3 çocuk yapmalısınız. bu parayla her şeyi yaparız çünkü biz gelişmiş ülkeyiz? tabi herkesten üstünüz biz. bizim için 3 çocuk ne ki 10 çocuk bile yapsak allah verir rızkını. hem 1000 tl az para mı lan. neler alınmaz ki o paraya. ulan şükür edeceğinize birde dert yanıyorsunuz. 1000 tl bu anasını satayım boru mu. 3 çocuk okula gidiyor diyelim. günlük 1 lira dan 3 çocuğa 5 günde 15 lira ayda 60 tl eder. evet 60 tl ile 3 çocuğa da mis gibi harçlık verirsiniz. günde 1 lira ile her şeyi alırlar kendilerine. ayda 60 tl den fazla veremeyiz çünkü 1000 tl ile daha evin diğer gelir giderlerini düşünmek lazım.
yetirenler yetiriyor ama biz maalesef yetiremiyos. yinede allah cumhurbaşkanımızdan razı olsun. biz onun değerini bilemiyos. şöyle ki benim babam emekli 1800 tl oradan geliyor. iş olursa arada sırada günlük 65 liraya işe gittiği de oluyor. ortalama eve 3000 tl giriyor. benim masrafım da oluyor ama pek değil. ben kendi paramı iddaa dan falan kazanırım bakarım dalgama. yiyecek içecek konusunda yüküm oluyor aileme. ortalama 250-300 tl gidiyordur benim boğazıma. giyim kuşam pek takmam sevdiğim 2-3 kombinim vardır onlarla sene boyunca takılırım. bu sene daha üniversite dalgasıda yok. evdeyim yani. ortalama 500 tl yük bindirsem aileme. 2500 tl kalıyor geriye. onlarında yarısı kredi kartına gidiyor. kalan yarısıda ev ihtiyaçları. babamın annemin gelirleri giderleri falan. 3000 tl ile ortalama bir hayat yaşıyoruz. ama dediğim gibi kredi kartı falan olmasa yetmez. en azından böldürüyorsun yükün hafifliyor. adamlar 1000 lira ile geçiniyor şükür deyip ak partiye oy veriyor. biz 3000 lira ile haala nankörlük ediyoruz yazık ulan bize. allah taş yapar valla. tayyip başkanım affet bizi.
yaşama pamuk ipliğiyle tutunmanıza neden olan asgari gelir kaynağı.
yiyecekleriniz giyecekleriniz, eğitiminiz, sosyal yaşantınız ve sağlık durumunuzda ihmallerde bulunmanıza neden olur. geridesinizdir. siz, sizden olan ve sizinle olan herkes bu hayatın bir parçası oldukları için mutsuzlardır.
Hic bir hukumetin el atamadigi bir meseledir asgari ücret. ..Siyasiler sadece muhalefetteyken sikca anarlar adini....... Hasbel kader iktidar olurlarsa unuturlar dediklerini....Daha dogrusu unuttururlar.. En dogrusu unutmak zorundadirlar... Cuki artık yumurta kufesi sirtindadir... Isci den ziyade işveren i dusunmek zorundadir yatirim yaptirip istihdam yapmak için. ..Lakin devlet birazcik ucret artirsa hemen patronlar ayağa kalkar .Misilleme olarak isci cikararir fabrukalarinin bazilarini Çine Romanya ya kaydirir....Yani asgari ücret devletin belirledigi isci ucretinin en alt siniridir...
.Isin garibi bir bakkalda işçisine asgari ucret verir uluslar arasi bir dev market te...Bir kunduracida ayni ucreti verir fabrikatorde...
Ne solcu patronlar bu siniri aşar nede dinci patronlar.... Hicbir zaman camide hutbenin konusu olmaz....Yada sozde kalp gozu acik bir seyhin agzindan duyamazsiniz.... Kolelik duzenidir tabiki asgari ucret...Ulke milli gelir üç kati arttigi halde asgari ucret artmamistir. Sadece iş bulma kolaylasmistir...
Tek sebibi tekellesmedir...Insanlarin ozel islerini dev patronlara kaptirip issiz kalarak tekrar onlarin yaninda istihdam olmaktir...En büyük sorundur... Ayrica dindar ve dinci patronu ayırt etmek sinavidir....Cok baş agritip çok enseler kalinlastiracaktir....Müslüman oldugu halde iscinin sırtından trilyonlar kazanipta iscisine asgari ücret veren seriatin en büyük dusmanidir... Buna susan alım Allah in ayetlerini satmaktadir.... Buna susan bir müslüman ruhbandir.. Dinle alskasi yoktur...
bazı eğitimsiz insanlarımızın askeri ücret diye tabir ettiği,dünyada en yüksek olanının lüksemburg adlı küçük istanbulumsu bir ülkeye ait olduğu ücrettir.ülke genelindeki vasıfsız yada vasıflı'ya verilen en düşük maaştır.ülkemiz dünya sıralamasında ilk 20'ye giremez.
çoğunlukla askeri ücretle karıştırılan devletin belirlediği en alt maaş sınırıdır. bununla geçinmek oldukça zordur ama hiç yoktan iyidir. evi arabası olmayan bir aile reisinin karısı da aynı maaşı alıyorsa bir nebze de olsa geçim sıkıntısından kurtulacaklardır.
cumhurbaşkanının bilmediği rakamdır. kendi paralarını saymaktan halkın cebine giren paraya zamanı kalmamışsa demek...
muhtemel akp ve tayyip hayranı kişi söylemi: şimdi kızmayın adama, bilmiyormuş baksanıza. demek ki bilmediği için böyle az. bilse "olm bu çok az lan" diyip arttırırdı bunca sene. bilmediği için bir şey yapmıyormuş demek ki, söylememişler adamasfhajdgjs.
kılıçdaroğlu'nun 1500tl yapacağım dediğinde, bir başka partiyi destekleyen güruhun liderleri tarafından (çoğunluğu cahil asgari ücret maaş alan kesim) yuhalatılması kadar manidar bir durumu bizlere göstermiş olan tek gerçektir. bir ülkenin en temel gerçeği asgari ücretidir.
yani adam kendi alacağı maaşa zam yapılacağını idrak edemeyip yuhalıyor. böyle sikik bir halk olabilir mi lan?
he unutmadan chp asgari ücrete zam yapacağım derken asgarü ücretten kesilen vergiyi kısacaktır. yani cahil sürüsü bordronuza bakarsanız eğer zaten 1500tl ye yakın asgari ücret aldığınızı görürsünüz. ama o çok sevdiğiniz akepe zaten üç kuruş olan asgari ücretten aşağı yukarı 300tl yi geçik vergi keser.
ama kime diyorum. siz ne anlarsınız bordrodan vergiden...
devletin kasasından çıkarak yapılan yollara, kaçak saraylara, gemiciklere, %0 ötv ile verilen pırlantalara, yolsuzluklara karşı çıkmayan halk asgari ücretten kesilmeyen vergiye mi karşı çıkacak?
tipinizi de,
siyasi görüşünüze de,
tuttuğunuz takımı da..
hakediyoruz aga..
sikin la bizi.
çatır çutur, domaltıp sikin.. doymayız biz.
asgari ücret, işçi sınıfının tarihsel kazanımlarından biridir. 1890 yılında avusturya ve yeni zellanda’da uygulanmaya başlandı. daha sonra avrupa’ya ve giderek tüm dünyaya yayıldı. çalışma saatlerinden tutalım da, ücret ve diğer sosyal haklara kadar hemen her şeyin tamamen kuralsız bir şekilde işlediği o dönemde ücret mücadelesi sınıf hareketinin önemli bir parçasını oluşturuyordu. kuralsız-keyfi ücretlendirme karşısında, bir işçinin ailesiyle birlikte kendisini yeniden üretebileceği ortalama bir ücretin belirlenmesi önemli bir kazanımdı. bu kazanım, 1928′de uluslararası çalışma örgütü (ilo)‘nun kabul ettiği sözleşmeyle belirli ölçütlere bağlandı. yıllar içerisinde asgari ücretin belirlenmesi tüm sınıf için kolektif bir toplusözleşme anlamı taşıdı. çünkü bu ücret, sınıfın toplusözleşme yapma hakkına sahip sendikalı kesimlerinin ücretlerinin belirlenmesinde de bir parametre haline geldi. asgari ücreti belirleyen temel ölçütse sınıf mücadelesinin düzeyi ve örgütlenme seviyesi oldu.
türkiye bu sözleşmeyi 1973 yılında imzaladı. 1989 yılında ise asgari ücret uygulaması ülke genelinde yaygınlaştırıldı. çünkü artık tüm dünyada olduğu gibi türkiye’de de üretim sermayenin neoliberal politikaları temelinde yapılanıyordu. taşeronlaştırma, özelleştirmeler, sendikasızlaştırma, dolayısıyla güvencesizlik-kuralsızlık bir olgu haline geliyordu. aynı politikalar sınıf hareketinin zayıflamasıyla birlikte ücret sisteminde de ciddi değişiklikler yaratıyordu/yaratıyor. eskiden ücret (asgari olan da) bir işçinin ailesiyle birlikte kendisini yeniden üretebilmesinin asgari karşılığı olarak belirlenirken, giderek bir işçinin asgari ihtiyaçları temel çıta haline gelmeye başladı!
sadece bir işçinin kendisini yeniden üretmesinin asgari koşulları beslenme, barınma, ulaşım, ısınma, giyinme, elektrik-su giderleri, sağlık gibi ihtiyaç kalemlerini karşılayabilmesi demektir. eğitimi, kültür-sanatı, gezme ve diğer eylenme biçimlerini bir yana bırakıyoruz. bu ihtiyaç kalemlerinden baktığımızda -bugün ülkemizde ve aslında giderek tüm dünyada- asgari ücretin en fazla kira ve faturaların yatırılmasına yettiğini biliyoruz! bu ücretin 4 kişilik bir işçi ailesinin ancak 1 haftalık asgari ihtiyaçlarını karşıladığıysa açık. kısacası gelinen noktada ücret karın tokluğuna bile yetmeyecek miktardadır. keza ücretler düştüğü oranda, temel ihtiyaçlar da piyasalaşıyor. eğitim, sağlık, ulaşım, ısınma,.. gibi toplumsal ihtiyaçların hepsi fahiş fiyatlarla satılan metalara dönüşüyor. en temel gıda ürünlerine ulaşmak bile zamlarla birlikte giderek güçleşiyor. o yüzden de bugün bir işçinin asgari geçim ve yeniden üretimi için en az iki kişinin çalışması bir zorunluluk haline gelmiştir. ki bu bile kredi kartlarına bağımlılıkla birlikte söz konusu olabiliyor. çocuklar bile belli sürelerde çalışmak zorunda kalıyor.
gelinen noktada türkiye’de sınıfın ana gövdesi asgari ücrete talim eder durumdadır. bunun rakamsal karşılığı 10 milyona yakındır. bu 10 milyonun aileleriyle birlikte toplam sayısının 40 milyon olduğu açıktır. artık güvenceli-sendikalı ve toplusözleşme hakkına sahip işçiler sınıf içinde sadece yüzde 5 gibi küçük bir çekirdeği oluşturuyor! işsizlik oranları katlandıkça burjuvazi için işçinin kendisini yeniden üretebilmesinin ölçütleri de en alt sınıra çekiliyor!
burjuvazi azami kar güdüsüyle asgari ücreti yaş ve bölge farklılıklarına göre kategorize ederek sınıf içi bölünmenin önemli bir aracına dönüştürüyor. son düzenlemelerle 18 yaş altındaki işçilerin aldığı asgari ücret normalin altında. ki bu patronlar için devasa bir kar kaynağı. çünkü ücretle birlikte sigorta primlerinde de belirğin farklılıklar oluyor. 18 yaşın altında istihdam edilecek işçi sayısının 1.7 milyon olduğunu düşünürsek ne demek istediğimiz anlaşılır. aynı şey bölgesel asgari ücret açısından daha fazla böyledir. fiilen uygulanan bu ücretlendirme işçi sınıfını kendi içinde rekabete sürüklemenin yanı sıra, tüm sınıfın kolektif haklarının en alt sınıra çekilmesi için önemli bir basınç unsuru olarak kullanılıyor/kullanılacak!
asgari ücret patron-devlet ve sendikalardan oluşan 3’lü bir komisyonca belirleniyor. görünürde son derece “demokratik” olan bu uygulamanın gerçek karşılığıysa patronların borusunu öttürmeleri oluyor. sınıf mücadelesinin güçlü bir basınç oluşturmadığı koşullarda bu son derece doğaldır! o nedenle de günümüzde artık tüm sınıfın toplusözleşmesi niteliği kazanan asgari ücretin belirlenmesi de tüm sınıfın sorunu olmalı, bu iş sendika bürokrasisine ve özünde patronları temsil eden komisyonun keyfi tutumuna bırakılmamalıdır. asgari ücretin bir işçinin ailesiyle birlikte kendisini yeniden üretebileceği, insanca yaşayabileceği tüm ihtiyaç kalemlerini karşılayacak bir düzeyde belirlenmesi için işçi sınıfının kolektif gücü konuşmalıdır
