Kendisi hakkındaki fikirlerin çok farklı şekillerde evrildiği kişidir.
Önce sevildi, kimse sorgulamadan "kocaman umutlarımısın sahibisin" gazına geldi, sonra akıllarda soru işaretleri belirdi ama kimse bunu dillendiremedi, ne de olsa o "adamın dibi" idi! Sonra tüm bunlar nefrete dönüştü, sadece futbol olarak değil, daha çok "karakter" problemleri nedeniyle koca bir camianın (satılmışlar hariç) nefre tobjesi haline geldi. Aykut Kocaman evriminin son halkası ise "acıma" duygusudur. Artık acınası, zavallı, kendisinin yerine utanılası bir insan olmuştur.
hakaret gibi algılanmasın ama iktidarsız adamdır.
severiz efendi falan ayaklarını ama bırak artık hoca yemiyor kimse.
soyunma odasında başkan senden çok konuşuyor. sen de yediremiyosun ama sesin çıkmıyor.
bir galatasaraylı olarak rekabetten heyecan alamaz oldum. beter olun orası ayrı ama bu kadar da olmaz.
dünyaca ünlü sevdiğim yıldızları aldın. tamam dedik rakip ama sonuçta izleriz dedik.
krasic denen adam naptı sana?
stoch bize kazık attı sana geldi. niye harcıyosun adamı?
allahtan kuyt bari oynuyor.
alex'e yaptığın zaten ayrı bi muamma.
takım bu kadar para harcıyor bu kadar kredin var ama tık yok?
demiyim demiyim diyorum, gerçekten bu konu hakkında fenerli arkadaşlara espri bile yapmıyorum, hassa bir konu ama.. hala bu adamın 9 puan geriden gelip hakkıyla şampiyon olduğuna inanan var mı?
ha belki cidden öyle olmuştur. ama artık gözlerinin feri gitti saçların ağardı taraftar homurdanıyor.
çok sevdiğin kankan aziz yıldırım'ı da al da rakibimizi rahat bırak.
tamam siz büyüksünüz, psikolojik olarak üstünsünüz, aslolan fenerbahçe madem bırakın artık abi. dalga geçmenin bile tadı kaçtı. ben bile ayar oluyorum artık. fenerliler napsın.
yeri geldi galatasaraylılar da hagi'ye kükredi. bu işler böyle. duygusak fener taraftarına dua et. sonsuz hoşgörü var adamlarda. mezhep kaç metre kare ölçemedik.
rakip takım taraftarlarınca "abi tamam bırak artık vallahi tadı tuzu kalmadı meselenin" nidalarını işiten tek fenerbahçe teknik direktörü değil, ülke tarihindeki tek teknik direktördür. insan biraz utanır, sıkılır diyeceğim ama, ne bileyim, omurga önemli bir organ be Aykut.
karabükspor ve elazığspor'un trabzonspor, kasımpaşa'nın galatasaray galibiyetleri sonrasında rahatlamasından ve fenerbahçe adına hala doğru işler yaptığını düşünüyor olmasından korktuğumdur.
sürekli "adam"lığından dem vurulan çocukluğumun efsane golcüsü, şimdinin berbat teknik adamı. yok adammış, yok adam gibi adammış, kızınıza mı alacaksanız, koynuna mı gireceksiniz artık bilemiyorum ki? bir teknik direktörü değerlendirmenin kıstası bu mudur arkadaş? herhalde elinde aykut'un teknik direktörlük kapasitesi ve kariyerine dair pek pozitif dayanağı olmayanların limanı bu. limanıydı daha doğrusu. zira:
istifa meselesi tamamdır, olur, fevri karardır, hatadan dönülür vs. sıkıntı değil lakin kendisine ve yaşananlara rağmen yıldırım efendinin emre'yi takıma geri getirmesinden sonra bu sabah itibariyle halen görevde oluşu beni önce kendisine, sonra "adam o adam"cı camiasına ve son olarak da koca bir kulübün geldiği noktaya dair güldürmüştür.
emre belözoğlu'nu göndermek için çevirmediği dümen kalmayan fb antrenörü, şimdi tepeden inme kadrosuna eklendi tekrar ve büyük ihtimalle de alacağı talimatla oynatmak zorun e.b.'nu.
adam gibi adam.
emre belözoğlu tarafından tokatlandığı iddia edilen, sonrasında ya o ya ben diyerek emre'yi gönderten, emre belözoğlu döndükten sonra ise ne yapacağını merak ettiğimiz 'adam' gibi 'adam'dır kendisi. bak gülme tuttu.
