ateizmin dinleri de rededen bir yanı olduğu gibi direk tanrı diye bir first mover olamayacağını iddia edenlerde vardır. bir de militan ateizm vardır. en iyisi budur. new atheism de denir. liderliğini Sam Harris, Daniel C. Dennett, Richard Dawkins, Victor J. Stenger ve Christopher Hitchens ın yaptığı bir yeni görüştür.
sekuler demokratlığa ve inançsız komunistliğe yönelikde eleştirileri vardır.
en basitinden richard dawkins -ki babam gibi sayarım severim- liberal aktivisttir bildiğin işi olmaz stalinizm ile. karışık işler. bir stalinist komuniste özgürlük+feminizm+eşcinsel hakları anlatmak 70-80 yıl sürdüğü için militan ateizmin de aslında saf bir humanizma olduğunu anlatmak sanırım bir 50 yıl alacaktır.
tabi burada ateistlerin hatası biraz da son dönemde ortaya konulan epistemolojik kalkışma sırasında -there is probably no god- ilköğretmenen çok bilen akıllı kişi bilge kahraman ayaklarında elitist konumlanmaları olabilir. bu böyle olunca din tarafından çarpıtılmış avam kitleyi ikna çoğu zaman zor olacaktır.
ya sen yanılıyorsan* argümanı ile tüm felsefî temeli alt edilmeye çalışılan tanrıtanımaz. gerçi olmayan tanrının tanınmaması söz konusu olabilir mi? bilemedim şimdi...
ateist olmak ise uykunun davetkâr ninnilerine ve ninnicilerine inat, şüphe bahçesine dalabilmektir. inadın böylesi, pek az kişide barınan bir erdem olduğundan, ancak erdemli kimseler yüzleşebilir yüzleşmesi gerekenlerle.
yüzleşme en uzaktan başlar, sırasıyla yakına doğru yol alır. çünkü böylesi en kolayıdır. gerçek sandığınız masalların masal olduğuyla; o yakışıklı erkeğin ya da güzel kızın aslında sizden hoşlanmadığıyla; anlatıldığı gibi bir ülkede ve dünyada yaşamadığınızla; ailenizle ve sonunda hep etrafında dönüp durduğunuz ama hiç ilişmediğiniz kendinizle...
yüzleşme sırası kendinize geldiği vakit, bugüne kadar biriktirdiğiniz tüm o ulvî avuntularınızı şüphe değneğiyle deşmeniz gerekecektir. bilim, baş tacı ettiğiniz tüm avuntuları yıkacak ya da daha sıkı sarılmanızı sağlayacak belki de tek denektir. şüphe eşliğindeki sorularla yıkılan son taş ise; insanlığın bilimle, akılla ve mantıkla harmanladığı mirasına yatar...
"ben manevî miras olarak hiçbir ayet, hiçbir dogma, hiçbir donmuş ve kalıplaşmış kural bırakmıyorum. benim manevî mirasım ilim ve akıldır."
çocukkene demokritos ile ilişkilendirdiğim, materyalizm yolunda gidenlerin oluşturduğu camia sandığım aslında dinsizlik de olmadığını, tanrı tanımazlık olduğunu öğrendiğimde hala bir çocuk algısı ve bilgi kapasitesi ile hayatımı sürdürdüğüm hakikatini fark ettiren pelüş çılgınlık.
daha sonra demokritos'un yolundan gidince agnostik olunduğunu da öğrendim. 75 yaşıma geldiğimde agnostiklere de tanrı tanımaz diyeceğim.
ne güzel bir yer lan bu uludağ sözlük, seçmece herkes.
kusursuz bir düzenin kendiliğinden varolamayacağını söylemek onu tasarımlayan bir bilinç gerektirir. her ne kadar hem düzen kusursuz değil hem de kimse teadüflerden bahsetmiyor ise de, kusursuz bir düzeni tasarımlayan bilinin doğal olarak daha kusursuz olması gerekir. kusursuz bir düzen kendiliğinden varolamaz diyenlerin o kusursuz düzeni tasarımlayan daha da kusursuz olan bilincin kendi kendine varolduğunu aynı anda iddia etmeleri de anca temporal lob epilepsisi ile açıklanabilir.
öte yandan, sözlüğe her gelen islamcının, hiçbir okuma yapmadan ergen liseli tepkileri ile aslında 7 yaşındaki çocuğun bile yanlışlayabileceği lise din öğretmeni çıkarımlarını hemen kusmalarını kesinlikle birisi yaratmış olmalı. bu kadar cehalet ve cehaletin kibiri tesadüf olamaz. random olamaz.
soru işaretlerinin, kendisini tanrıtanımazlığa ittiği insandır.
eğer iyi bir inanansanız, ateistlerle -sağlam dayanağı, soruları olanlarla- sohbet etmek güzeldir. inancınızı pekiştirir, aklınızı bulandırır. bu bulantıları aştıkça inancınızı kuvvetlenir.
diğer ülkelerde yaşayanların tutumlarını merak ettiğim insanlara verilen isim.
türk ateistlerin sözlüklerde gördüğümüz kadarıyla özellikle allah ve hz. muhammed ile ilgili eleştiriden de öte hakarete varan düşünceleri var. işte merak ettiğim nokta bu. almanya'da yaşayan bir ateist de hz. isa ve teslis inancına mı hakaret ediyor ya da israilli bir ateist hz. musa ile mi dalga geçiyor?
bunları cidden merak ediyorum. yoksa ateistlik sadece allah ve hz. muhammed'e küfür etmek mi demek?
müslümanlara kafayı yedirttiklerini fark ettiğim güruh.
ateizm diye bir din yoktur, kabul. ama ateizm diye bir inanış vardır. eğer bu bir inanışsa, ateistler de saygı görmeliler, müslümanlar da saygı göstermeliler. müslümanım diyen önce bunu anlamalı bence.
bunu reddetmemeliler. (bkz: lekum dinikum veliye din)
neden derseniz, bu onların tercihidir, düşüncesidir, felsefesidir. oturup izah da ederler çok meraklıysanız, bir dinleyin bakalım. kendi pencerenizden baktığınız için anlamayacaksınızdır muhtemelen, daha doğrusu anlamamazlıktan geleceksinizdir.
ama akşam olup yatağınıza yattığınızda mutlaka bir kere düşüneceksiniz sözlerini... siz de inanacaksınız demiyorum, ama bir düşüneceksiniz.
hepsi bir yana aslında mesele insanın nasıl mutlu olduğudur. o öyle mutluysa, kendini tatminatı buysa, siz ne derseniz o öyle yaşamaya devam eder.
aynı zamanda bu bir müslüman için de geçerlidir, bir budist için de.
çünkü dinler her şeyden önce birer felsefedir. genelde böyle olmasa da doğru olan iyice okuyup, öğrenip sonra kendisine en yakın olanı seçmesidir insanın.
diyeceksin ki neden doğarken resmen müslüman oluyoruz, bilemem. bu da ülkemizin hata mesajı verdiği yerlerden biridir belki de, veya geleneğin yarattığı bir karmaşadır.
gerçi bizim bir telefon alınca kullanım kılavuzunu okumayan halkımız oturur bütün dinleri araştırır mı, ihtimal dahilinde değil. yine de doğru olan budur.
içlerinde doğru olan hangisi, bu bütün insanlık tarafından kendi tarihi boyunca merak edilecek bir şey.
he kimi insan vardır, onun da umrunda değildir. o da apayrı bir şey.
sonuç olarak bu dünyada müslüman olan da istediği gibi yaşıyor, başka dine mensup olan da, dinsiz de.
çünkü insan günahıyla sevabıyla yine insandır ve nefsine bir yere kadar hakim olabilir.
biz neden buradayız? sorusunu kendine sormayan kişidir. yok yani arkadaşım, uzun uzun yazılan boş yazılara tahammül edilemiyor. ortada bir varlık var ve bu varlık konuşuyor, zekası var, ya bu varlık araba kullanıyor birşeyi yönetiyor. sende çıkıp bu varlığın tesadüf sonucu oluştuğuna inanıyorsun. araba kullanıyor ya.
bir de eğer tanrı olsaymış, bizleri başkasıyla ilişkiye girdiğimiz izin cezalandırmazmış bu saçmaymış. yahut emin olamadığımız birşey için cehenneme atmazmış. bre akılsız insan, sen ateist değilsin, sen islamın, hristiyanlığın, yahudiliğin tanrısına karşısın.
"tanrı adaletsiz!"...Sana ne?
Yani tanrının adaletsiz olmasına yapabileceğin birşey var mı? neden tanrıda adalet arıyorsun ki? senin karşı çıktığın tanrı islamın ve diğer dinlerin tanrısı. tanrı yani yaratıcı adaletli olmak zorunda mı? isterse seni cehenneme atar azap çektirir isterse cennete koyar eğlendirir mutlu eder. tanrıda insani bir özellik aramanın manası ne?
şöyle varsayalım, ben çocukluğumdan beri ve hala evrenin yaratılmadan önceki halini bembeyaz bir zamansız mekansız boşluk olarak hayal ediyorum. sadece tanrı var...ve yaratma kavramı henüz ortada yok. yani " yaratma " diye bir kavram yok.
tanrı seni yaratıyor ve kendinden bazı özellikler ekliyor, affedici, merhametli, güzel...
sonra sende sana verilen insani özelliklerin dışında başka özellikler arıyorsun ? tanrıyı kim yarattı? iyi de yaratma kavramını, zaman kavramını zaten tanrı yarattı. şu an bilim dediğin olayda geçen hiç bir kavram tanrı istemeden yaratılmadı.
hadi diyelim tanrı bilinçsiz bir diri. ne yapabilirsin ? dinlerle çelişiyor diye tanrı yok mu diyeceksin? eğer tanrı oyuncaklarıyla oynayan bir çocuksa ve insanlarla aynı barbielerle, kenlerle oynar gibi oynuyorsa senin yapabileceğin ne olabilir? seni ister cehenneminde yakar, ister dünyada öldüğünle bırakır. tanrı, yaratıcıdır. adaletli olmak zorunda değildir, affedici olmak zorunda değildir, sen onunsundur. senin dünyada hür olman onun olmaman anlamına gelmez. eğer dünyada yaşamak kadar mucizevi bir olay varsa, başka bir dünyada yaşamak kadar mucizevi bir olayda vardır.
dipnot: müslümanım, inanıyorum. "tanrı" kelimesini kullanmamın amacı karşı tarafa göre konuştuğumdur.
din ve şüphe zıt şeylerdir. inanların çoğu tanrıya şüpheyle bakmazlar din bunu bile yasaklar.
Gerçeği öğrenmek için kestirme yol yoktur, evrenin bilgilerini edinmek de, yanlızca bilimsel yöntem'in yolundan geçer - Karl Pearson
Descartes:
'Kesin olan bir şey var. Bir şeyin doğruluğundan şüphe etmek.
Şüphe etmek düşünmektir. Düşünmek ise var olmaktır.
Öyleyse var olduğum şüphesizdir.
Düşünüyorum, o halde varım.
ilk bilgim bu sağlam bilgidir.
Şimdi bütün öteki bilgileri bu bilgiden çıkarabilirim'.
Dinler biraz araştırıp okumayla bile saçma olduğu gerçeği kolyca görülebilen şeylerdir.
Hayvanlar Canının istediğini, Müslümanlar Allah'ın istediğini Yapar.
Inancli bir insanin supheci bir insandan daha mutlu olmasi, sarhos bir insanin ayik birinden daha mutlu olmasindan farkli degildir.
din altında nelerin yapıldığını gören, bunlardan tiksinen insanların seçtiği din.
her ne kadar ateizm e merakı olsa,mantıklı gelse de bir yaratanın olmaması insana garip geliyor *. ama ateistlerin de 'dinsiz' 'allahsız' ya da 'kötü adam' olarak nitelenmesini de anlamıyor insan. islam eğer hoşgörü diniyse bu kadar aşağılanmasını mantıklı değil bana göre. ölünce hepimiz görürüz 'allah' var mı yok mu.
