Hep çok istedim; birinin mutluluğunu kendi mutluluğum kadar önemseyeyim, onunla vakit geçirmekten bir an bile sıkılmayayım, ne öpmeye ne koklamaya ne sevişmeye doyayım, aklımızdan geçenler aynı olsun hatta bazen konuşmaya bile gerek olmasın...kalbimi, ruhumu, bedenimi tamamlayan kişi hayatımda. Hiçbir zaman olmadığım kadar mutluyum bu ilişkimde. Farklı hissediyorum, nihayet aşık olabilmiş gibi. Ne zaman en derinimden bir şey istesem veya dilesem gerçekleşti şimdiye kadar. 2019 hayatıma aşkı getiren yıl oldu.
Sözlük bu geceye kadar düşüncelerimi, sevdiğim şarkıları-filmleri- kitap alıntılarını, "an"ımdan görüntüler paylaştığım ve bunu yaparken keyif aldığım bir mecraydı. Artık bir link bile kopyalayıp yapıştırasımın gelmediği, 15 günde bir kontrol ettiğimde konuşulanlardan midemi bulandırarak kapattığım kısacası beni kendinden soğutan bir yer oldu. O yüzden 2016 yazında başlayan ulusözlük maceramı bu gece sonlandırmaya karar verdim. Profilimin okunduğundan emin olduğum için bu yazıyı yazıyorum.
Kendini sözlükte iki haneli iq'lu erkeklere pazarlamakta hiçbir beis görmeyen 30'luk teyzeler -hele biri duba bacaklarını boktan kombiniyle paylaşıp gözümün kanamasına neden olmuştu bacağına sıçtığımın zevksiz moronu (o kendini biliyor bunu da okuyor haha)- ve bunları yalamaya doyamayan amsalak ordusuyla ben daha fazla aynı yerde duramam.
Sevdiklerim -takip ettiklerim- kendilerine çok iyi baksınlar, yanaklarından çooook öpüyorum. Yakın bir zamanda konak pier'de denk gelebiliriz belki içime doğuyor eheheheh. Birkaç planım var bunlar için bana şans dileyin. Unutmadan, Sana kırmızı ruj ve gülmek çok yakışıyor, hep mutlu ol.
Neyse, sevgilimin yeni solosunu dinlemem gerek.. Bu minik (1.67 pek minik değil ama) aslanın veda vakti geldi...
Hep hayatımı kaydırdı. Bunda yalan yok. Çünkü aşık olacağın kişiyi seçemiyorsun. O kaderde yazılı oluyor. istediğin kadar en baştan mantık koy ortaya, "bu iş olmaz" de, kafandan çıkarıp atmayı da başar... Bu tekrarlansın hep böyle, 3-4 kere filan. Kapıdan kovduğunda pencereden, oradan kovduğunda bacadan girsin. Hah işte öyle bir şey aynen. Beni yakaladı. Kendimi aptallıkla suçlayamıyorum, çünkü elimden geleni yaptım.
Sözlük için değmez ama yine de anlatmaya çalışalım.
Şimdiki neslin ağzına sakız yağdığı " seni seviyorum" sözünü söylemek değil, yaşamaktır. Yaşatmaktır ve hissettirmektir.
Onsuz gece rüya olmamasıdır. Ya da gündüz hayal kurmak onsuz olmaz. Düşünmeden geçen bir an olmamasıdır.
Salak gibi yazıyorum ya ben. * iki kelimeden uzun okuyan var mı burda sanki.
insana yapmadığı, yapmak istemediği şeyleri yaptırıyor.
Birgün eline bir kıyafet geçiyor onunlayken giydiğin aklına geliyor. Yıkandığını biliyorsun ama işte o gün üstüne sinen kokusu kalmıştır diye tekrar kokluyorsun sonrasında hissedileni tarif edemem, yaşayan bilir.
Kimilerine göre aptallık bu ve evet ben bu aptallığı yaptım.
hayatta her tür zorluğun üstesinden gelebilecek gücü hissettiren bir duygudur.
yanında ağzın kulaklarında, ayrıyken ruh gibi gezmene vesile olandır.
bittiğinde fiziksel ve sosyal olarak her şey değişir.
hissetmeyen anlamaz.
"aşık olmayı denedim, hem de bir kez değil iki kez. inanın bana korkunç acılar çektim. ruhumun derinliklerinde, çektiğim acı ile alay eden bir ses işittiğim halde acı çekmeye devam eder, üstelik deli dolu aşıkmışım gibi kıskançlık krizleri geçirirdim. bunların hepsinin sebebi cansıkıntısıydı baylar, emin olun can sıkıntısı." demis dostoyevski. tamamen ´katiliyorum, askimin saplantimin nedeni can sıkıntısı ve de bunu örtbas etmek icin heyecan aramam. bunu bilmem onu aklimdan atmama sebep olmuyor tabi, can sıkıntısınin ustesinden gelmek icin baska yollar bulmali
Sene 2009 sözlüğe yeni girdiğim zamanlar. Biriyle tanıştım. Şu an silik yazar kendisi. Aradan yıllar geçti geçen ay yazdı bana instagram dan. Her gün konuşuyoruz görüşürüyoruz sohbet muhabbet böyle nasıl gırla. Sabahlara kadar yazışıyoruz. Espriler havada uçuyor. Şiirler ve anlamlı sözler paylaşıyoruz birbirimizle. Zaman nasıl geçiyor anlatamam. Sonra korona çıktı. Bir baktım bana günde bin beş yüz mesaj atan adam üç mesaj beş mesaj atıyor arama yok. Sonra iki güne bir mesaj oldu aile sıkıntısı var maddi ve manevi olarak dertli. Yanında olduğumu bilsin istedim. sonra ben mesaj atmaya başladım. Dedim sıkıntılı günler geçiyor destek olayım moralini bozmasın. Ama ondan bir karşılık alamadım. Cevap gelmeyince bu sefer sanki istemediğimi düşünmeye başladım. Ben de bir şeyler oluyor anlamadığım şeyler. Üzülüyorum, onu görmek istiyorum sarılmak istiyorum yanındayım demek istiyorum ama o artık cevap bile vermiyor. Bu aşk mıdır acaba ey sözlük yoksa bendeki sessizce terk edilmenin verdiği üzüntü mü? Ya da artık ilgilenmiyor ego mu yapıyorum? Bu aşk olamaz mı?
Aşık olduğunuz da aşik olduğun kisiden başka gözün görmez Kısacasi mutlusun Onunla birlikte olmak istersin Uzaktan olsa bile gelmeyecegini bile bile beklersin acı çekersin çünkü bağimlisindir Aşk hastaliktir Aşk Vazgeçememektır.
Çok farklı bir duygu ve insan mantıklı düşünme yetisini tamamen kaybediyor.
Bide sevgiliden ayrıldıktan sonra aşıkk olduğunun farkına varmak çok kötü bir durummuş
