herhangi bir tanrıya inananlar, kendisinin inandığı tanrıdan başka bütün tanrıları reddederler. ateistin tek farkı onun inandığı tanrıyı da reddetmesidir. inananla arasında sadece bir tanrı reddetme farkı vardır yani.
ayrıca zihninde dogmalara yer vermeyen, bilime inanandır. metafiziğin rahatlama çabası içine giren insanın uydurması olduğunun farkındadır.
sanıldığının aksine sadece Allahı değil, tüm metafizik varlıkları tanımaz ve var olmadıklarına düşünürler çoğunluk filozof ve bilim adamlarından olmakla birlikte bi depremde Allahım sen yardım et diye zırlama potansiyeli olan kişilerdir.
içlerinde en küçük bir cennet beklentisi veya cehennem korkusu olmadan, karşılık beklemeden yaptıkları bir iyilik sonunda hissettikleri "bir duygu!" vardır. Bu duyguyu anlama şansına sahip ender insanlardır ateistler.
agnostizm'in veya deizm'in bir sonraki aşaması değildir. ateizm bir dışa vurumdur, deneyimlerin, beklentilerin, iç çalkantıların konçertosudur. zaman zaman ritim yavaşlar, zaman zaman doruk noktasına ulaşır, fakat ritmin ne olduğunu bulduğuzda asla durmaz.
genelde ozenti tiplerdir. ateist olmanin kendi ortamlarinda bir ayricalik, bir dikkat cekme oldugunu sanan ama surekli olarak insallah , allah belasini versin gibi iyi ya da kotu durumlarinda, isteklerinde allahi anan cahillerdir.
saygı duyduğum insanlardır. fakat hala kafama oturmayan bazı şeyler var. ilk insan nasıl olmuş? karanlık çağ dediğimiz zamanlarda nasıl dinazorlarla yaşamış nasıl hayatta kalmışlar. veya koskoca evrenin muhteşemliğini düşündüğümüzde nasıl böyle bir tesadüf olabilir? kafam almıyor açıkcası.
bizim sınıfta bi ateist kız vardı yemin ederim tüm sınıftan daha çok biliyordu bide Hz .Muhammed ile ilgili bir kompozisyon yarışmasında birinci olmuşdu tutmayın ben ağlamaya gidiyorum .
günümüzde kavram olarak bir sınıflandırmadır yahut kalıplaştırma.
tanrının varlığı konusunda şüpheler duyan ve bunu dile getirdiği zaman, insanların bu kavramla damgalanması günümüzün boktan gerçeğidir.
tanım olarak: şüphelerini kesin şekilde doğrulamış ve inanmamayı / tanrı - kitap - peygamber cart curt / tercih eden kişilere verilen şey. ney ? isim.
ateistlere saygım var kolay değil hiç bir şeye inanmadan hayatlarına devam etmeleri.
cidden mesela bizler kafamızın alamadığı yeri direk "Allah yaratmış" diyip geçiyoruz. ama onlar her şeye mantıklı bir izah bulurken izah bulamadıkları noktaları nasıl kafalarında çözüyorlar da içlerini rahatlatıyorlar çok merak ediyorum.
birde saygım olan ateist topluluğu müslüman, hristiyan, yahudi v.b. ilahi dinlere mensup kişilere bok atmayan ve onlara saygısızlık yapmayan ateistlerdir.
bunun dışında kalan benim Allahımdan ve peygamberlerimden için takma isimlerle hitap eden, inancım için beni yargılayan ve dışlayan tüm ateistlerin canı cehennemedir. açık net.
cazip gelen fikirleri olup, akıl çekebilen, şeytansı akım. belirgin özelliklerini vardır. en başlıcaları: rock dinliyorsan, siyah giyiyorsan, siyah oje sürüyorsan, tabii bir de saç uzatıyorsan kesin kez ateistsin oğlum sen(!) aman bismillah!
ateistlikte bir inanc olarak dusunulebilir. hic olmayan biseye inanmaktir ateistlik. disaridan bakildiginda yanlis anlasilabilir. insanin sorgulamasi guzeldir bazi seyleri ama bunun tanri olmamasi gerekir.
hala, inançsızlık da aslında bir inanç türüdür bla bla gibi argümanlarla kendisini eleştirenlere kıçıyla gülen insandır. hele ki yaşamak için kendisine bir amaç bulamayıp da illa bir cennete tanrıya ihtiyaç duyan sonra da kendisine sen niye yaşıyosun ki diyenlere daha da çok gülen insandır. kardeşim senin amaçsız olman yaşamak için bir dine bağlanma ihtiyacı duyman, kendi prensiplerin ve kişiliğin olmaması veya bir şeyleri dinin gereği olduğu için yapman, benim de senin kadar boş olmamı gerektirmez ki.bir de din denen olgudan kurtulunca, dürüstlüğü, insana saygıyı,iyi bir birey olmayı, çıkarcı olmamayı, sevmeyi beceremeyeceğimizi sananlar var. ateist denilince her haltı yiyen, değerleri vs olmayan, zevk düşkünü gerizekalıları aklına getirenler var. herkes ödüller ve cezalarla var olmuyor kardeşim. yaşam için yaşam, insan için insan.
yaşama amaçlarını merak ettiğim insanlardır. beni hayata bağlayan, yaşamak için tek nedenimin bir yaratıcımın olmasıyken onlar neden yaşar anlamıyorum.
tüm karakterini, kimliğini, varlığını; varlığına inanmadığı ya da var olduğu halde tüm bu kötülüklere izin verdiği için hep inanıldığı üzere iyi değil de kötü bir yaratıcı olduğu fikrini savunarak tanımlayan ve sırf bu yüzden varolan en derin paradoxu deneyimleyen insan. o varlığın karşısında aciz olduğunu kabullenmektense; yok diyerek ya da varsa da kötü diyerek kendini ondan üstün görmeye çalışır ki bu bile varlığını tanımlamak için o'na muhtaç olduğunun göstergesi. allah yardımcıları olsun. varolmak onlar için çok zor.
