sessiz bir çırpınıştır. fazlasıyla masumdur. çünkü bilmez kimse ağladığınızı, reklam değildir. gerçekten hissetmektir, dürüstlüktür. bazen içten bir kahkahadan daha huzurludur.
çaresizliğin dibini yaşadığınız andır. içinizde bir yer sürekli kanar, canınız yanar. Tutamazsınız bir süre sonra. Hele de yalnızsanız hayatta dayanacak bir sırtınız, yaslanacak bir omzunuz yoksa hayatın acımasızlığına bile ağlarsınız.
insanı genelde rahatlatan bir eylemdir. belli bir süre içinizi boşaltırsınız. kazık yemişsinizdir, terk edilmişsinizdir içinizden dünyaları yıkmak, kaçmak, uzaklaşmak sonsuza kadar yalnız kalmak gelir ama hayır hiçbirisini yemez götünüz. çünkü insanoğlunun ne kadar kahpe olurlarsa olsun insanlara ihtiyacı var. sizde oturur ağlarsınız. elden ne gelir ki başka zaten ?
Yeni doğan bir bebeğin müjdeleyicisidir
Ya da evlenme teklifi alan genç bir kızın mutluluk çığlığına karışımdır.
Bazen sel olup akar
iğneden korkan küçük bir çocuğun gözünden,
Bazense bir damla olarak her şeyi ifade eder
Hayat arkadaşını kaybeden bir ihtiyarın yanağından süzülen.
Acıdan da oluşur
Aşktan,
Mutluluktan,
Çaresizlik veya korkudan da.
Bazen günlerce sürer
Bazen saniyeler bile yeter.
Canlı olmanın en doğal göstergesidir o
Duyguların suyudur.
kadınlar üzüldüğünde, erkekler umutları kalmadığında ağlar. sırf bu yüzden kadınlar duygusaldır genellemesi yapılır, lakin yanlıştır. kadınlar her boka ağlayabilir.
sadece bana mı oluyor bu bilmiyorum.
bunu dinleyince ağlıyorum sebebini bilmeden, şu an da ağlıyorum evet.
goodbye lenin filminde de çalıyordu bu müzik.
ne kadar da duygu yüklü değil mi?
artık kafamda neler kuruyorsam, bu müzik bana neler çağrıştırıyorsa ağlıyorum.
bilinçaltı.
bilinçaltım tuhaftır.
rüyamda voldemort'la bile savaşmıştım taa seneler önce.
sevdiğim müzisyenlerle aynı sahneyi paylaşmıştım.
yakınım olan birinin öldüğünü hissederek uyandım ben 2 kez.
sabah uyanınca, anne biri mi öldü, dediğimde nereden biliyorsun sen cevabı aldım ben 2 kez.
böyle parçaların bize neler çağrıştırdığını bilememekten nefret ediyorum.
keşke o değerli duyguları bilebilseydim.
bir arkadaşımın "babam ve oğlum" filmini izlerken yaptığını anlattığı eylemdir.
ben değil, bir arkadaşım.
çok saf bir eylemdir. hüzün barındırmaz her zaman; bazen de sevinç, teselli, nihayete erdirmenin mutluluğu ve umut vardır içinde.
kaybetmemek lazımdır.
belki de sebepsiz olmayan tek şeydir. en masum olanıdır belki de, kim bilir içtendir mesela. doğduğumuzda ağlar, öldüğümüzde ağlatırız mesela. mutluluktan ağlamak hayatınızda daim olsun.
Garip bir tepkidir. Ağlamak diye birsey olmasaydi, uzuldugumuzde gozlerimizden su akacağını düşünmek çok komik gelirdi herhalde. Cok enteresan varliklariz aslinda*
