su siralar uzak durmaya calistigim gonul isidir. her insan gibi benimde sevmeye sevilmeye ihtiyacim var hemde fazlasiyla cunku bu hayatta haketmedigi mutlulugu yasayan cok insan var ki bunlari gormek gercekten bana cok koyuyor. kasimda askerligim var kafam onda kalsin istemiyorum orada cunku elim kolum kipirdamaz ama bir yandan da beni seven bana sadik biri olsun istiyorum askerdeyken beni beklesin benim yolumu gozlesin istiyorum cok mu sey istiyorum ben allahiiimmm...
bir insan bir insanda baska bir hayatin kapisini görünce asik olur. Ne mutluluktur öte yandaki, ne de tadiyla meraklandiran bir aci.
ask diye buna denir;
bir insan bir insanda tekinsiz bir ev görür. insan yarasi yarasina denk geleni seviyor demek ki.
en son ne zaman birinin gözlerine uzun uzun hiç gözlerinizi kaçırma isteği duymadan, utanmadan, sıkılmadan, dikkatiniz dağılmadan, konuşmalarla, dokunuşlarla ani bulandirmadan baktınız?
Kendini var ederken kavuşmaya çabalandığın debelendiğinin "o'nun", sana ve kendine dair bir yansımasını sana kavuşturmasını hissettiğin andır.
" kalpleri birbirine yaklaştıran o'dur "
Bir şiiri, bir tınıyı gönlüne sığdıran, uzaklaştırmasıyla depremler yaratan bu hissi ruhuna karıştırdığında rüzgarı önüne katacak kuvveti de bahşedecektir.
