Vazgeçmesi zordur abi aşktan, bi kere sevdin mi o karşılık vermese bile yüz hatlarını ezberlemektir aşk. Adım atışını, yürüyüşünü, giyimini, kuşamını, tarzını, sevdiği müzikleri bilmek, her bakışta daha derin bir sevgiyle bakmaktır aşk. Aşık olan insan bunların her birini en ince ayrıntısına kadar yaşamıştır, net.
Bir kez oldum bir daha olmam dediğim, bir haftadır da kendimi içinde bulduğum durum, korkuyorum kapılmaktan diycem ama zaten uyuyamıyorum, yiyemiyorum, gözlerine bakamıyorum. Bazen konuşmakta bazen susmakta zorlanıyorum. Onda kendimden izler buldukça daha da bağlanıyorum.
bir çocuğa çok aşığım ama konuşmuyoruz artık çok özledim mesaj da atamıyorum sadece gizlice takip ediyorum bir yerlerden yeni bir şey paylaşsa da görsem diye adı oğuzhan onu ilk 4 sene önce bir kafede görmüştüm o zaman işte bu benim olmalı demiştim kendi kendime her şeyini araştırdım neredeyse kütüğüne indim sevgilisi vardı o zaman sonra hayatıma başka insanlar girdi ama onu hep kalbimin bir köşesinde saklıyordum sonra bir gün tesadüfen de olsa konuşmaya başladık o da kafede gördüğünü hatırlıyordu bayağı samimi olduk bana şarkılar söyleyip atmıştı adeta sesine de aşık olmuştum sürekli dinliyordum attığı şarkıları bir de şiir söyleyip atmıştı göğe bakalım şimdi hep onu dinliyip anımsıyorum sesini unuttum ama söyledikleri ezberimde onu o kadar çok özlüyorum ki anlatamam bir gün en yakın arkadaşıma mesaj atmış onunla konuşmak istemiyorum diye belkii kırılmayayım diye bana demedi ama paramparça oldum kavga ettik 2 buçuk aydır konuşmuyoruz 8 gün sonra da doğum günü bir mesaj uzağımda belki ama cesaret edip atamıyorum içim içimi yiyor.
