Bugün yine gecenin 1'inde 2'sinde arkadaşlarla parkta oturup muhabbetini çevirdiğimiz olay. Tecrübe etmiş insanlarla konuşmayı çok istiyorum.
Edit: Bir arkadaşımın astral seyahat ile bir başka arkadaşımın hiç girmediği odasına gitmesi, o odada olan şeyleri harfi harfine doğru tarif etmesi üzerine bir de diğer arkadaşın da bunu onaylaması beni baya bir düşünceye sevk etti. Eğer yapabiliyorsak gidecek çok yerim var dönmesem de olur.
Edit 2: Düşündüm de dönmeme olayı sakat bir durum, düşünsene hesabını soracağın bir şeye şahit oluyorsun ancak o dünyayla iletişimin yok.
Lucid'den astral geçiş çoğu zaman yapıyorum ama direkt olarak çıkış yapmaya yemedi maalesef. Bi keresinde olacaktı ama çıkış esnasında ciddi anlamda acı çektim. Ama acı bedenen değil çok farklı anlatılmaz bişeydi. Belki dayanıp devam etsem olacak ama şimdilik lucid geçişli astral daha sağlıklı gibi. Şu inanmayanlar dalga geçenler zahmet edip denemişler mi acaba gerçi bir kere denemekle olmaz bu işler. Disiplin ister. Ciddi bir çalışma yapmadan beceremezsiniz. Kimisi doğuştan yeteneklidir kolaylıkla yapar ama herkes yapabilir. Sadece dediğim gibi ciddi bir çalışma ve sabır gerekli.
geçen yine kokonun dibindeyiz, çıktım astral seyahate bir baktım vegas biraz takılmaca falan, sıkıldım bir daha bir baktım berlin de hans tokatlıyorum, abooo dedim bu nasıl güzel bir seyahat yetmedi bir daha bu sefer roma da totti ile pizza yiyoruz falan.
aman çok çıkmayın masraflı sonuçta, he bir de böyle şeylere boşverin çok kafanızı yormayın zaten kapasite belli.
uzun süre bu konuya kafa patlamıştım ta ki en son denememden sonra 1 hafta psikolojik sorun yaşayana kadar.
insanı psikolojik hastalıktan kurtarabilecek tek şahıs yine insanın kendisidir.
o gece -son denemenin olduğu gece- ilkkez bu kadar çok yaklaşmıştım arzuladığım o astralin sonucuna. kulak çınlaması, kalp atışı, -o da ne öyle kalbim yerinden çıkacakmış gibi- gözler gri bir sonsuzluk görüyor, ve yatak tıpkı bir bataklık, batıyordum en dibe. yaptığım heyecan ve ufak bir korku çıkmama engel oldu. benim için çok yorucu ve üzücü bir durumdu bu. siktir et diyip uyudum. o gece 5 katmanlı rüya gördüm. 5 kere aynı sıçrayış üst üste gerçekleşti ama tek bir rüya içinde. ve gelen diğer 6 günün ağır kabus seramonisi. 7. gün tıpkı elm sokağı kabusu karakterleri gibi uyumamaya direnir bi vaziyette kendime verebildiğim cesaret telkinleri doğrultusunda ve duaların yardımıyla artık cesaretli bir korkak olmuştum ama kurtulmuştum. şimdi kabus görünce tekrar yatıp devamını görmek istiyorum. ne kadar gereksiz bir şey olsa da hem iyi hem kötü bir tecrübe elde etmek iyi olmuştu aslında.
bu işi yapacak kişiler için (bkz: franz bardon)'nun hermesçi bilimlere giriş kitabı ve (bkz: renan seçkin)'nin astral kapılar serisi tavsiyemdir. renan seçkin çok fantastik kaçar. franz bardon çok felsefik.
Evet arkadaşlar. 2 yıllık denemelerimin sonucu dün gece yarım şekilde başardığım seyahattir. Dün akşam evde kimsenin olmamasından faydalandım ve başladım soyunmaya geçtim yatağa. Tabi öncesinde tamamen karanlık ve sessiz bir ortam yarattım. ortamda telefon, bilgisayar dahil hiçbir elektronik eşya bırakmadım. Öncelikle yatağa uzandım ve kendimi tüm düşüncelerden arındırmaya başladım. En zor kısmı burasıydı insan hiçbir şey düşünemeden yapamıyordu. Yarım saat kadar bir süre sonunda kendimi odaklayabilmiştim, aklımı kurcalayan hiçbir şey yoktu, Zihnim bomboştu. Kendimi sadece bu olaya odaklamıştım. Sonra karnımda bir acı hissetmeye başladım, aslında acıdan ziyade karıncalanma gibi bir histi. Yavaş yavaş çıktığımı hissediyordum. Bu esnada yine hiçbir şey düşünmüyordum. Karnımdaki karıncalanma yoğunlaşmaya başladı sonra bir anda kendimi boşluğa düşmüş tüy gibi hafif şekilde hissettim. Gözlerimi açtığımda yatakta çırılçıplak uzanmış kendimi gördüm ve off memelere bak derken geri düştüm aq. Bu akşam tekrar denicem.
