insanın kendini keşfetmesidir. bir süreliğine insan sadece boyut değiştirir çevresine maneviyat boyutunda bakar , çevresinde farkedemediği bazı ilişkileri iyi ve kötüyü ayırteder.
kendini , ruhunun sınırlarını ne kadar bencil yada fedakar olduğunu görür dürüstlüğünü sorgular ,bir çeşit insanın kendi içinde yaptığı hesaplaşmadır.
aşk ve ardından gelebilecek ayrılık acısı insanın kendisini yeniden dizayn etmesine yardımcı olur.
Eminim herkesin bu konuda az cok soyleyecegi bir seyler oldu, olur ve olacaktir. Benim basim kel mi, bende diyim bir seyler.
Ask hakkinda karmasik tanimlara gerek oldugunu dusunmuyorum, dunyanin isleyisini kolaylastiran bir baglac bir arac gibi gorebiliriz. Dogru kullanildiginda Insanlarin uremesini, mutlu olmasini, yaptigi isten zevk almasini kolaylastiran, kisacasi hayatina direk etki eden ve kalici izleri olan bir duygu. Ama tabii ki kullanma talimatlari okunmadan kullanildiginda ise, intihara kadar goturebiliyor.
Pek cok farkli dalda pek cok farkli yorumlanisi olabilir, ama burada bahsedilecek olan daha kisisel, daha derdini s*keyimi andiracak.. Kimindi hatirlamayamadim, bir soz vardi: "Ask, begendigimiz bedenlere olmasini istedigimiz ruhlari koymaktir." Evet bende senin gerizekali ruhuna degil, bir boka da benzemeyen bedenine asik oldum. Icine hayal edip edip ruhlar koydum. bunlari dusunup mutlu ettim kendimi, Sen o salakca hareketlerini yapmaya devam ederken. Ulan aradan dort yil gecti, hic mi olgunlasmadin? Bari git de rahat birak, kendimi her yalniz hissettigimde sana sarilmayayim. Dilim varmiyor demeye ama, keske seni hic tanimasaydim.
Yerine göre duygusal çöküntüye yerine göre mutluluğa sebebiyet veren soyut bir kavramdır ama hayatın anlamından bir kaç dilim nasiplenmek için tadılması gereken duygudur.
