azerbaycan bugunkü azerbaycan cumhuriyetini tanımlasa da aslında bir bölge adıdır.
bu bölgenin güneyi iran toprakları içindeki güney azerbaycandır.15 milyonun üzerinde azeri nüfusa sahiptir.taliş dediğimiz farsça konuşan iran asıllılar da bu bölgede yaşar.
karabağ dediğimiz ermeni asıllıların yaşadığı bölge de bu yapının içindedir.rusya federasyonuna bağlı dağıstan özerk cumhuruiyetindeki derbent yöresi de azerbaycan halkını barındırır.iran, ermenistan ve rusya içindeki azebri bölgelerini de syarsak 8 milyon değil 25 milyonluk bir halkın bölgesidir.
şu hikayenin geçtiği ülke.
bir ingiliz gazeteci, azerbaycan da sosyalist toplumu araştırmak üzere bir eve misafir olur. yemekler yendikten sonra misafir şofbeni sorar, zira sıcak suya ihtiyacı vardır. ev sahibi başını öne eğer ve devletin onlara şofben vermediğini söyler. misafir "yazık, şofben gerekli. küçük bir üçret karşılığında alabiliyoruz biz ülkemizde. sonra istediğimiz kadar sıcak suyu elde edebiliyoruz."devam eder"peki sıcak su ihtiyacını nasıl karşılıyorsunuz?" sorusuna, ev sahibi " he o mu, o çeşmelerimizden sürekli akmaktadır. hemde bedava"der. başı öne eğme sırası misafirindir.
hani klasik memleketim şarkısı varya.
hani pafosu yüksek sözlerle dolu şarkı varya.
havasına suyuna.taşına toprağına diye devam ederya.
şöyle en inanılmaz çoşkuyla.
ben bu anlamda memleketi hiç sevmedim.
bana göre memleket acılarınla sevilir.
ben memleketimi petrolüyle veya deniziyle sevmiyorum.
ben memleketimi bir milyon mecburi vatanından göcgünü ile seviyorum.
yitik toprağıyla seviyorum.
başı belalı oluşuyla seviyorum.
memleket kalkınmış * umrumda değil.
ben memleketimi sarı geliniyle, göremeceğim karabağıyla seviyorum.
ben işte böyle acayip seviyorum.
nazım'ın dediği gibi...
memleketim, memleketim, memleketim,
ne kasketim kaldı senin ora işi
ne yollarını taşımış ayakkabım,
son mintanın da sırtımda paralandı çoktan,
şile bezindendi.
sen şimdi yalnız saçımın akında,
enfarktında yüreğimin,
alnımın çizgilerindesin memleketim,
memleketim,
memleketim...
12 puan etmeyecek şarkılarına türkiyeden 12 puan almış ülke.
madem eksilenmiş düzelteyim.
1 puan alması bile şaşırtacak kadar berbat bir şarkıyla yarışmaya katılmış, tamamen türk olmalarının getirdiği zorunlulukla türkiye'den 12 puan almış ülke.
eurovision'da azeri sahne grubu ne kadar milli kültürüne tezat teşkil eden unsurlar ile izleyenleri şaşırtmışsa da halkının ermenistan'a 0 vermesi -ve hatta bizim ermenistana verdiğimiz onca puana karşılık- gerçek kültürel eleştirinin hangi odaklara yapılması gereğini gözler önüne serdirebilmiştir.
azerbaycan cumhuriyeti ve iran islam cumhuriyeti arasında bölünmüş bölgedir. eskiden bugünkü ermenistan da türkmençay anlaşmasına kadar iran azerbaycanı'nın bir parçasıydı. kısacası iran azerbaycanı, günümüzde batı azerbaycan (merkezi urmiye) ve doğu azerbaycan (merkezi tebriz), erdebil ve zencan illerine bölünmüştür.
1991 yılında bağımsızlıklarını kazandıkları saniyede ilk tanıyan türkiye olmuştur. kendileri ermenistan'la feci düşmandır. öyleki euro 2008 elemelerinde aynı gruba düşen iki ülke birbirleriyle oynayacakları maçlardan feragat etmişlerdir. azeri kızları güzel olmamakla beraber türk erkeklerine hastalardır.
tanıtım filmi bizimkine nazaran biraz daha sönük kalmış gardaş ülke. araya bikinili hanım görüntüsü vererek sözüm ona medeniyiz imajı vermeye çalışan tanıtıcılar azerbaycan'da da yaşıyormuş, öğrenmiş oldum.
devlet politikası olarak surdurulen "azerbaycanlı" kimligini dayatma durumu ve Turkiye Turkleri ile aynı millet olduklarını aynı dili konustuklarını azeri devlet adamlarının ic politikada soylememeleri, genclerine bunu bir devlet politikası halinde anlatmamaları beni sinir etsede , cok sevdigim sempatik buldugum insanların bulundugu ulke..
Türkiye ve Kuzey kıbrıs türk cumhuriyeti ile birlikte kendilerini türk milleti olarak gören devlettir. Azerbaycanlılar azeri kelimesini çoğrafi bölgede yaşayanlar anlamı olarak kabul ederler. Kendilerini Türk olarak kabul ederler. Resmi dilleri azerbaycan Türkçesidir. diğer türk devletleri ise türk kelimesi neredeyse hiç kullanmazlar.
ebulfeyz elçibey,haydar aliyev,ilhan aliyev derken demokratik kültürlerinin çok da gelişkin olmadığı düşünülesi ülkedir.
nurcu kardeşlerin bolca aydınlattığı!
gönlünün bir tarafı hala komünizmde,
liberal dünyaya da yok diyemeyen,
gelişmekte olan ülke psikolojisinde,
kimlik sendromu yaşanan coğrafya...