ama can kisidir. iyi ki vardir. allah basimizdan eksik etmesin.
