Bazen keske olse dediğiniz insan. hayatınızda en cok sevdiginiz kisiyken birden nefret ettiğiniz ne dirisini ne olusunu görmek istemediğiniz kisi. annesiyle babası boşanmış ya da babaları onları terkeden insanlara bile ozenebilirsiniz.
Kelimelere sığdırılamayacak kadar değerlidir baba. Bu hayatta kendini yanında güvende hissedebildiğin tek insandır. Onun olmadığı bir yaşam ya da dünya düşünmek istemezsin. insan, hayatında ne büyük yer kapladığını belli durumlarda anlar. Kimsenin onun kadar fedakarlık yapamayacağını ve aslında artık sadece sizler için uğraşıp çabaladığını çok sonraları anlarsınız. Başkadır baba, senin sen olmanı sağlayan kişidir. O olmazsa eksiksin, yarımsındır.
standart sabahlardan biriydi o sabahta. her zaman ki gibi 06:30'da açmam gereken ofis için 05:30' kurdum alarmı başladım horul horul uyumaya.
sabahın kaçı olduğunu dahi bilmiyorum birden kapı aniden büyük bir hışımla açıldı.
babam: kalk kalk geç kaldın saat 06:30 diye bağırmaya başladı anlamsızca.
gözümü açamıyorum ki iki çift laf söyleyeyim. zaten o ara hiç yaşamadığım işe geç kalma deneyimini yaşamak üzereyim fırladım yataktan daha bismillah kolumu neden orada olduğunu sürekli sorguladığım sehpaya vurdum. onun acısıyla kıvranıyorum canım yanıyor. bir yandan da beni haşlıyor.
babam: sizden bi bok olmaz adam gibi işinize gitmiyorsunuz? ben mi koşacam her işinizin peşinden.
ben:ya dur allah aşkına baba ne oldu 5 dakikada bunalıma soktun beni dur az geç kalmam mümkün değil.
filan diyorum ama adam koymuş kafaya o dakika yıkacak beni olduğum yere. elimi yüzümü yıkadım tam havluyla kurulanıyorum. ulan gün aydınlanmamış amk neden bana bu kadar fırça attı. ulan gerizekalı saate baksana diye hayıflandım kendimce. bir bakarım ki saat henüz 04:30. (o gece saatler geri alındığından bizimki de milattan öncenin telefonunu kullandığından saati geriye almamış)
ve artık intikam saati.
ben:baba ben zaten geç kaldım bir çay suyu koyda çay içip öyle gideyim. bir de kahvaltılık bir şeyler hazırlarsan iyi olur. dedim
offf mükellef bir kahvaltı hazırlamış ama bir yandan da söyleniyor. ben geniş geniş kahvaltımı yaptım balkonda bir de sigara içtim. üstümü giydim tam çıkıyorum.
dedim ki;
ben: baba senin şu külüstür telefonu değişelim şimdi bir akıllı telefonun olsaydı ne sabahın köründe kalkardın ne de kahvaltı hazırlamak zorunda kalırdın hadi selametle dedim çıktım.
o gün bugündür aramız limoni belki de evlatlıktan red davası açmıştır mahkeme davet mektubu henüz ulaşmadı elime.
şaka şaka babam can adamdır. hala siyaset ve futbol konuşuyoruz.
bazen aşırı koruyucu, bazen anlaşılmaz, bazen gaddar, bazen kendini babayım diye her hakka sahip sanan ve bazen kuralcı, aslında merhametli ve her daim evlatlarının arkasında olan,annemizin hayat arkadaşı ve vazgeçemeceğim tek güvendiğim erkek.
Erkek çocuklarının rol modelleri, kız çocuklarının ise ilk aşkı olan ve kıymeti yokluğunda anlaşılan, duası da bedduası da hemen yerini bulan ailenin mihenk taşlarından biri.
hakkında çok da duygusal konuşamayacağım ne yazık ki. neden mi?
-psikolojik bunalımları olan annemi dışarı dolaşmaya çıkarmaktan bile aciz.
-maaşının yarısını nereye harcadığı belli değil.
-hayatımın hiçbir dönemindeki hiçbir problemime çözüm olmadı.
-üniversite sınavımın sabahı ''bu son şansın, yoksa sanayidesin.'' diyebilecek kadar küçüldü.
-odtü'yü kazandım, elaleme beni kötüledi. tarih'te iş mi varmış da bi bok mu yapmışım..
-ablamın psikolojik rahatsızlıklarına deli bu vs. diyerek geçiştirdi.
-abim 15 yaşında gimat'ta 50 kg'lık un torbalarını sırtında taşırken kahvede okey oynadı. (abimin belinde kayma var şuan.)
-oğlunun üniversiteye girmesini gözümüze sokmak, sınıfta kaldığımı bildikleri için benden bi' bok olmaz diye düşünen, sırf
nispet yapmak için arayan tanıdığa, öyle olmadığı halde: ''sizinki bizimkinden daha iyi yere girmiş.'' diyebilecek kadar aşağılık.
-evdeki her ama her türlü sorunda kafasını çevirip lanet olası siktiğimin tv programlarına katıla katıla güldü.
-tam bir kaypak ve kurnaz.
-ekonomik gücü olmayan ev hanımı anneme her fırsatta parayla ilgili laf sokabilecek kadar şerefsiz. (benim param vs.)
-tekme tokat dayak yediğim ilkokuldaki orospu çocuğu müdür yardımcısının yanında bile 'ben evde gerekeni yapacağım efendim' diyebilecek kadar adi.
liste böyle uzar gider. velhasılıkelam kendisi sadece biyolojik babadır. para vermiştir, yetecek kadar. allah razı olsun. daha kötüsü yok mudur? elbette vardır. ama bu onun adi bi' pislik olduğu gerçeğini pek de değiştirmez sanırım.
Gece gece aklıma gelen, ne diye hitap edicez hacı sana onu da bilmiyoruz ki.
Tam elime sigaramı almışım gecenin bu saatinde, balkonda ankaramın güzelliğini izleyerek içiyorum. Farklı şeyler düşünüyorum tabii, acaba almanya'ya mı dönsem diyorum, saçmalama diyorum kendime sonradan. Dişi kurdun rüyaları adlı kitabı düşünmeye başladım sonralar, şu aralar okuyorum çünkü.
Sonra aniden bu adam geldi aklıma. Yok kitapla ilgisi yok. Bir anda.
Çok etkilendim çünkü en az 6 yıldır ilk kez aklıma geldin lan. Evde anahtarı unutursun da aniden hatırlarsın ya aynı onun gibi. Mınakoyum sigarayı balkondan düşürdüm şaşkınlığımdan.
Çoktan bitmişti her şeyimiz. 6 yıl önce senin kızın* 'düğünüme gelir misin' diye aramasaydı 4 yıldır yine aklımda değildin. Ciddi anlamda değildin yani.
Nerden buldun bu hakkında hatırlattın kendini anlamadım gitti.
Son sigaramdı be moruk, onun kadar değerli değildin.
Başarırsam uyuyayım şimdi.
sen cayindan bi yudum almamisken tum bardagi vakumlamis olan. yavas ic yavas. bak terbiyemi bozmuyorum.
herkes masada, ocak bi metre ilerde uzerinde cay. herkes kahvalti ediyor yani o masada. cayin bitti kalk al, bu kadar mi okuzsun. topik cay. dedigi tek sey bu dengesini siktigim. her gun her ogun yapilir mi lan bu. artik cay vakti kimse onun yanina oturmuyor hatta kahvaltiyi bile beraber etmiyor. ne cocuklari, ne yegenleri falan. yeter yaa. kalk bi gun de sen al kendine bizimkileri de tazele.
Bizimkisi iyi niyetlidir ama baya eski kafalidir. Ergenlikte psikolojimi sikmek ve egosunu tatmin etmek icin herseyi yapmis ve de basarili da olmustur. Universite sinavindan sonra is bulamazsin diyerek "muhendislik" bolumlerini yazdirmamis, benden 2 sene sonra muhendisligi kazanan kardesimi surekli takdir etmis, beni ise sirf ogretmenlik okudugum icin hor gormus,kiyaslama yapmis ve de hayattan sogutmustur. Hala da muhendislik mesleginin yaninda ogretmenleri hor gordugunu dusunmekteyim. Maddi yonden destek olmustur, hakkini yemem, ama akranlarim babalari ile arkadas gibi olurken, kendisi bana hicbir sekilde destek olmamis. Sirf kendisi gibi muhendis olamadim diye beni itin gotune sokmustur. Baskalarina karsi sevecen ve yardimsever olan sorumluluk sahibi bu adam, bana karsi her zaman mesafeli,otoriter olmustur. Babamla ilgili bir tane iyi anim yok. Benim yaptigim hicbir seyi desteklemedi ve hicbir zaman arkamda durmadi. Okulda ogretmen sebebsiz yere doverdi.camide hoca doverdi. Beni kesinlikle savunmaz, hocalari takdir ederdi. Yasitlarim cocukkken berberde sacini amerikan trasi yaptirabilirken, ben berbere girdigim anda midem bulanmaya baslardi. Cunku bizimki acemi erler gibi benim sacimi 3 numaraya vurdururdu. Benim su anda icine kapanik,mutsuz ve de cocuklugunu yasayamamis olmamin sebebi babamdir. 30 yasinda hala babami gordugum zaman cekiniyorum.korkuyorum. acaba bu sefer neye kulp bulacak diye? Beni hicbir zaman sevmedigini, fazlalik olarak gordugunu dusunuyorum. Su hayatta hicbir zaman beni takdir etmedi. Hicbir zaman arkamda durmadi. Bu kadar seye ragmen kendisini sevmiyorum diyemem. Kendisine karsi hicbir duygu hissedemiyorum.kendisi hicbir zaman benim tercihlerime saygi duymadi. Beni kendi istedigi gibi sekillendirmek istedi. Kismen de basarili oldu. Ama benim psikolojimi sikti atti. Onun yuzunden mutsuz bir insanim, ama buna ragmen kendisine karsi olumlu ya da olumsuz hicbir sey hissedemiyorum. Cunku hayatimin amina koydu. Kendisinden maddi anlamda bir sey beklemiyordum. Sadece beni sevmesini istiyordum. Sevgiye ac buyudum. Buna ragmen benden kucuk kardesim babamdan her turlu faydalanmasina ragmen en cok sevilen her zaman o oldu. Benim bekledigim sey sadece sevgi idi. Babamdan aldigim tek ozellik, yakinimdaki insanlara guvenememem ve sevgi gosterememem. Bir cocugum olursa nasil buyutulmeyecegini bana gosteren kisidir babam.
Çok sevdiğim adam. Nasıl ayrılacağım ondan. Hatırladıkça gözlerim doluyo. Koskoca 5 sene. Bugünlere gelmemde emeği çoktur. Hakkını asla ödeyemem. 6. Sınıfta denemem kötü gelince ağlamıştım. Çocukluk işte. Oturup benimle tüm denemeyi baştan çözmüştü. Ders çalışmak istemediğimde aklıma hep bu gelir. Emeğinin hakkını vermek istiyorum.
ÇOCUKKEN BANA ZORLA MAÇ iZŞETTiREN, iZLEMEYiNCE DÖVEN KARAKTER. 40 INDAN SONRA ÇOK DEĞiŞMiŞTiR. NEDEN BiLiNMEZ ŞiMDi SÜREKLi ARAR, ÖZLER. DUYGUSAL CÜMLELER KURAR. OKUMAMDA EN ÇOK ETKiSi OLAN iNSAN DiYEBiLiRiM. O DA ÇOCUKLUĞUNDA ÇOK EZiLMiŞ BELLi. ŞiDi ŞÜKÜR HER ŞEY ÇOK DÜZGÜN.
