Parayla alakası yok. Evim var, arabam var, bankada ve borsada param var, gayrimenkul yatırımlarım var, Türkiye piyasasına göre gerçekten iyi para kazanıyorum ama hala atari salonlarına giderim. O kollu atarilerde keni alıp street fighter oynamak, kolombiyayı alıp Tecmo World CUP 98 oynamak başka bir keyif. Pendik'te var mesela. Tren istasyonunun orda. Bazen haftasonları kafama eser gider limanda 2-3 bira içerim ordan atari salonuna gidip street fighter oynarım. Bizim çocukluğumuz atari salonlarında geçti. Biz o keyfi biliriz. Bizde baba o iş bizde.
ilk versiyonları küçük dükkanlarda teypten kasetle oyun yüklenen atarilerde 5 dakikası 50 tl'ye (eski 50 tl) oyun oynadığımız mekanlardı. Sonradan arcade'ler geldi, olay jetonluya döndü.
3-5 jetonla akşama kadar pineklenen, 13-15 yaşında çocukların rahatlıkla da sigara içebileceği yerlerdi...
mahalle çocukları çete kavramıyla buralarda tanışmıştır ekseri..
ken ve ryu nin aduketleri... blankanın ateş topuna dönmesi... ve zenci boksör'ün yumruk taktikleri... dalsım'în kuru kafası.
vayy amk bin yıllık hatırlama oldu bu şimdi!!!
Son zamanlarina yetisebildigim, yetistigim sürenin de hakkını verdiğim salonlardır.
Sonuncusunu 5-6 sene önce bursa lunaparkinda gördüm ve ilerleyen yaşıma rağmen tanesi 50 kuruş olan jetonlardan alıp 2 buçuk saatimi yemiştim orada. Daha sonra oynadığım bilgisayardan da playstation dan da o zevki alamadım.
Şimdi rağbet var mıdır kalmış mıdır bilmiyorum ama bu işyeri sahiplerini hiç gözüm tutmazdı izbe yerlerde açarlardı ve sakallı sömürgen tiplere benzetirim nedense.
street fighter 2'nin gelişi ile beraber inanılmaz rating yapmaya başlayan ve bu şekilde 90'lı yılları ikinci yarısına kadar devam eden, PS ve CD teknolojisinin gelişimiyle beraber bir anda demode olan rüya salonlarıdır. çocukluğumu yemişlerdir.
