kelime olarak artık yanlızca şiirlerde iyi duran, günümüz koşullarında her kavram ve ihtiyacın abartılması ve hor kullanılması sebebiyle, içi boşaltılmmış kelimelerden herhangi biridir, aşk.*
Özlemek midir aşk?
Dokunmak mıdır aşk?
Yanında olmasını istemek midir aşk?
Onsuz zamanın durması mıdır aşk?
Hayatını ona empoze etmek midir aşk?
Gece yatarken ve sabah kalkarken ilk aklına düşünmedir aşk?
Ne dir bu bilinmez aşk?
Bilmeden yaşıyor ve bilmeden tüketiyoruz biz bu aşkı, öyle var sayıyorum ben. Ve bunca zamandır bilinmeyen bir şeyi, bu saatten sonra nasıl bileceğiz, hiç bir fikrim yok.
Ama bilmeden olsa, ihtimalini yaşamayı bile seviyorum ben aşkın.
''Aşk nedir? Kişinin kendinden çıkma gereksinimi. insan tapıcı bir hayvandır.
Tapmak kendini adamak ve orospulaşmaktır. Ve her aşk orospuluktur.'' Küçük iskender
"insanlar, aşk üzerindeki görüşlerini değiştirmelidir. kadınla erkek, cinsel aşkı şimdi olduğu gibi şiir havasına büründürmekten kaçınmalıdır. bunun yalnızca insanı alçaltan hayvanca bir iş olduğu kabul edilmeli." lev nikolayevic tolstoy
günümüzde niteliğini yitirmiş bir duygu karmaşasıdır. eskiden yaşanıp yaşanmadığı da belli değildir , herşeyin efsaneden ibaret olma ihtimali oldukça yüksektir. eğer bir zamanlar olduysa da günümüzde hoşlantının bile aşk adını aldığı bir yerde eski saygınlığını göremediğimiz duygudur. bence nesli tükenmiştir artık aşkımsılık bile zor bulunur.
gecenin şu saatinde içimi tatlı bir hüzünün kaplamasına vesile olan tanımlanamaz duygu; bünyesinde sevgiyi, hasreti, kavuşmayı, haz veren bir acıyı kavuran ve insanoğluna yaşadığını bir kez daha hissettiren muhteşem duygu.
sadece bir kez, bir kaç dakikalığına çok yaklaştığım bir duygudur. sınıftan pek ilgim olmadığı bir arkadaş ayağını sakatlamıştı. ben de derslere girmemek için buna çiçek götürmeye giden ekibe katıldım. hastanenin kapısına yaklaştık. benim niyetim:' geçmiş olsun.' deyip, tüymek ve günümü kurtarmaktı. sonra biz hastanede arkadaşımızı aramaya başladık. bir türlü bulamadık ibneyi. en sonunda cesaret edip bir doktorun yanına yaklaştık ve:' bacağını sakatlayanlar nerede?' gibisinden bir şey sorduk, pek havalıydı ibne baktı bize sonra da yürüdü gitti. bıkkınlıkla karşımıza gelen ilk odaya girdik ve o'nu gördüm. odaya birinin girdiğini görünce umutla bakmıştı kapıya. benim elimde hastanenin önünden sınıftan topladığımız paranın yarısına aldığımız ucuz çiçek, bakakaldım. gözlerini çevirmedi, öylece baktı bize. peşimizden bir hemşire girdi ve ona derdimizi anlatmaya başladılar. o ise merakla bizi izliyordu. belli ki sıkılmıştı... sonra çektik gittik odadan... bulduk arkadaşı girdik yattığı odaya, hiç bir şeyi yoktu ibnenin, ' ağrımıyor bile lan, iki haftalık rapor verdi doktor.' deyip gülüyordu. bir yandan da hoşlandığı gül'e artistlik yapıyordu:' canım hiç acımıyor, doktorlar şaşırdı...' falan gibi. ben ise pişmandım sözlük, keşke çiçekleri ona bıraksaydım, keşke gitseydim yanına. bunları düşündüm ve hastaneden çıktım gittim, daha da pişmanım be sözlük ilk kez bu kadar yaklaşmıştım.
bir kere yaşamışsanız, her sevgili bulduğunda, her birinden hoşlanışında yani her basit ve yavan ilişkilerine aşk diyen insanları boğmak isteği getirendir.
ingilizce'deki "love"kelimesinin kökeni; hint-iran koluna bağlı en eski belgeli lisan olan sanskritçe'deki "lobh" yani açgözlülük anlamına gelen bir kökten gelmektedir.
bazen ona sadece sevgilim diyerek anlatabileceğin mükemmel bir duygudur defalarca seni seviyorum desen bile yetemicek kadar güzel, sabırsız, kelimeler karşısında yetersiz kalan tek şeydir aşk
Aşk..
Tek hecede olsa, tarifi imkansız Cemal Safi'ninde dediği gibi.
Herkes için farklı farklı anlamlar taşır, biri çok sever aşkı, biri nefret eder belki.
Ama nefret edilecek bişi değil bence 'AŞK'.. En ulvi duygudur insanın yaşadığı.
Bence aşk sevilendir.
Divan edebiyatındaki gibi gözler alır hep ilk sahneyi. Nefes kesilir, yüz kızarır. ve ses tonu hafif hafif aşağıya iner, nedense der insan ilk başta nedense.
Gözlerde başlayan ateş yüreğe doğru hareketlenmeye başlar. Kalbi sanki yürekte gizli br hazine gibidir. ve ateş yüreğe ulaştığında herşey bitmiştir, artık aşıksınız.
Bi süre daha sürer farketmenz aşık olduğunuzu eğer ilkse. ve yanar yüreğiniz sevdiğinizle. Yeşerir eğer karşılık görürseniz kalbinizin fidanları ateşle. Buz gibi olan kalbiniz ısınır bi anda ve bahar olur orda.
Nerden biliyorsun derseniz eğer söyleyim. Ben aşığım.
Aşk..
Güzelliklerini yaşamakta olanların, hakkında en güzel şeyleri yazdığı..
Acısını çekmekte olanların ise, yalanladığı, hakaret ettiği, inanmamadığı duygu..
Bu başlığa ne zaman bakıyorum biliyor musunuz?
Birisine aşık olduğumda.
Ne diyorum biliyor musunuz?
Ulan şöyle aşk yoktur, yalandır, bilmem nedir diyen adamlar ne kadar da bencil yahu, aşktan güzeli var mıdır?
...
Sonra ne mi oluyor?
Terkediliyorum.
Acı çekiyorum.
işte o zamanlarda, yine kapım "aşk" oluyor.
"insanların gözleri ne kadar da boyalı" diyorum. Hiç bir şeyin farkında değiller. Yok aşk her şeydir, yok onsuz olamazsın, hayatındır, falandır filandır.. Yalan yahu, bunların hepsi yalan, bugün "seni seviyorum" diyen, yarın "sen benim hiç bir şeyim değilsin artık" diyecek.. Gözleriniz açık olsun biraz. Avanaklar.
...
Yine girdim bu başlığa, entryleri okudum, evet. Neden?
Yine aşık oldum.
Aşk şu fani dünyadaki en tatlı şeydir.
Nefes alıp vermekten mutluluk duyarsın, sebepsiz yere. Var mıdır ötesi be?
