Kırmızı,yeşil,mavi... Hepsinin oldukça koyu tonu gibiydi bilinmezcilik. Arkamda duran gölgelerin bileşiği gibi.Özenç içinde konu edilmeyen bir tartışma programında ismimin okunup ardından kekelenmesi durumunda yaşanılan utancın bir bekleti hali.
Aşk aslında tanımı yapılmaması bir gerçekti. Çünkü aşk, bir acıdan ibaret değil,kendini tanıma yöntemiydi. Alt benlikte oluşan ödemin bir belirtisiydi sadece. Sonra tonlar düşerdi renk renk aşkta ve bilinç tam anlamıyla yanılgı içerisine buyur edilir ve bilinemez aşık olma durumu.
Bir anda insan benliği kendini kırmızı gecelikli bir işletmenin sürekli müşterisi halinde bulur kendini. Yine eskisinden farklı yürürken görür ayaklarını. Olduğundan en farklı halde. Sıradaki aşka kadar.
Bu kez söz konusu etmeyeceğim. Bahsetmeyeceğim. Acınası düşmüşlüğün gölgesinde bir benden daha söz edeceğim yalnızca ve aşk :
Yalınayak oba yeşilinde sürünürken elsiz,fark yapmadan buluyorum cümlenin içerisinde aşkı. Bir kırık harf eklenince alfabeleşen kurgusala,sanrının çok gerçek olduğunu anlıyorum. Tabii ki biraz anlamsızca. Dindirmek için acıları ayrı ayrı yollara gitmeye kalkışıyor kök halindeki kelimenin en son harfi.içine çekmeye başlıyor insan bir anda yeşil kelebeği. Günlük sancılarına bir yenisini daha eklemek için telaşeleri kandile yakıyor varlık.
Her şeyin imkansız olma haliyle eş anlamı değil midir zaten aşık olmanın mükemmeliğini gerçek kılmak? Aynı o haldir.
gözlerine bakarsın, bakarsın da kendini alamazsın aşk olur. tenine değersin, değersin de kendini çekemezsin aşk olur. dudağın dudağına değer, değer de tadına doyamazsın aşk olur. nefesini içine çekersin, çekersin de oksijenden tatlı gelir aşk olur...*
yıllaryılı gülmedi yüzüm
buralara doğmadı güneş
ben hep güzüm başedemedim
ben aşksız edemedim
medet umdum hep fani para pulda
anladım yalan dünyamda
yalnız edemedim
ben aşksız edemedim
oooo ama seni gördümgöreli
ateşine düştümdüşeli
gün doğdu sabahlarıma
oooo ama seni gördümgöreli
gözlerimiz sevişeli
gün doğdu rüyalarıma
sen o bildiğim
bütün aşk bahçelerinin
en nadide çiçeğisin
ta ilk bakışta vurdun
mühürü kalbime
sen ezelden vazgeçilmezimsin
kimisi için aşk 3 harfli bir kelimedir. edat görevinde kullanırlar bu kelimeyi. onlardan birisine düşerseniz, aşk suç olur, siz de faili,
bir edattan doğan gereksiz bir suçun faili olmak mantıksız,
aman ha, sakın...
aşk değişik bir duygudur. bazen anlayamazsın ne olduğunu, kim olduğunu, nasıl bu hale geldiğini... ama en önemlisi davranışlardır. insanlar aşık olduğunda davranışları herkese karşı değişir ve bu davranışlar aşık olduğu insanla arasının iyi olmasıyla doğru orantılıdır. aşk aşktır işte... aşkta her duygu vardır. pişmanlık, sevinç, hüzün... kısaca her duygu bir renkse aşk gökkuşağıdır.
insanların hayal gücüdür aşk, istediğin mana sığar içine, maddeyi bile kapsaya bilir hatta, kişinin hayal gücü büyükse eğer, aşkı da büyük olur, yureğide,
Aşk körlüktür, kör olmaktır geçici sure. Karşındakine dokunmak için çıldırmaktır, onunla gülebilmek için bütün gülüşleri saklamaktır aşk. Karşında ki ne olursa olur anlayamamaktır.Düşünememektir, hesapsız olmaktır.
kardanadamdır aşk. elimizle yapar ve sonra da zamanla gözümüzden damlayışını seyrederiz. kısa bir zaman sonra bi bakarız ki ne kar var ne de adam!
iki kişilik bir deliliktir aşk. güneşi görünce eriyeceğini bile bile kardanadam ummaktır.
eriyip bittiğinde ellerinin soğukluğuyla, gözyaşlarıyla geride kalmaktır.
iyisi mi gel akıllı ol kara hiç dokunma.
Utanmadan kalbimi acıtıyorsun Joshua. senden ala aşkı bilen var mıdır ki? Ucuz bir sıçmık ve sıçmığın kaderidir aşk. keşke hiç olmasaydı.tek kötü yanı vardır önceleri iyi, sonraları sonsuz isaldir.
aşk dediğin anlıktır, akıl işi değildir. aşk dediğin ne bakım görür, ne özgüven ne de maddiyat. aşk dediğin, karşıdan karşıya geçerken, en dalgın olduğun anda, bir kamyonun çarpmasıyla, acı bile duymadan hayata veda etmektir. kamyonu gördüysen o aşk değildir, kamyonu görüp, plakasını bile aldıysan, o zaten sahtekarlığın ta kendisidir... aşk, sana bişeyin çarptığını bile anlayamadan, göçüp gitmektir...
