aşk, platoniktir. sen onun için birşeyler yaparsın ama seni görmez. erirsin tükenirsin ama o bunu bilmez. kıskanırsın delice en haincesi.. birinin yanında olma fikri bile seni korkutur. ama herşeye rağmen sevgin hiç bitmez artar üstelik. sana çekici gelir, cazip gelir. huyunu suyunu bilmezsin çünkü. ama ne zaman sevgili olursan, işte o zaman biter bütün hayranlığın. çünkü o artık platonik aşkın değildir. aşk biter. herkes dağılır.
Aşk; Çoğu insan inanmaz ben de inanmazdım. Sadece o kişi gelir ve işte siz o zaman aşk bu dersiniz. Hormon vırt zırt bunlar değil bi sene öncesine kadar hormon dedim noldu ? Aşk azıma sıÇtı benim. Herkes bir gün aşkı yaşıcak genÇler umarım pişmanlık dolu bir geÇmişle yaşamazsınız aşkınızı. Çünkü bana göre temiz sayfalarda aşk ancak temiz geÇmişin üzerine kurulur.
Çoğu zaman mutlu etmez insanı. Güzel bir duygu da değildir. Aşkı istemek mazoşitlik sanki biraz. Yerine sevgi, saygı, sadakat gibi çok daha güzel olgular tercih edilebilir.
Ben aşkı bulur bulmaz anlamayacağımızın inancındayım. Kaybedene kadar. Kaybettiğinde anlaşılıyor değeri, ne kadar harika bir şey olduğu. Fakat çok geç kalınmış olunca, büyük bir acı bırakıyor geriye. Boğazın sürekli düğüm düğüm geziyorsun, her yerde onu görüyorsun, kalbin acımıyor, sancıyor. Bu yüzden aşkla acı hep kardeş kalıyor. Aşk gittiğinde, kardeşi acı sarılıyor boğazına. Ve uzun süre. Çok uzun süre geçmiyor..
