bir gün sizlere ballandırarak anlatacağım, gitmek en büyük hayalim olan kıta ülkesi. renkli oluşudur mutlak insanları cezbeden. farklı iklimleri, farklı insanları barındırışıdır. bir gün melbourne sokaklarında yürürken anımsayacağım bu günleri ve hayallerimdeki şehri adımlıyor bile olsam yerin hep ayrı kalacak izmir'im.
yaşanılabilir bir ülke...
Yine de bir türkiye değil her sabah acaba bugün darbe oldumu dolar yükseldi mi korkusunun insana verdiği heyecan bi harika...
insanlara aldığı ücreti, dinini- etnik kökenini sormanın ayıp olduğu ve bunun daha ilkokulda insanlara öğretildiği ülke. hatta işini bile. orda yaşayan bir arkadaşım da şöyle bir anısını anlattı. beli ağrıdığı için aile hekimine gidiyor. 5 yıldır aynı doktor bu adam. muayene ederken "sakıncası yoksa işinizi öğrenebilir miyim çünkü genel oturuş biçiminizi ve günlük aktivitelerinizi bilmem önemli" diyor. 5 yıldır tanıştıkları doktor bu; sorarken müsaade istiyor. ne güzel.
Avustralya da Bir Belediye Türk Belediye Başkanı var. Evet yanlış duymadınız. Sn Yıldız Öztürk orada böyle bir başarıya imza atmıştır. seçildiği bölgede Yunanlıların çoğunlukta olduğunu kendisi söyledi.
dünyada viraj görmeden gidebileceğiniz en uzun düz yol da buradaymıştır. koy gaz pedalına tuğlayı kur çalar saati yat uyu cinsinden hem de.lakin bizdeki gibi yolun sağından gidersen varacağın destination tahtalı köy olacaktır ki burdan kaç saat çekiyorsa tahtalıköy ordan da mesafe aynı.
doğal güzellikleriyle, düzenli şehirleriyle, sosyal devletiyle belki de dünyanın en yaşanası ülkelerinden biri ama o örümcekleri yok mu, daha gitmeden resmen avustralya'dan soğuttu beni. hayatta gitmeyeceğim ülkeler sıralamasında bir numarada avustralya var artık.