Yıllar yıllar evvel tattığım (-tabi o zamanlar çok güzel bi his olduğundan ayaklarım yere basmıyordu) duygu. Değerini bilene aşık olduktan sonra dünyanın en güzel hali diyebilirim. Şimdi en mantıklısı sana aşık olanla beraber olmak. Hani illaki yanlız kalmıyım diyorsanız. Onun dışında akıl işi değil. Senelerce kalbi kırılmış biri olarak tecrübedir.
tek taraflı ise çok kötüdür, Sizi çok ama çok yorar. Heleki her gün birlikteyseniz, karşılaşıyor ve konuşuyorsanız ama bir türlü açılamıyorsanız, karşı taraftan ufak bir şey bile hissedemiyorsanız o zaman sürekli acı çekersiniz. Uzaktan, hiç tanımadığın, konuşmadığın birini sevmek yine daha iyidir. En azından sizi sevip sevmediğini bilmeden, ona olan sevginizi yaşarsınız. Ama diğer şekilde sevginizi yaşarken, acı da çekersiniz. Bazen onunda sizi sevdiğine dair kendinizi inandırmaya, kendinizi kandırmaya çalışırsınız ama olmaz. Gerçekler suratınıza çarpar. Ona olan sevginizi açıkladığınızda ise her ne kadar %99 ihtimal hayır cevabına kendinizi alıştırmaya çalışsanızda %1'lik ihtmale inanmaya çalışırsınız. Eğer karşı taraf durumdan anlayan ve ince düşünceli biri ise sizi kırmadan, üzmeden hayır cevabını verecektir. Tabii şimdi bazılarınız hayır cevabını aldıktan sonra tatlı sözle söylese ne olur, söylemese ne olur diyebilirsiniz ama çok şey değişir. Sizi azarlarcasına, aşağılarcasına hayır cevabı vermesi sizi bir bunalıma dahi sürükleyebilir. Aşağılama veya azarlama olmasa ama ''buna cevap vermeyi gerek dahi görmüyorum'' demesi bile sizi kırar, üzer. Berbat bir durumdur yani tek taraflı aşk...
Ben aşkın acıklı tarafını yazdım. Umarım sevilmeyi hak eden herkes karşılıklı sevilip, sevilir.
zannederim bu duygunun anlatılması çok zor olsa gerek diye düşünüyorum çünkü bi nevi aklının da ona esir olması gibi müptela derecesine düşüren bir duygu.
