seneler gecse bile kaybettigimi kabullenemedigim adamdir. o kadar ihtiyacim var ki sana, oyle cok ozluyorum ki. iyi degilim be babam, inan hic iyi degilim, ayaktayim ama nasil ben bile bilmiyorum. sanki her sey ters yuz oldu. dengemi bulamiyorum. ne yapacagimi bilemiyorum. sen giitin ve ben kayboldum.
Yine mutsuzum diye, kinder surpriz alıp gelmiş. ( bir önceki gece açık market aradı bunun için gb )
Beni o yapıştığım yataktan zorla çıkardı yoksa çıkmazdım, çıkamazdım.
Meyve tabağı bile hazırlamışlar annemle.
Ve bunları hep ben mutlu olayım diye yaptılar.
Şanslıyım sanırım.
Gerçi tavlada mars olmasaydım daha iyiydi ama olsun yine de seviyorum *
Insanın kendinden daha çok önem vermesi gereken birilerinin varolması, bir açıdan kendine haksızlık görülebilir.
Nefret ve boşluk arasında seni anlamaya çalışırken bu fikir mantıksızlıkların arasında en göze çarpandı.
Neden beni, bizi kendinden önemli görmeliydin ki. Tek bir hayatin vardı ve bunu kendin için yaşamayı seçtin.
Belki de bizi hiç istemedin. Terkedip gittigin gune kadar da ayakbağı olarak gördün. Beş dakikalık zevkin sonucunu bir ömür boyu taşımak haksızlıktı sence.
Katılmıyorum ben sana. Babalık bir tesadüf değil seçimdir. Ve insan seçimlerinin getirdiklerine iyi ya da kötü, katlanmalı.
Sen sadece korkak biriymişsin. Tercihinin yükünü tasiyamayacak kadar da güçsüz.
bayram tatilinden istifade memlekette olup, zil zurna sarhoş olduktan sonra gecenin 12'sinde dede ve babannenin mezarına gidip, "oğlum dedenin ve babannenin selamları var." diyen kişi.